ادبیات گفتاری در فوتبال
شاید بارها دیده باشید که یک ورزشکار با وجود تواناییهای فنی نمیتواند زیاد در یک کشور دوام بیاورد و فوتبالیستهای کشورمان هم از این قاعده مستثنا نیستند. با نگاهی به آمار درمییابیم میزان موفقیت بازیکنان آمریکای لاتین در ۳ کشور ایتالیا، اسپانیا و پرتغال بیش از دیگر کشورهای اروپایی است. بازیکنان آفریقایی هم بعضاً چنین شرایطی دارند یعنی اگر زاده کشوری باشند که پیش از این مستعمره یک کشور اروپایی بوده به دلیل تسلط بر زبان مادری که نقطه اشتراک با زبان کشور فوق دارد عملکرد به مراتب مثبتتری را بروز میدهند.
به نوشته وطن امروز؛ مربیان فوتبال هم چنین شرایطی دارند. مارچلو لیپی، سرمربی بزرگ و فهیم ایتالیایی که بیتردید در زمره برترین مربیان فعلی دنیاست، با چند پیشنهاد خوب از انگلستان روبهرو شده اما صراحتا اعلام داشته به دلیل عدم تسلط به زبان رایج در این کشور ترجیح میدهد از فعالیت در لیگ جذاب و پرطرفدار بریتانیا صرفنظر کند. قطعاً برای او نیز بهترین مترجم را در نظر خواهند گرفت اما از آنجایی که هماکنون او را به عنوان قهرمان جهان و مربی برتر سال ۲۰۰۶ قلمداد میکنند، دوست ندارد اعتبار خود را از دست بدهد.
ارتباط مستقیم با بازیکنان برای یک مربی از هر فاکتوری مهمتر است و این مربی باهوش و مجرب با بررسی تمام جوانب دوست ندارد آبروی خویش را به حراج بگذارد. لیپی توانایی اداره کردن هر تیمی را داراست و این مسأله را کارنامهاش اثبات میکند اما بدرستی واقف است که عملکرد فعلی وی کاملاً زیر ذرهبین است و بالطبع میزان توقعات نیز از او بالا رفته، لذا ترجیح میدهد در محیطی به فعالیت ادامه دهد که کاملاً با زبان رایج در آن محیط آشناست و قطعاً اولویت اول برای او فعالیت در کالچو است و پس از آن لالیگا که زبان اسپانیولی بسیار نزدیک به ایتالیایی است و این مربی بزرگ برای ارتباط با دیگران مشکلی احساس نخواهد کرد.
توجه مربی بزرگی نظیر لیپی به این اصل نشان میدهد که فراگرفتن مکالمه زبان برای هر فردی که در لیگهای مختلف فعالیت میکند، باید رعایت شود و این موضوع میزان موفقیتش را افزایش میدهد و مطمئنا درسی بزرگ برای تمام فوتبالیستها و مربیان در سطح جهان است که بدانند بیدلیل نباید با یک پیشنهاد اغواکننده مسیر زندگی خود را عوض کرده و در دام نامها گرفتار شوند بلکه بايد با آگاهی کامل و بررسی جوانب، تیم و محیط مورد نظر را انتخاب کرد.
