معرکه خنده آور ليگ هجده تيمي
جذابيت کورس بقا در نهمين دوره ليگ برتر فوتبال ايران در قياس با آنچه در کورس قهرماني مسابقات اتفاق مي افتد به مراتب بيشتر است.
به نوشته قدس؛ اگر سپاهان باوجود نتايج نسبتاً ضعيفي که در هفته هاي اخير به دست آورده و به لطف تعقيب کنندگان بي رمقش همچنان شانس اول قهرماني است، در انتهاي جدول شش الي هفت تيم براي فرار از سقوط تلاش مي کنند و انتظار مي رود در هفته هاي باقي مانده تمرکز هيجان مسابقات روي نيمه پاييني جدول مستقر شود.
تعداد تيمهايي که به لحاظ ضعف ساختاري و تشکيلاتي لايق سقوط به دسته پايين تر هستند، بيشتر از سهميه اي است که قانونگذار براي اين منظور در نظر گرفته. بر اساس قانون سه تيم قعرنشين به ليگ دسته اول سقوط مي کنند و اين در حالي است که تيمهاي بيشتري شايستگي خداحافظي با ليگ برتر را بروز مي دهند.
مشکل اصلي شايد اين باشد که اگر چهار يا پنج تيم از ليگ برتر به دسته پايين تر سقوط کنند از آن سو ليگ دسته اول هم بنيه و قدرت لازم را براي معرفي اين تعداد تيم به ليگ برتر ندارد و اغلب تيمهايي که به دسته برتر راه پيدا مي کنند، سال بعد براي فرار از سقوط دست و پا مي زنند.
سه تيم سقوط کننده کفاف ليگي که پر است از تيمهاي عجيب و غريب و ناقص الخلقه را نمي دهد. در انتهاي جدول ابومسلم را داريم که سقوط به دسته اول برايش از شير مادر حلال تر است. تيمي که دو فصل قبل حتي در کورس قهرماني هم ديده شد و با بازيکناني مثل منصوري، پتروويچ، اولروم، خاني و حسيني خودنمايي مي کرد، اکنون با ندانم کاري مديرانش به اين روز افتاده و مدعي اول سقوط لقب گرفته است.
ابومسلم در اين سالها به اندازه يک ليگ مدير و مربي عوض کرده و يکه تاز از دست دادن بازيکنان ممتاز و عدم پرداخت حق و حقوق بازيکنان متوسط بوده است. استقلال اهواز سال گذشته هم به شکل عجيب و معجزه آسايي در ليگ برتر ماندني شد. علي شفيع زاده از اتفاقهاي ليگ هشتم درس نگرفت و مشابه همان شکل مديريت را امسال هم در تيمش اعمال کرد.
دخالتهاي مکرر در کار سرمربي، تعويض مربياني که اجازه دخالت در امور فني را به مديريت نمي دهند و اولويت رفيق بازي به شايسته سالاري از استقلال اهواز تيمي مستحق سقوط ساخته، تيمي که با فيروز کريمي تا يک قدمي قهرماني رفت و با مجيد جلالي بسيار قابل احترام بود.
فولاد خوزستان همان تيمي است که دو سال قبل امتياز سپاهان نوين را خريد و به شکل نامتعارفي ليگ برتري شد. تيمي که با جلالي پديده ليگ هشتم نام گرفت، ناگهان در فصل نقل و انتقالات زير و رو شد و عده اي از کنار اين جابه جايي هاي کشنده پول هنگفتي به جيب زدند. وقتي فولاد قبل از فرا رسيدن نيم فصل به زمين سفت رسيد، دوباره سراغ مربي سابق را گرفت و البته ديگر پولي هم در حساب باشگاه باقي نمانده نبود.
راه آهن و مس کرمان هم در طول فصل اتفاقهاي مشابهي را تجربه کردند و سقوط آنها بي ترديد فوتبال ايران را داغدار نخواهد کرد. کاش نصف ليگ سقوط مي کرد تا همه نابخردان به سزاي خود برسند. امروز کساني که در گذشته مدام با اشاره به وسعت جغرافيايي ايران مدعي برگزاري ليگ هجده تيمي بودند، بايد به اين پرسش پاسخ بدهند که آيا نسخه شفابخشي براي فوتبال پيچيدند يا اينکه مرض ديگري بر امراض آن افزودند؟
