کلیدی برای باز شدن قفل چهره قطبی

مرد نمایشی فوتبال ایران بار دیگر خود را پیش روی دوربین های تلویزیونی و نگاه رسانه ها قرار داد. افشین قطبی که هرگز جز بازی با کلمات و سیاه کردن واقعیت ها در ذهن مردم کشورمان نتوانسته عملکرد دیگری را به نمایش بگذارد، این بار در روزهایی که تمامی روزنامه های ورزشی کشور به تعطیلات رفته بودند و البته فرصتی برای فریاد منتقدان او وجود نداشت، برخلاف تعهدات خود و آن چه با فدراسیون فوتبال توافق کرده بود عمل کرد. رفتاری که هرگز تازگی ندارد.

به نوشته جوان؛ افشین قطبی که چند روزی قبل از تحویل سال نوی خورشیدی برای مرخصی به هلند سفر کرده بود، بدون کسب اجازه از فدراسیون فوتبال، مرخصی یک هفته ای خود را به سه هفته افزایش داد. آیا کسی به افشین قطبی اجازه داده است تا اینگونه هر زمان می خواهد و هر زمان اراده می کند به مرخصی های غیرضروری برود؟

افشین قطبی چه روزهایی به هلند رفت؟ برای این سئوال لازم نیست به سراغ مردی برویم که همیشه برای پنهان کردن خورشید در ظهر تابستانی هم بهانه هایی دارد. افشین قطبی حتما تعطیلی بازی های لیگ را بهانه های برای غیبت خود معرفی خواهد کرد. بی شک او هم مثل مسئولین فدراسیون فوتبال ادعا کند دلیلی برای حضورش در روزهایی که فوتبال داخلی تعطیل بوده وجود نداشته و با همین استدلال های دون و کم ارزش، خود را از زیر بار انتقادات رها خواهد کرد. اما واقعا مردی که با قراردادی چندصد میلیون تومانی همواره در مرخصی به سر می برد، چه تفاوت هایی با فابیو کاپلو سرمربی ایتالیایی تیم ملی انگلستان دارد؟

این قیاسی مع الفارق است. کاپلو و قطبی را تحت هیچ شرایطی نمی توان در دو کفه ترازو گذاشت که حتی ترازو هم از چنین قیاسی به شرم می آید! اما چرا کاپلو که تمامی بازیکنانش زیر ذره بین دوربین های تلویزیونی هستند برای دیدن بازی های لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه استمفورد بریج حاضر می شود و به تماشای بازی ملی پوشانش می نشیند؟ چرا کاپلو لیگ قهرمانان اروپا را از دست نمی دهد و در سویی دیگر افشین قطبی در شرایطی که چهار نماینده فوتبال کشورمان در لیگ قهرمانان آسیا حاضر هستند خود را بی نیاز از دیدن بازی های این نمایدگان می کند و به تعظیلات می رود؟

قطبی به هلند رفت و بازی ذوب را مقابل بنیادکار ندید. شاید اویی که از گل زدن به سنگاپور چنان به وجد می آید که روی گردن غلامرضا رضایی سوار می شود، پیروزی منصور ابراهیم زاده در دو بازی رفت و برگشت برابر فیلیپه اسکولاری قابل هضم نبود.

اما هنرنمایی بازیکنانی مانند محمد قاضی و سید محمد حسینی که هرگز در دایره دید محدود و پرایراد قطبی قرار نگرفته اند نیز از چشمان سرمربی تیم ملی دور ماند. آیا فدراسیون فوتبال که تمامی وقت خود را صرف دفاع از مربی ناقابل خود می کند متوجه فقدان چشم های قطبی در نقش جهان و تهران و کرمان شد؟ آیا پژمان منتظری یا محمد محمدی که روزهایی باشکوه را در تهران و بعد در قطر گذراندند نگاه سرمربی تیم ملی را برای خود می دیدند؟

جواب کاملا منفی است! افشین قطبی به هلند رفته بود و در روزهای بی خبری و سکوت رسانه ها، خبری هم از فوتبال ملی کشور نمی گرفت. نکته قابل توجه این است که وکیل و مدیر برنامه های او پیش ا این ادعا کرده بود لزومی ندارد در روزهایی که تیم ملی هیچ تمرین و باری جدی ندارد در تهران بماند! آیا در انگلستان هم سرمربی تیم ملی شان را فقط ماهی یک بار در ورزشگاه ها می بینند و هر ماه برای او برگه مرخصی امضا می کنند؟ فوتبال ملی ایران با چه برنامه ای به قطبی اجازه می دهد بازی های 4نماینده ایران را تا این حد نادیده بگیرد و البته در قبال قرارداد هنگفتی که با فدراسیون امضا کرده تا این حد بی مبالات باشد؟

سئوال دوم را می توان اینگونه پرسید: «افشین قطبی چرا تا این حد به هلند علاقمند شده است؟!» قطبی که خانواده اش را در امریکا می بیند و دلبستگی هایش را در امارات پیدا می کند، حالا چرا برای سفر به هلند تا این حد مصمم شده است؟ کدام لژیونر ایرانی در هلند بازی می کند که او برای دیدن بازی هایش دفعه اول 20 روز، مرتبه دوم حدود یک ماه و این بار 3 هفته به مرخصی می رود؟

می توان ردپای این علاقه شدید افشین قطبی را در شرکتی پیدا کرد که دستیار یا به عبارتی شریک تجاری اش پیت بیوتر در هلند تاسیس کرده و امور نقل و انتقالاتی بازیکنان را انجام می دهد. سفرهای مداوم قطبی به هلند و شایعه نزدیک به واقعیت شراکت بیوتر در قطبی در امور نقل ودانتقالات بازیکنان اروپایی حالا می تواند کلیدی باشد برای باز شدن قفلی که بر ماهیت افشین قطبی خورده است! باز هم باید پرسید و این بار مسئولین بی تفاوت فدراسیون فوتبال را خطاب قرار داد که قطبی در هلند چه کار واجبی دارد که بر دیدن بازی های نمایندگان ایران در آسیا ارجحیت پیدا می کند؟!