فرصتي ‌براي ‌كسب‌ مهارت‌هاي زندگي

خوابگاه! انگار همه كاربردش در همين اسم است، جايي براي خستگي در كردن، كمي درس خواندن، چند تا خاطره خوش و ناخوش در آن داشتن و بعد از فارغ‌التحصيلي، يك خداحافظي ساده!

زندگي در خوابگاه در ابتدا معمولا با دلتنگي همراه است، بعد از مدتي كوتاه، اين دلتنگي جايش را با هيجان محيط جديد، كشف دوستان جديد و تجربه‌هايي نو عوض مي‌كند. بعد از مدتي محيط و افراد جديد هم تكراري مي‌شود و در نهايت مي‌شود مكاني براي گذران روزها.

از آن سو، مسئولان خوابگاه‌ها، بيشتر دغدغه‌ انضباط و كنترل حضور و غياب دانشجويان را دارند تا دغدغه‌هايي مانند ارتقاء‌ سطح فرهنگي يا اجتماعي آنها.

اوج برنامه‌هاي خوابگاه‌ها به برنامه‌هايي مانند نمايش فيلم، برگزاري نشست‌هاي بي‌حس و حال، برنامه‌هاي محدود ورزشي و يا هنري ختم مي‌شود كه معمولا نحوه برگزاري و كيفيت آن چندان مطلوب دانشجويان نيست و استقبالي از آنها نمي‌شود. از برنامه‌هاي تفريحي، هنري و يا ورزشي كه بگذريم مدت زمان زندگي در خوابگاه كه دست‌كم 2 سال است، فرصت مناسبي براي آموزش مهارت‌هايي است كه مسلما مي‌تواند در زندگي مثمرثمر واقع شود.

در واقع جمعيت دانشجويي كشور حدود 3 ميليون و 500 هزار نفر است كه حدود 40 درصد آنها زندگي خوابگاهي دارند، زندگي‌اي كه مي‌‌تواند خارج از توانمندي‌هاي علمي، مهارت‌هاي ديگري را به آنها بياموزد.

مهارت‌هايي كه به دلايلي نامعلوم در دوره‌‌هاي دبستان، راهنمايي و حتي دبيرستان نيز توجهي به آن نمي‌شود، اما ضرورت آن بارها مورد تاكيد قرار گرفته است.

از جمله مهمترين مباحثي كه اين ميان مطرح مي‌شود، آموزش مهارت زندگي در خوابگاه‌ها و محيط‌هاي دانشجويي است.

مهارت‌هاي زندگي عبارت است از مجموعه‌اي از توانايي‌‌ها كه زمينه سازگاري و رفتار مثبت و مفيد را فراهم مي‌آورند. تاثير مثبت آموزش مهارت‌هاي زندگي در كاهش سوء مصرف مواد، پيشگيري از رفتارهاي خشونت‌آميز، تقويت اتكا به نفس، افزايش مهارت‌هاي مقابله با فشارها و استرس‌ها، مديريت زندگي، موفقيت در زندگي زناشويي و برقراري روابط مثبت و موثر اجتماعي در تجربه ساير كشورها مورد تاكيد و تاييد قرار گرفته است.

متاسفانه علي‌رغم اين كه بحث مهارت‌هاي زندگي به شكل واحد درسي در دانشگاه‌ها مطرح شده و يا اخباري درخصوص برگزاري كلاس‌هايي در اين خصوص از سوي دانشگاه‌ها اعلام شده اما نتايج حاصله چندان مشهود و يا قابل لمس نيست.

اين موضوع در حالي مطرح مي‌شود كه در سال‌هاي اخير افكار عمومي نسبت به مباحث روان‌شناسي نظير مثبت‌انديشي، مديريت زمان، ارتقاء شغلي، موفقيت در زندگي زناشويي و ... واكنش مثبتي نشان داده است و استقبال از كارگاه‌هايي با اين موضوعات حتي به منبع درآمدي براي برگزاركنندگان تبديل شده است. شمارگان كتاب‌هايي در همين حوزه كه به چاپ‌‌هاي 50 تا 60 هم مي‌رسند گواهي بر اين مطلب است.

حالا در اين جو به نظر مي‌رسد در فضاهاي علمي و دانشگاهي و با محور قرار دادن مباحث علمي و عملي كسب مهارت‌هاي زندگي، مسلما مي‌‌توان در ارتقاء سطح كيفي زندگي جوانان دانشجو گام موثري برداشت.

فضايي مانند خوابگاه و بهره بردن از ساعت‌هاي غيرفعال زندگي دانشجويي ، بهترين فرصت براي رسيدن به اين هدف است.

جام جم ـ مستوره برادران نصيري