شانس‌های ‌آلونسو در‌ سال بازگشت شومی

فراري اميدوار است با جذب فرناندو آلونسوي اسپانيايي و حفظ فيليپه ماساي برزيلي حكومتش بر مسابقه‌هاي اتومبيلراني فرمول يك را ـ كه در هفت هشت سال اخير با درخشش تيم‌هاي رنو، مك‌لارن و براون (هونداي سابق)‌ قدري سست شده است ـ در فصل 2010 اين پيكارها كه از دهه سوم اسفند 88 شروع شد و آبان امسال پايان مي‌يابد، پس بگيرد.

به نوشته جام جم و به نقل از سايت فرمول يک؛ نتايج 2 تورنمنت نخست فصل نيز حاكي از همين مساله است و به واقع در مسابقه اول از رقابت‌هاي 19گانه امسال گراندپري اتومبيلراني كه در پيست سخير منامه در بحرين برگزار شد، فراري با آلونسو و ماسا، هر دو رتبه نخست را مال خود كرد؛ اما حتي خود مردان فراري انكار نمي‌كنند كه خبر اول اين پيكارها بازگشت ميشائيل شوماخر، ستاره آلماني سابق اين تيم ايتاليايي به ميدان پس از 3 سال بازنشستگي و به رغم داشتن 42 سال و در معيت تيم آلماني و جديد مرسدس بوده است.


پيروزي آشكار
شوماخر كه هنوز با 7 عنوان قهرماني جهان و فتح 91 تك‌تورنمنت فرمول يك ركورددار اين رقابت‌هاست و پس از درخشش اوليه‌اش در تيم بنه‌تون و نيل به اولين عنوان جهاني‌اش با اين تيم از 1995 به بعد مرد اول فراري شد و 6 عنوان بعدي‌اش را با لباس‌ها و ماشين‌هاي قرمزرنگ فراري به دست آورد، اواخر اسفند 88 در اولين تورنمنت خود پس از بازگشت هم خوب كار كرد و به رتبه ششم در گراندپري بحرين 2010 رسيد.

شوماخر در بازگشت به اين عرصه خطرناك، به اين دليل از نو عضو فراري نشده كه به نظر مي‌رسد تشكيل تيم آلماني و تازه مرسدس (از طريق خريداري امتياز تيم براون)‌ و تلاش اين شركت براي جذب نفرات آلماني و پرهيز آن از رويكرد به كادرهاي غيرژرمن سبب‌ساز اين تصميم بوده است.

بازگشت شوماخر به مسابقه‌ها حتي اگر با ثبت شكست‌هاي مكرر براي او در 17 تورنمنت باقيمانده فصل همراه باشد، هيجان و نشاطي را به فرمول يك بخشيده كه حتي در نيم‌فصل نخست مسابقه‌هاي سال پيش، وقتي تيم تازه‌وارد براون با فتح 6 تورنمنت از 8 مسابقه نخست همه‌چيز را قبضه مي‌كرد رويت نمي‌شد. امسال بجز فراري كه احيا شده، دست‌كم سه چهار تيم ديگر نيز مدعي قهرماني‌اند كه مك‌لارن، ردبول، مرسدس و تا حدي رنو و ويليامز هستند.

در اين فصل 12 تيم به ميدان آمده‌اند حال آن كه در 2009 شاهد شركت 11 تيم بوديم و در 2008 فقط 10 تيم به صحنه آمده بودند. در ميان تيم‌هاي امسال حتي لوتوس هم ديده مي‌شود كه اولين فصل فرمول يك خود را پس از سال 1994 تجربه مي‌كند.


غيرقابل پيش‌بيني
باتون پس از 10 سال زايل كردن وعده‌ها و اميدهايي كه به وي مي‌شد، سرانجام فصل پيش و در 29 سالگي به همان چهره حاكمي بدل شد كه پيوسته در ادعاها مطرح مي‌شد.

هميلتون مي‌گويد: «حسن مسابقه‌هاي امسال اين است كه برخلاف بيشتر سال‌ها نه فقط يكي دو تيم و يكي دو راننده بلكه پنج شش تيم و به تبع آن شش هفت راننده شانس قهرماني دارند. با اين‌كه فراري شروعي بهتر از بقيه داشته، اما فكر مي‌كنم برابري نسبي قواي اين تيم‌ها در تورنمنت‌هاي بعدي بيشتر به چشم بخورد. اين براي دوستداران اين رشته بسيار جذاب خواهد بود، زيرا هيچ‌چيز قابل پيش‌بيني نيست و ديگر كار به يكي دو تيم ختم نمي‌شود و هيجان بالا مي‌گيرد. حتي خود ما هم بدرستي و بدقت نمي‌توانيم حدس بزنيم كه چه چيزي رخ خواهد داد و نتايج بعدي چيست.»

شوماخر مدعي است براي نبرد با هريك از راننده‌هاي فرمول يك آماده است و حتي با كساني كه پس از كناره‌گيري او و طي سال‌هاي دوري وي (2006 تا 2009) خودي نشان دادند و هموطنان جوان وي سباستين فتل، نيك هايدفلد و نيكو هالكن‌برگ سرآمد آنها هستند، اما شوماخر پرتجربه‌تر از آن است كه نداند مدعي نخست فصل مي‌تواند فرناندو آلونسو باشد كه هم بالقوه راننده بسيار خوبي است و هم حالا كه از امكانات فني و نظم تشكيلاتي فراري و البته ارتباطات پشت‌پرده و مافيايي (!) اين تيم سود مي‌جويد مي‌تواند به گونه‌اي دست‌نيافتني باشد.


ستون محكم
وقتي آلونسو با رنو در سال‌هاي 2005 و 2006 قهرمان جهان مي‌شود، به اين معناست كه حالا با حمايت فراري مي‌تواند قطبي قوي‌تر و ستون محكم‌تري باشد.

اما حواس اين راننده محبوب اسپانيايي هم كه در زمان اولين قهرماني‌اش با 23 سال تبديل به جوان‌ترين قهرمان تاريخ فرمول يك شد (هميلتون اين لقب را به سال 2008 از وي گرفت) بيشتر به شوماخر و بازگشت اين ابرراننده آلماني به اين رقابت‌ها و تبعات آن است. او اين رويداد را به حال مسابقه‌هاي گراندپري بسيار مفيد و موجد يك موج تبليغاتي بزرگ و به تبع آن تقويت‌كننده رقابت‌ها مي‌داند، اما نمي‌تواند از شانس‌هاي خود براي تجديد عنوان سابقش نگويد.

عنواني كه كيمي رايكونن فنلاندي و لوئيس هميلتون و جنسن باتون بريتانيايي در 3 سال پس از اتمام 2 قهرماني متوالي وي به خود اختصاص داده‌اند و آلونسو بجز برخي درخشش‌ها در نيم‌فصل دوم مسابقه‌هاي سال پيش سلاحي براي مقابله نداشت و كاملا تسليم آن به نظر مي‌رسيد.

الحاق به فراري و تمرين‌‌هاي مكرر در ماه‌هاي آذر تا اسفند 88 و سپس شروعي خوب در رقابت‌هاي امسال وي را به ياد روزهاي پرثمر مقطع نخست عضويتش در رنو انداخته است و حالا راه افتخارآفريني مجدد را هموار مي‌بيند و مي‌گويد: ماشين امسال من در تيم فراري، شايد بهترين اتومبيل مسابقه‌اي بوده باشد كه طي تمام سال‌هاي حضورم در اين پيكارها زير پاي خود ديده‌ام. البته وقتي عضو فراري مي‌شويد، هر انتظاري بجز اين غيرمنطقي خواهد بود و اگر اين ماشين را به من نمي‌دادند، جاي تعجب داشت.

خوشبختانه با اين ماشين به لحاظ فني كاملا كنار آمده‌ام و خوب به پيش مي‌روم و به تبع آن به آينده بسيار اميدوارم».


رقيب اول
فيليپه ماساي 29 ساله مي‌تواند رقيب نخست آلونسو باشد، زيرا او هم عضو فراري است و تازه به سبب قدمت و سابقه‌ بيشترش در اين تيم ايتاليايي بهتر مي‌تواند از امتيازات موجود استفاده كند.

او اواسط فصل پيش، تصادف بسيار بدي با بلوك‌هاي كنار پيست در جريان گراندپري مجارستان در بوداپست داشت و جمجمه‌اش شكست و سه چهار ماه حاشيه‌نشين شد، اما بهبود سريعي داشت و پس از مسابقه‌هاي امتحاني متعدد و شركت در يكي دو رقابت كارتينگ، تمرين‌هايش را براي فصل جديد فرمول يك همپا با آلونسو شروع كرد و اينك كمبود خاصي را در كارش نمي‌بيند و بسيار اميدوار است از بهترين فصول قبلي‌اش كه 2007 و 2008 بود فراتر برود و قهرمان جهان شود، اما حتي شوماخر هم معترف است كه نه فقط شانس فراري در قسمت تيمي بيشتر از ديگران است، بلكه آلونسو هم مي‌تواند مدعي نخست قسمت انفرادي باشد و چون در تمرين‌هاي پيش فصل در اين تيم و ماشين‌اش جا افتاده و سريع و موفق رانده جلوگيري از فتوحات او سخت خواهد بود.

مك لارن در نيم‌فصل دوم مسابقه‌هاي 2009 كه تيم براون قانع شد و به فتوحات بزرگ خود در نيم‌فصل اول قناعت ورزيد، نمايش بهتري ارائه كرد و حالا كه هر دو قهرمان اخير جهان (باتون 2009 و هميلتون 2008) را در اختيار دارد، مي‌تواند به كسب نتايجي برتر از آن نيز در ادامه فصل 2010 بينديشد، هميلتون كه بجز قهرماني در فصل 2008 در فصل 2007 نيز فقط با يك امتياز اختلاف نسبت به رايكونن فنلاندي، نايب‌قهرمان جهان شد، مي‌گويد: «ماشين‌هاي راحت و سريعي را در اين فصل در اختيار داريم كه در قياس با سال پيش در همين موقع بسيار مناسب‌تر به نظر مي‌رسد و به تبع آن در مسابقه‌هاي امسال جايگاه و موضعي قوي‌تر را از همان آغاز در اختيار خواهيم گرفت».


صبر اجباري
هميلتون هرگز به طور مستقيم با شوماخر مسابقه نداده، زيرا از سال 2007 وارد گراندپري شد و شوماخر چند ماه قبل از آن اعلام بازنشستگي كرده بود. شوماخر مي‌خواست از اواسط فصل گذشته به صحنه برگردد. پس از آن چه بر سر ماسا در گراندپري بوداپست رفت.

سران فراري و شوماخر كه به عنوان مدير فني در اختيار اين تيم بود، به اين نتيجه رسيدند كه او به طور اضطراري و در 5 تورنمنت باقيمانده فصل به جاي ماساي مصدوم براي فراري براند و حتي تمرين‌هايش را هم آغاز كرد، اما صدمات برخاسته از يك تصادف اجازه اين كار را به شوماخر نداد و او انصراف داد و دوستداران فرمول يك مجبور شدند براي تماشاي مجدد او تا اين فصل به صبر بنشينند.

شوماخر نيز وعده روزهاي بهتري را به هوادارانش مي‌دهد و مي‌گويد: «احساس روزهاي خوش گذشته را دارم. وجد و هيجان رانندگي، هجوم به سمت رقبا، ساييدن ماشين‌ها به يكديگر و جنگيدن تا لحظه آخر. اينها مواردي است كه اين فصل پس از چند سال وقفه براي من تكرار مي‌شود. فكر مي‌كنم تيم مرسدس با ابزار و روالي كه دارد، به هيچ روي از جمع مدعيان و صدرنشينان دور نخواهد ماند.»


زوج خاص و خطرناك
اما اتومبيلراني در سال‌هاي غيبت شوماخر صاحب راننده‌اي جوان و توانايي مثل سباستين فتل، نيك هايدفلد، مارك وبر و نيكو رزبرگ هم شده كه آخري هموطن و هم تيمي شوماخر در مرسدس در مسابقه‌هاي امسال محسوب مي‌شود.

وبر اتريشي كه امسال با فتل 23 ساله يك زوج خاص و خطرناك در ردبول ساخته، معتقد است شوماخر بايد تكرار حاكميت‌هاي يكطرفه سابق خود بر فرمول يك را فقط به خواب ببيند و روزگار سختي در انتظار اوست.