مافياي نفت چه شد؟ اتهامات جديد چيست؟

هر شهروندي حق دارد از رئيس‌جمهور خود متوقع باشد كه سخنان و وعده‌هاي خود را عملي كند. هنگامي كه رئيس‌جمهور مي‌گويد برخي مسائل را افشا مي‌كند، مردم انتظار دارند ايشان پس از مدتي كه خود وعده داده، مسائل يا اشخاصي را كه وي را رنجيده خاطر كرده، معرفي نمايند، اما هم‌‌اكنون شاهديم آقاي رئيس‌جمهور با كلي‌گويي، افرادي را به كارشكني متهم مي‌كند.

همچنين اگر موضوعي برطرف شده است، وي بايد دوباره به مردم اطلاع دهند تا بدانند كه مشكلات و مسائل كشور حل شدني است. بايد توجه داشت كه در صورت ندادن گزارش قانع‌كننده، افكار عمومي درباره درستي ادعاها به شدت ترديد خواهد كرد.

هنگامي كه وي درباره مافياي موجود در دستگاه‌هاي اقتصادي دولت و بدنه قوه قضائيه سخن مي‌گويد، بايد توجه داشته باشد كه خود ايشان، وزرا را به مجلس اسلامي معرفي كردند و ايشان در انتخاب استانداران، نقش كارسازي دارند و سرانجام بنا بر قانون و عرف گفتمان سياسي، مسئوليت مستقيم و غيرمستقيم عملكرد بدنه قوه مجريه بر عهده رئيس‌جمهور بوده و بهتر است ايشان به جاي وارد ساختن اتهام به اين وزير و آن معاون، درباره عملكرد و نقاط قوت و ضعف دولت و مديران كارآمد و ناكارآمد، شفاف گزارش دهد و نيز به جاي اين كه برخي از اعضاي كابينه و مديران اقتصادي متهم شوند، مجرم و خاطي اصلي معرفي شود.

از سوي ديگر، هرچند تهمت به هر گونه‌اي، گناه كبيره است، اما تهمت زدن به جمع يا گروهي از افراد، عملي به مراتب ناشايست‌تر است.

رئيس‌جمهور محترم، ادعا مي‌كند كه مافياي اقتصادي در سيستم بانكي و بدنه اقتصادي در دولت هست، در حالي كه تيم اقتصادي دولت در كابينه ايشان، تغييرات بسياري داشته و انتظار آن است كه پس از اين تغييرات و دگرگوني‌ها، ديگر جاي گلايه‌اي باقي نمانده باشد.

مثلا رئيس‌جمهور در آغاز دولت نهم، موضوع مافياي نفت را مطرح نمود و هم‌اكنون پس از گذشت دو سال و نيم و تغيير وزير نفت و معاونان و قائم‌مقام وزرات نفت، هنوز مردم نمي‌دانند تكليف مافياي نفت چه شد!

اگر غول مافياي نفت را شناسايي و بازداشت ‌و مسئله را برطرف كرده‌ايد، گزارش خود را بدهيد تا مردم اميدوارتر شوند. حال اگر نتوانسته‌‌ايد كاري از پيش ببريد، باز هم دلايل اين ناكامي را به مردم بگوييد. البته يك فرض ديگر هم هست كه شايد از آغاز هيچ مافياي نفتي نداشته‌ايم و اينها نتايج يكسري گزارش‌هاي بي‌پايه به رئيس‌جمهور بوده است.

در پايان، به عنوان يک روحاني که وظيفه اصلي خود را پاسداري از حريم اخلاق اسلامي و اخلاق عمومي، از جمله اخلاق سياسي مي‌دانم، جدا نسبت به نهادينه شدن بداخلاقي در جامعه از رهگذر رفتار مسئولان هشدار مي‌دهم. دروغ،‌ تهمت، ايجاد بدبيني نسبت به يکديگر و ايجاد سوءظن در جامعه؛ اينها آفاتي است که متأسفانه، به تازگي در تعاملات دولت و مجلس مي‌بينيم و متأسفانه، مردم هر روز شاهد بداخلاقي‌ها هستند و اين در حالي است که مسئولان حکومت اسلامي، بايد فضاي صميميت و اخلاق اسلامي را در جامعه حاکم کنند و مردم همواره نسيم پر طراوت صداقت و راستي را از جانب دستگاه حکومت استشمام کنند.

به اين ترتيب، بايد گفت، با ادامه اين روند و گسترش جو بي‌اعتمادي،‌ سوءظن و کينه‌جويي در جامعه و اين‌که در درون دولت، افراد همديگر را متهم کنند يا اين‌که مجلس را مورد اتهام قرار دهند و گاه به قوه قضائيه تهمت بزنند، مردم به دستگاه‌هاي گوناگون از جمله دولت بي‌اعتماد شوند؛ بنابراين، بهتر است اگر کسي دلايلي بر مجرميت برخي افراد دارد، براي نگه داشتن حرمت جامعه، شفاف و با ارايه دلايل محکمه‌پسند و با مراجعه به قوه قضائيه، مردم را نيز در جريان امر قرار دهد.

حال اگر ادعا بر آن است که قوه قضائيه کم‌کاري يا کارشکني کرده است، خوب مملکت قانون و حساب ‌و کتابي دارد. به رهبري مراجعه كنند؛ ايشان نيز بر پايه قانون اساسي در مسئله وارد خواهند شد و مطمئنا در برابر اين مستندات سکوت نخواهند کرد و در تصحيح امور اقدام خواهند نمود.

هنگامي که وزيري را برکنار مي‌کنند، مردم حق دارند از رئيس‌جمهور بخواهند دلايل انتخاب مثلا آقاي پورمحمدي را بگويد و سپس مواردي را که باعث شده تا وي را عزل كند، توضيح دهد.

جمعيت يک ميليون و دويست هزار نفري معلمان کشور، حق دارند بدانند که چرا آقاي فرشيدي، وزير آموزش‌وپرورش شد و چرا اين وزارتخانه چندين ماه وزير نداشت؟ اشتباهات آقاي فرشيدي چه بوده است؟

مجيد انصاري