بوکس، از مخروبه تا مدال
دقيقاً مشخص نيست چه كسي مشتزني را در ايران پايهگذاري كرد، اما بنا برگفته پيشكسوتان اين رشته، «هوارد باسكرويل» كه در دوران پيش از انقلاب به سمت مدير كالج آمريكايي در اروميه مأمور شده بود، با خود برخي از وسايل مشتزني را به ايران آورد و همين مسأله، مقدمهاي براي فعاليت اين رشته در ايران بود، اما اين رشته از سال 1318 به دستور رضا پهلوي با برگزاري مسابقات قهرماني كشور رسميت يافت و در شرايطي كه رشتههاي ورزشي فعال در ايران به لحاظ كمي و كيفي با محدويتهاي فراواني همراه بود، رشته بوكس، جزو معدود رشتههاي ورزشي بود كه از امكانات و توجه فوقالعاده مسئولان سازمان تربيت بدني برخوردار بود و حتي در زمره رشتههاي ورزشي قرار گرفت كه در نيروهاي مسلح، آموزش و پرورش و دانشگاهها به صورت فراگير تدريس ميشد. با پيروزي انقلاب اسلامي، اين رشته آهسته آهسته در سايه فرو رفت تا دست آخر در اتفاقي قابل پيشبيني، اين رشته پس از چند دهه فعاليت همچون برخي رشتههاي ورزشي ديگر تعطيل شود و براي دورهاي به اغما برود، تا آنكه در دوره رياست علي غفوريفرد بر سازمان تربيتبدني، شاهد راهاندازي دوباره بوكس در سال 1368 بوديم كه در پي وقوع اين مسأله، احمد ناطقنوري، نماينده مجلس شوراي اسلامي از همان آغاز با حكم رئيس وقت دستگاه ورزش، به عنوان فردي كه در سالهاي جواني روي رينگ ميرفت، عنان اين رشته را در دست گرفت.
در حالي به بيستمين سال رياست ناطقنوري بر فدراسيون بوكس نزديك ميشويم، او همچنان در مجلس شوراي اسلامي حضور دارد و به نوعي، ركورددار حضور در رأس يك فدراسيون و يك كرسي نمايندگي مجلس است.
او پس از شهادت برادرش، عباس ناطق نوري در انتخابات مياندورهاي مجلس اول به عنوان نماينده مردم نور و محمودآباد وارد مجلس شد و تاكنون به جز دوره دوم مجلس شوراي اسلامي، در همه ادوار صاحب كرسي بوده است.
بدين لحاظ، انتظار ميرود اين حضور استمرار يابد و ناطق سومين دهه حضورش را در فدراسيون بوكس و مجلس شوراي اسلامي تجربه كند. او جزو چهرههايي است كه از صراحت بيان لازم برخوردار است و چندان اهل حاشيه رفتن نيست.
در حالي به سراغ او رفتيم كه ساعتي پس از اين گفتوگو ميزبان دوستان و آشنايان در هتل هويزه بود تا به مناسبت پيروزياش در انتخابات مجلس هشتم شوراي اسلامي از جيبش قدري هزينه كند.
فدراسيون بوكس جزو فدراسيونهايي است كه در حال حاضر مديريت آن بر عهده اشخاصي است كه جزو چهرههاي متمول به شمار ميروند. منوچهر مقصودي نايبرئيس وي جزو پيمانكاران مطرح بوده و فريبرز شمس، دبير فدراسيون نيز از تمكن مالي قابل ملاحظهاي برخوردار است و همين مسأله باعث شده نياز مالي سيستم تحت مديريت ناطق در بوكس كه از بودجه و امكانات محدودي نيز برخوردار است، تضمين شود.
او در گفتوگويي اختصاصي با «تابناك» ورزشي به بيان مشكلات بيست سال گذشته رشته خود، برخي مسائل اخير مرتبط با حوزه ورزشي از جمله ناكامي چهرههاي ورزشي در انتخابات مجلس و همچنين برخي موضوعات تخصصي مجلس شوراي اسلامي پرداخت و در هيچ يك از موارد حاضر به طفره رفتن نشد.
ناطقنوري: روزي که فدراسيون بوکس را تحويل گرفتم، در واقع تنها يک حکم تحويل گرفتم و يک کيف سامسونت که در عقب ماشين بود. در دوران پيش از انقلاب، بوکس از سالنهاي اختصاصي متعددي در سطح کشور برخوردار بود و همچنين تعداد قابل توجهي رينگ در اختيار داشتيم که پس از انقلاب، سالنها به فدراسيونهاي ديگر اختصاص يافت و رينگهاي بوکس نيز متلاشي شد. در تهران ساختمان فدراسيون بوکس که آرم فدراسيون در بالاي سردر آن مخدوش شده و سالن مشتزني مجموعه ورزشي شيرودي نيز به فدراسيون جانبازان و معلولان واگذار شده بود که با پيگيريهاي انجام شده، توانستيم سالن شيرودي را تحويل بگيريم اما با توجه به آنکه جانبازان از نيروهاي ارزشي هستند، در خصوص محل فدراسيون چندان پيگيري نکرديم. در ابتدا سالني را که تحويل گرفتيم و تقريباً مخروبه بود، بازسازي کرديم و با توجه به آنکه بودجهاي نداشتيم، مجموعه اداري را با کمکهاي مردم و هزينههاي شخصي بازسازي کرديم.
«تابناک»: در واقع هيچ اعتبار و امکاناتي در ابتداي بازگشايي بوکس به اين رشته تخصيص نيافت؟
ناطقنوري: باور کنيد ما يک دوچرخه هم در اين سالها نگرفتيم. در اين سالها يک آمبولانس به فدراسيون تعلق گرفت که در آخر فرسوده شد و آن را هم به بهزيستي بخشيديم. از امکانات بوکس چيزي باقي نمانده بود و هر آنچه در گذشته براي اين رشته بود، به يغما رفت و بسياري از سالنهاي اختصاصي ما را گرفتند و هنوز باز پس ندادهاند. بودجهمان نيز بيست تا سي ميليون بود که اکنون به 250 ميليون تومان رسيده است. تمام موجودي ما همين بوکسورها بود که در حال حاضر نيز برخي از آنها با ما همکاري ميکنند. لازم ميدانم يادي از مرحوم بيگي، مسئول کميته داوران فدراسيون، مرحوم صادق علي اکبرزداه، نخستين سرمربي تيم ملي بوکس، مرحوم ذاکري و مرحوم برقشي، دبير هيأت بوکس استان تهران داشته باشم و از همکاري بيشايبه و بدون چشم داشت منوچهر مقصودي، نايب رئيس فدراسيون بوکس و نهرودي، سرمربي سابق و کارشناس برجسته بوکس تشکر کنم.
ناطقنوري: ما يک سري مربي و داور داشتيم که با تعطيلي ده ساله اين رشته بيشترشان از بين رفتند و در بسياري از امکانات با توجه به بردن امکانات ما، موجوديت بوکس از دست رفته تلقي ميشود. به هر شکل ده سال حتي نام اين رشته نيز در کشور شنيده نميشده و همين مسأله، به خودي خود، زمينه عقب افتادنش را فراهم کرده بود. پس از راهاندازي بوکس، سالها درگير اين بوديم تا براي اين رشته، كمترين زيرساختهاي انساني را فراهم کنيم تا بتواينم در حوزه قهرماني فعالتر عمل نماييم. البته بايد يادآور شوم ايران در رشته بوکس از ظرفيتهاي بالقوه فراواني برخوردار است که گواه اين مسأله، اعزام تيم ملي ايران، پس از بازگشايي فدراسيون به بازيهاي آسيايي پکن بود که يک نشان نقره و يک مدال برنز به دست آمد.
«تابناک»: در آغاز راهاندازي بوکس، برخيها اشکال ميگرفتند که نبايد اين رشته در ايران فعال باشد و اين رشته حرمت دارد؛ چگونه از کمند اين اتهامات خارج شديد؟
ناطقنوري: اولاً مراجع معظم براي اين رشته حرمتي قايل نشدهاند و فعاليت بوکس را با اشکال ندانستهاند. از طرفي ديگر، بنده بارها خدمت مراجع رفتم که برخلاف چنين اظهاراتي نظر مساعد داشتند و هيچ مخالفتي با اين رشته ورزشي ابراز نکردند. نبايد اجازه داد چنين مسائلي درباره يک رشته ورزشي که سلامت جسمي و روحي ورزشکار را تضمين ميکند، بيان شود چرا که لطماتي را به همراه دارد.
«تابناک»: لطماتي مثل صدور نكردن مجوز براي فعاليت اين رشته در نيروهاي مسلح، مدارس و دانشگاهها و يا عدم به تصوير کشيده شدن در سيما؟
ناطقنوري: شايد، البته اينها دلايل متعددي دارد، اما به هر ترتيب، در دوران پيش از انقلاب چنين فرصتهايي را داشتيم که هماكنون براي رشد اين رشته از آنها محروم ماندهايم. از نيروهاي مسلح و مراکز آموزشي نيز بگذريم، صداوسيما ميتوانست در اين زمينه فوقالعاده مؤثر واقع شود، اما متأسفانه، اين رشته مدالآور سهم خيلي محدودي از ساعات فراوان برنامههاي ورزشي در اختيار دارد.
«تابناک»: پس فضاي لازم براي رشد بوکس فراهم نبود؟
ناطقنوري: با وجود اين، ما در اين دوره بيست ساله، به مراتب بيشتر از چند دهه فعاليت اين رشته در قبل از انفلاب، نتيجه گرفتيم و افتخارات ما در اين سالها هرگز با نتايج به دست آمده در مديريتهاي پيش از سال 57 قابل قياس نيست. مليپوشان بوکس در چندين المپيک اخير حضور داشتند و هرچند موفقيتي از اين حضورها حاصل نيامد، اما نشان دادند در حال رشد و پيشرفت هستند.
«تابناک»: با اين تفاسير توانستهايد در حوزه قهرماني و حرفهاي جايگاه مناسبي را ميان رشتههاي ورزشي مدال آور به دست آوريد؟
ناطقنوري: تلاش کرديم از موقعيتها بيشترين استفاده ممکن را داشته باشيم تا اين رشته در سطح اول ورزش جايگاهي تثبيت شده داشته باشد که البته اعتقاد دارم به عنوان رشتهاي مدالآور جا افتاده است، اما هنوز با شرايط مطلوب فاصله داريم. با سازمان تربيت بدني و کميته ملي المپيک روابط حسنهاي برقرار است و امور به سرعت پيگيري ميشود که در نهايت آثار مثبتش براي رشته بوکس ماندگار خواهد بود.
«تابناک»: با اين اوصاف، به چند درصد از اهدافي که از بيست سال پيش در پي آن بوديد، دست يافتهايد؟
ناطقنوري: اگر به ما امکانات ميدادند، امکان بلندپروازي فراهم بود، ولي با توجه به شرايطي که گفتم، به 100 درصد اهدافمان باز هم نميرسيديم. مگر با 250 ميليون تومان چقدر ميتوان جلو رفت؟ اگر يک ميليارد تومان اعتبار بدهند، ميتوانيم دستكم در آسيا پايينتر نياييم ولي با اين بودجه نبايد به دومي آسيا نيز فکر کرد! پيش از انقلاب اسلامي ايران، کشورهاي تازه استقلال يافته شوروي جزو آسيا نبودند و در رويدادهاي اروپايي شرکت ميکردند، اما پس از انقلاب ايران و استقلال اين کشورها، برخي از آنها در مسابقات آسيايي حضور يافتند که قاره پرچمدار نيز هستند که اين مسأله به مراتب کارمان را دشوار کرده است. به هر حال، ما هر آنچه از دستمان برميآمد انجام داديم؛ «لاَ يُكَلِّفُ الله نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا».
«تابناک»: سازمان تربيت بدني، تمرکز خود را چه از لحاظ برنامهريزي و چه از لحاظ اعتباري بر ساخت و سازها گذاشته است؛ اين مسأله شامل حال بوکس نيز شده است؟
ناطقنوري: چند سالي است پيگير احداث آکادمي بوکس کشور در مجموعه ورزشي آزادي هستيم که آقاي عليآبادي دستور دادند تا دو سال آينده پايان يابد. ما در استانها به ويژه تهران، کمبود سالن اختصاصي را کاملاً حس ميکنيم که در حال پيگيري براي احداث و يا در اختيار گرفتن چنين فضاهايي هستيم.
«تابناک»: پس نبايد مشکلات چنداني براي اداره فدراسيون بوکس داشته باشيد.
ناطقنوري: ببينيد، شخصاً حقوق بگير مجلس هستم و در فدراسيون براي رضاي خدا کار ميکنم، نايب رئيسم هم کارخانه دار است، دبيرمان تا چند وقت پيش حقوق نميگرفت و ديگر عوامل فدراسيون نيز کم خرج و ايثارگرانه کار ميکنند و بهاندازه کارگر طبق قانون کار حقوق ميگيرند! اينها را گفتم که بدانيد فدراسيون براي مجموعه فعال در آن منافعي ندارد و خوشبختانه شايد کم هزينهترين باشيم. بايد بار ديگر تأکيد کنم که اعتبارات مهمترين دغدغه اي است که پيگيرش هستيم. ما هنوز به تعداد بوکسورهاي کل کشور، يک کلاه و دستکش نداريم. در دو سال براي ورود لوازم ورزشي صد هزار دلار گرفتيم، در حالي که هر جفت دستکش 38 دلار است و اين بودجه جواب دو استان را هم نميدهد. اگر رشد بوکس را ميخواهيم به اعتباراتي دو چندان نيازمنديم و نمِي توانيم با اتکا به داشتههاي کنونيمان براي دستيابي به جايگاههايي بهتر تلاش کنيم.
«تابناک»: براي حضور در المپيک پکن، سه سهميه به دست آورديد که انتظار بيشتر از اينها را از مشتزني ايران داشتيم؛ براي حضور مؤثر در المپيک پکن که ميداني بزرگ و سنگين است و دستيابي به مدال در اين ميدان اميدي داريد؟
ناطقنوري: ما هيچ اميدي نداريم! تنها تلاش ميکنيم که بتواينم از بيشترين توانمان، بهترين بهره برداري را داشته باشيم. در آنجا همان گونه که گفتيد، کار بسيار سخت است و ما تمام تلاشمان را با هدف نتيجه گيري به کار ميبنديم.
«تابناک»: در دوره رياست «انور چودري» بر انجمن بينالمللي بوکس آماتور، مشتزني جهان کاملاً مافيايي بود که شواهد و قراين نشان ميهد با آمدن رئيس تايواني اين تشکيلات نيز اتفاقات گذشته در حال تکرار شدن است؛ با بنده هم عقيده نيستيد؟
ناطقنوري: البته هماكنون وضعيت خيلي بهتر شده و حق کشورها را خيلي بهتر ميدهند، منتها اين مسائلي که گفتيد، اجتناب ناپذيراست و هر کشوري که کرسيهاي اينچنيني را در اختيار بگيرد، براي بهرهبرداي اينچنيني تلاش ميکند و ما به اين قبيل مسائل عادت کردهايم. با اين حال بر اين باورم آقاي «وو» از پيشينيان دقت بيشتري ميکند.
«تابناک»: تصور نميکنيد از دانش محدودي در رشته مشتزني نسبت به ديگر مدعيان جهان که با دانش روز پيش ميروند، برخورداريم؟
ناطقنوري: مطمئناً از نظر تکنيکي کمبودي نداريم و شايد از لحاظ تاکتيکي کمبودهايي باشد که ما هم با حضور برترينهاي جهان در پي رفع اين نقيصه هستيم. اينکه بوکسورهاي ما تا سه راند به خوبي مبارزه ميکنند، اما در راند چهارم خالي ميکنند، يا به اين موضوع بازميگردد که بدنسازي خوبي نداشتهاند و يا واقعاً کار نشده که در اين زمينه ميخواهيم محرابيان مربي مطرح ارمنستان را بياوريم که ميتواند در مباحث تاکتيکي مؤثر واقع شود و اگر بتوانيم دو مربي روس نيز براي جوانان و نوجوانان بياوريم. کادر فني تيمهاي ملي زحمات فراواني را متحمل شدهاند که بايد براي ارتقاي بازدهيشان مطالعه بيشتري داشته باشند و اين ضرورت هميشه ملموس است.
«تابناک»: بوکس ايران با حدود هفتاد سال سابقه، هنوز کميتهاي به نام پيشکسوتان ندارد؛ اين مسأله را براي اين رشته که انبوهي پيشکسوت دارد، يک نقطه ضعف تلقي نميشود؟
ناطقنوري: ما يک هيأت رئيسه داريم و همچنين يک اتاق فکر که از اين پيشکسوتان در اين بخشها استفاده ميکنيم. بوکس براي پيشکسوتان خطرناک و ممکن است با فعاليت آسيب ببينند!
«تابناک»: اما متوسط سني مسئولان سازمان ليگ که حوزه پرمشغله تلقي ميشود، در حدود شصت سال است؛ اين مسأله با توجه به پاسخ قبليتان يک پارادوکس به وجود ميآورد؛ براي اين مسأله چه پاسخي داريد؟
ناطقنوري: مسئولاني که ميگوييد، به تازگي بازنشسته شدهاند و تلاش خواهيم کرد براي برگزاري ليگ بوکس87 از نيروهاي جوان استفاده بيشتري داشته باشيم.
ناطقنوري: بايد بررسي کرد و در آخر نوع تحليل مردم از عدم رأي دادن به ورزشيها نيز اهميت دارد. به نظر بنده، مردم صرف نظر از شهرستانها، به اين نتيجه رسيدند که عمده مشکلاتشان در حوزههاي اقتصادي، سياسي و اجتماعي است و چهرههاي منتسب به اين حوزهها، ميتوانند در جهت رفع اين مسائل در منطقهشان مؤثرتر واقع شوند، براي همين، به سمت چهرههايي با اين سوابق رفتند تا روند رفع مشکلاتشان تسهيل شود. عيب از ورزشيها نيست، عيب از مشکلات جامعه است و مردم نيز براي رفع اين نقيصهها همان گونه که اشاره کردم، ديگر گروهها را مؤثرتر تشخيص دادهاند.
«تابناک»: يک بار ديگر از منطقه نور و محمودآباد نماينده مجلس شوراي اسلامي شديد؛ ليستها در انتخاب شما تأثيري داشتند؟
ناطقنوري: باور کنيد اصلاً نمي دانم در کدام گروه حضور داشتم و تصور ميکنم در همان گروهي قرار داشتم که ديگر اصولگراها حضور داشتند! البته بايد خاطرنشان کنم در منطقه ما به گروهها و جناحها چندان اهميت نميدهند و با کسي هستند که انيس و مونسشان باشد، نه وکيل و موکل و همين رفاقت با مردم است که اهميت دارد. مردم کسي را قبول دارند که به صورت شفاف و روشن پيگير امورشان باشد و ما در اين ارتباط پيچيدگي نداريم. به هر روي، اين مسأله نيز وجود داشته که چون همه اين گروهها از ريشههاي انقلاب هستند و ما هم از ريشههاي انقلاب هستيم، در هيچ دورهاي به جز من، در نور و محمودآباد کانديدايي را معرفي نکردهاند.
«تابناک»: نهايتاً اشاره نكرديد، مردم با چه انگيزهاي براي هفتمين بار حضرتعالي را در اين حوزه انتخاب كردهاند؟
ناطقنوري: به هر حال بايد يك چيزهايي ديده باشند كه چنين استقبالي ميكنند! همانگونه كه عرض كردم، اعتماد و دوستي متقابلي ميان بنده و مردم نور و محمود آباد است و كارهايي نيز انجام دادهايم كه به نظر ميرسد، نزد مردم نيز مقبول واقع شده است.
«تابناك»: در بيشتر نقاط كشور، شاهد اين مسأله بوديم كه حاميان دولت توانستند بيشترين كرسهاي مجلس را در دور اول از آن خود كنند. اين اقبال را به مفهوم پذيرش شعارها و برنامههاي دولت نهم تلقي ميكنيد يا موضوع ديگري در ميان است؟
ناطقنوري: اساساً اگر مردم شكمشان خالي باشد، باز هم علاقهمند هستند مسئولانشان با مهرباني و بدون فاصله با آنها برخورد كنند. آقاي احمدينژاد ميرود در روستاها با مردم گپ ميزند كه مرسوم نبود. به همين دليل اگر توجه كرده باشيد در كلانشهرها، كمتر شاهد چنين مسألهاي بودهايم و اين مسأله در شهرهاي كوچكتر بيشتر صادق است.
«تابناك»: در دوره گذشته، عضو هيأت رئيسه مجلس بوديد؛ اين دوره نيز در هيأت رئيسه ملاقاتتان ميكنيم؟
ناطقنوري: [پس از سكوتي كوتاه] اين كه دعاست! ولي همه چيز به نظر نمايندگان مجلس بستگي دارد كه به ما اعتماد كنند.
«تابناك»: در فراكسيون ورزش مجلس هشتم نيز به عنوان رئيس حضور خواهيد داشت؟
ناطقنوري: در اين باره تصور ميكنم بايد قدري صبر كرد. براي مجلس هفتم نيز از بنده خواستند كه رئيس فراكسيون ورزش شوم، اما من گفتم چون خادم قهرمان كشتي جهان است، او باشد بهتر است.
ناطقنوري: من مردي هستم كه به گواه دوستان خستگي را خسته كردهام! در فدراسيون بوكس، بيشتر بر فعاليت نايب رئيس و دبير نظارت ميكنم و كار چنداني نداريم، در امدادخوردو نيز كه چيز چندان پيچيدهاي نيست، به صورت ماهيانه جلسهاي داريم كه نقطه نظراتمان را براي خدمترساني بهتر ارايه ميدهيم و آنجا نيز با حجم كاري بالايي روبهرو نيستم. پس تنها مجلس ميماند كه امور مربوط به اين حوزه را پيگيري ميكنيم.
