موسيقي ايران دستخوش سلايق شخصي
يك هنرمند معتقد است:موسيقي ايران در برخي مواقع دستخوش سلايق شخصي کساني شده که درک صريحي از معنا و مفهوم ذاتي هنر و موسيقي نداشتهاند.
به گزارش ايسنا،احمدرضا نوري خواننده و نوازنده كه به تازگي آلبوم موسيقي «غزل غزلهاي غرائب» را به بازار موسيقي عرضه كرده است،گفت: موسيقي هر قوم و دياري نشاني از فرهنگ و انديشه آنان و گاه راه بيان احساسات و گاه راه نقد شرايط اجتماعي است،اما در کل جزي از زندگي هر قوم محسوب ميشود.
وي با اشاره به اينكه موسيقي هنري انتزاعي است؛ادامه داد: اين هنراصوات تجريدي را در يک چيدمان و گسترش در فضا به معنا و مفهوم قابل درک براي همه تبديل ميکند.
نوري موسيقي را وامدار جهان پيرامون خود دانست و افزود: موسيقي نواحي ايران فضايي است که ساليان دراز فرهنگ و انديشههاي بومي را در خود حفظ کرده است و در طول تاريخ هميشه در زندگي مردم بومي حضوري چشمگير داشته است.آنچنان که با نگاهي به محافل اهالي بومي کردستان شاهد آويخته شدن تنبوري بر ديوار خانه هر کدام از آنها خواهيم بود يا لکها كه براي عزاداريهاي خود هم از هنر موسيقي وام دارند(آواز مور يکي از مهم ترين آوازهايي است که آنان براي عزاداري خود اجرا ميکنند.)كه اين نشاندهنده موسيقي بعنوان جز اساسي در زندگي آنان است.
وي در ادامه اظهار داشت:موسيقي ايران در مواقع مختلفي دست خوش سلايق شخصي کساني شده که درک صريحي از معنا و مفهوم ذاتي هنر و موسيقي نداشتهاند وگاه دچار غرض ورزيهاي بيموردي شده که تنها منجر به کمرنگ شدن نشاط و فضاي خلاقانه ميشود،در حالي كه اهالي هنر و موسيقي، جنگ قدرت ندارند و تنها ميخواهند فضاهاي خلاقانه را گسترش بدهند و به بيان انديشههاي خود بپردازند.
نوري به آلبوم موسيقي "غزل غزل هاي غرائب" اشاره كرد و افزود:در اين آلبوم به سراغ موسيقي نواحي ايران رفتم و به رويارويي فرهنگهاي بومي ايران براي اجراي يک اثر ملي انديشيدم ودراين اثر دو قوم متفاوت از نظر گويش پوشش و حتي بافت جغرافيايي روريا روي يکديگر نشستند و به گفتگو با هم پرداختند كه زبان موسيقي کرد و ترکمن را در کنار هم نشاند و ديگر آواها همسو و همرنگ با يکديگر شدند تا معناي ذاتي هنر را بيان کنند.



