یک مژه خفتن ؛ سالار عقیلی

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
وین درد نهان سوز شنفتن نتوانم
تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت
من مست چنانم که شتفتن نتوانم
شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامنِ وصلِ تو گرفتن نتوانم
با پرتوِ ماه آیم و چون سایه دیوار
گامی ز سرِ کوی تو رفتن نتوانم
دور از تو منِ سوخته در دامن شبها
چون شمع سحر یک مژه خفتن نتوانم
فریاد ز بی مهریت ای گل که در این باغ
چون غنچۀ پاییز شکفتن نتوانم
ای چشم سخنگوی تو بشنو ز نگاهم
دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم