«در» ابومسلم و پيام را تخته کنيد
پازل شوربختي هاي فوتبال خراسان با آنچه از افسارگسيختگي چند بازيکن در برنامه نود به نمايش درآمد، کامل شد. رينگ خونين پيامي ها نشان داد که آخرين ميخ را هم بايد بر تابوت فوتبال بي دايه استان کوبيد و البته آن را در زير خروارها خاک مدفون کرد.
به نوشته قدس؛ واقعيت اين است که فوتبالي با چنين سياقي اصلاً وجود خارجي نداشته باشد، بهتراست. آن از وضعيت ابومسلم که به مسخره ترين شکل ممکن اداره مي شود و جايي جز قعر جدول ندارد. اين از پيام که شده محلي براي خيمه شب بازي چند نوکيسه و بازيکناني که هنوز غوره نشده اند، مويز شدند.
داستان گاز سرخس هم با آن جنجالهاي بي پايان آن قدر غم انگيز است که روح و روان آدمي را مي خراشد.طعنه آميز اينکه براي همين دو سه گروه (از به کار بردن نام باشگاه واقعاً ابا داريم) استانداري و ساير مراجع ذي صلاح ساليانه چند ميليارد هزينه مي کنند. آن هم از سهم پدران و مادران و کودکان و همسران ما و شما.
اينکه مي بينيد هر سال استانداري و شهرداري چندين ميليون تومان از حسابهاي مختلف و از بندهاي متفاوت قانون پول به دو باشگاه پيام و ابومسلم مي دهند، گمان نکنيد که از حساب شخصي آقايان است. همه اين پولها سهم ورزش شماست که از کارخانه ها و ارگانهاي مختلف با نام ماليات و ورزش گرفته شده و به جاي هزينه شدن براي خانواده گرامي تان، خرج فوتباليستهايي مي شوند که هنوز نمي دانند چرا فوتبال بازي مي کنند.
مي خواهم بگويم از گلوي شما مي زنند و به حلقوم ابومسلم مي ريزند تا اين تيم با حقيرانه ترين وضع در ته جدول شما را دق مرگ کند و به پيام مي دهند تا بوکسورهايش در شهرهاي ديگر فرهنگ و حيثيت شما را به باد دهند.در چنين اوضاعي تصميم با شماست. مي خواهيد پول و حق تان را بدهيد و حقارت هم بکشيد و يا مي خواهيد در اين فوتبال را چند سالي تخته کنيد و حق تان را خرج پرورش فرزندانتان نماييد.
باور کنيد، اگر مثل تبريزي ها چند سالي را بدون تيم در ليگ برتر باشيم، هيچ اتفاقي نمي افتد. باور کنيد، اگر پيام با اين همه بلبشو براي هميشه تعطيل شود، هيچ فاجعه اي رخ نمي دهد.
گاهي وقتها «نبودن» دستمايه اي مي شود براي ساختني بهتر. اتفاقاً وقتي ابومسلمي در ليگ برتر نباشد و پيامي وجود نداشته باشد، از شر يکسري افرادي راحت مي شويم که کارشان مکيدن پول و اعتبار از جان اين بي جانان است، حداقل اينکه دل به کساني نمي بنديم که با جيب خالي و شعارهاي فرهنگي بي پايان مي آيند و با جيب پر از بيت المال و فربه، کار را ناتمام مي گذارند و مي روند.
آقاياني که الان با کليد ابومسلم و پيام قفلهاي زمينهاي توقيف شده شان را باز مي کنند و سرمايه راکد مانده شان را باد مي دهند، وقتي پاي حرف شان مي نشيني، از تکليف فرهنگي که پس از جنگ برگردنشان گذاشته شده، مي گويند و خود را فدايي فرهنگ سازي مي دانند. اما کو فرهنگ و فرهنگ سازي؟
مسؤولان فرهنگي دو باشگاه به جاي حرف زدن و کلنجار رفتن با نامهاي بزرگ، بهتراست فيلم «کشتي کج» بازيکنانشان را مرور کنند و... .
حالا با اين فوتبال غيرفني، با اين فرهنگ سازي معکوس و با اين هزينه هاي بي پايان و بي فايده، ابومسلم و پيام را مي خواهيم چکار؟باور اين است، اگر ورزش خراسان پول پيام و ابومسلم را صرف ورزش همگاني کند و يا خرج پرورش استعدادهايي در رشته هايي چون کشتي، شنا، شطرنج، جودو، کبدي، تنيس و... کند، سربلندتر خواهد بود.
خراسان رضوي الان قطب هيچ ورزشي نيست؛ چون مسؤولانشان چشمشان را بسته اند و با حمايت از ابومسلم و پيام آب در هاون افتخار و فرهنگ مي کوبند. پس حالا که همه چيز ويران شده، بهتر است مسؤولان چند سالي را بي خيال اين دو تيم شده و به ساماندهي زيرساختهاي معيوب بپردازند، آن هم با پول ما و شما. ما که راضي به اين کاريم، شما چطور؟
