به رسمیت شناختن "رپ" در نشریه دولتی!
یک نشریه دولتی در پرونده ای جنجالی به معرفی موسیقی مبتذل موسوم به «رپ فارسی» پرداخت.
به گزارش البرز این ماهنامه متعلق به سازمان بهزیستی، در آخرین شماره خود با هدف آسیبب شناسی پدیده های سال 88، به معرفی نوعی موسیقی مبتذل و بدون هویت پرداخته که در میان جوانان فراگیر شده است.
در این پرونده که با عنوان آسیب شناسی این موسیقی زیرزمینی به آن پرداخته شده به ادعای این نشریه این موسیقی تنها نوعی موسیقی اعتراضی و پدیده اجتماعی است که در میان جوانان رواج یافته است.
این نشریه در ادامه علاوه بر معرفی انواع خواننده های این گروه، حتی با یکی از خواننده های آن گفت وگوی بلندی انجام داده است.
این در حالی است که رپ فارسی علاوه بر مخالفت اهالی موسیقی در داخل و خارج کشور که از آن به عنوان نابود کننده موسیقی اصیل و کلاسیک نام برده اند که از روح هنر به دور بوده، مروج بدتری نوع روابط دختر و پسر است و به جنس مخالف تنها به عنوان شریک سکسی نگاه می کند و برخی از آنها به نیز صراحت مروج همجنس بازی هستند.
این نشریه توصیه کرده که باید به برخی از این نوع موسیقی که فاخر(!) باشد، مجوز داده شود. چرا که می تواند از افتادن بسیاری از نوجوانان و جوانان در دام انحطاط اخلاقی جلوگیری کند.
اینکه یه تعداد اشعار سخیف می خونند دلیل بر مبتذل بودن رپ نیست چون این اشعار سخیف رو می شه تو هر دستگاه موسیقی خوند.
1-موسیقی سنتی به خاطر وزانت و ریشه تاریخی خود و همچنین فاصله ی بسیار زیاد از نظر سبک و نوع با رپ عملا در مقابل هم قرار نمیگیرند و این تنها یک شعار است.
2-اگر تهدید را برای موسیقی پاپ قائل شویم باید دو نکته را به خاطر داشته باشیم، الف) اصالت موسیقی پاپ به همانجایی که موسیقی رپ می آید برمیگردد، ب) قسمت اعظمی از موسیقی پاپ فارسی مربوط به لس آنجلس و خواننده های خارج نشین است که اصولا خواهان توجه کمتر به آنها در سطح جامعه هستیم که رپ توانایی این امر را دارد،
3-چرا اصولا عده ای آن را تهدید میدانند؟ آیا این افراد در ضمن اینکه این نوع سبک را تهدید میخوانند به قدرت و مخاطب پسند بودن آن اعتراف ضمنی نمیکنند؟ چرا که اگر این سبک از موسیقی این پتانسیل را برای گسترش نداشت نمیتوانست قدرتی جهت تهدید دیگر سبک ها باشد.
4-این را هم باید بپذیریم که در پاپ نیز میشود جملات و اشعار مبتذل نیز داشت و بارها این اقدام صورت گرفته.
5- حال که چندین سال از ورود رپ به ایران میگذرد و روز به روز ساخت موزیک و کلیپ آسان تر میشود ترکیب پاپ و رپ که هیپاپ نامیده میشود، بیشتر دیده میشود و این خود کمکی به موسیقی پاپ است.
6- باید توجه داشت که این سبک موسیقی در امریکا نیز مختص قشر مستضعف جامعه(سیاه پوستان) است و اگر در ایران وارد میشود باید خواننده این کار خود را به طبقات پایین جامعه نزدیک کند و ما کسانی رو داریم که در این چارچوب قدم بر میدارند.
کسانی مثل سروش معروف به هیچکس و یاس...
اما مشکل دیگری که وجود دارد و در پایان به ان اشاره میکنم صدا و سیما وسینماست که در تیتراژ پایانی بسیاری از فیلمها از سبک رپ استفاده میکنند و بدتر از همه در فیلم نیش زنبور است که تیتراژ پایانی با صدای رضا عطاران و تم آهنگ یکی از مستهجن ترین قطعات رپ اجرا میشود.(ای وای چه هلویی بود!!!!!!!) اما چون در معاونت سینمایی وزارت ارشاد این آهنگ را کسی نشنیده براحتی مجوز اکران به آن داده میشود.
کسایی که این نظرات رو میدن، فوق العاده اطلاعات محدودی در مورد این نوع موسیقی و اشعار و ... دارن و نمیدونم چه اصراریه که نظر کارشناسی هم بدن؟!! اگه موضوع فقط تحت فشار گذاشتن جووناست خوب قضیه فرق میکنه!
2) اگر موسیقی کلاسیک میخواهد طرفدار داشته باشد، باید کارش خوب باشد نه اینکه سبکهای دیگر را خراب کند.





