گلایه های فعالان دانشگاهی تئاتر و چند نکته
سرویس فرهنگی "تابناک"ـ در حاشیه نشست مدیران تئاتر با دانشگاهیان « تئاتر دانشگاهی»، چالشها و فرصتها در چند روز گذشته و در مواردی اهالی تئاتر دانشگاهی حضوری ویژه در عرصه رسانهای و فرهنگی داشتند. از سویی نامهای مشفقانه و به نوعی همراه با طرح دردهای برآمده از آگاهی علمی، خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته بودند که گویا چند روز پس از ارسال برای سید محمد حسینی (شنبه برای وزیر ارسال شد) رسانهای شد.
از سوی دیگر مدیر کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در یک هم اندیشی با موضوع تئاتر دانشگاهی در تالار مولوی به درد دل های فعالان این عرصه توجه کرد و پاسخهایی نیز به سوالات حضار دانشگاهی این نشست ارایه کرد.
این درحالی است که در ماههای گذشته به اشکال مختلف نارضایتی فعالان دانشگاهی تئاتر بروز و ظهور یافته است. از گلایه رحمت امینی؛ به عنوان یکی از مهمترین متولیان تئاتر دانشگاهی، از نبود توجه لازم از سوی مسوولان مربوطه، به ویژه اداره کل هنرهای نمایشی گرفته، تا کم وجهی به اجراهای دانشجویی و ...
براساس این شرایط به نظر میرسد:
1 ـ گروه مدیریتی اداره کل هنرهای نمایشی که بحمدلله اغلب قریب به اتفاقشان از فارغ التحصیلان دانشگاه هستند و همواره بر حضور افراد دارای رویکردهای علمی حمایت کردهاند، فقط در حد ادعا بر این موضوع وقوف دارند و بدین ترتیب حتی از خاستگاه برآمده از آن نیز غافل شده اند.
2 ـ با وجود کمبود شدید امکانات، به خصوص دو موضوع مهم بودجه های حمایتی و سالن های نمایشی، ورود بی رویهی گروه های مختلف به تئاتر مشکل و معضلات فراوانی را به همراه داشته است. از سویی سطح سخیف آثاری که گروههای بدون علم به روی صحنه میبرند، مردم را به عنوان اصلی ترین حامیان تئاتر، از این هنر دلزده میکند و در نتیجه سالنهای تئاتر خالی می ماند، از سویی دیگر مسوولانی که همواره بی میل هم نبودهاند که بنا به کمبودها و ... نگاه پر مهری به تئاتر نداشته باشند، بر بی مهریهایشان مصم تر کند.
3 ـ از آنجا که همواره متولیان و مسوولان فرهنگی کشور، به رشد و گسترش هنر فاخر تاکید داشته و دارند، تئاتر دانشگاهی با نگاه تحلیلی، عمیق و دقیقی که به کلیهی عناصر تئاتر دارد، می تواند در تمام زمینههای پژوهشی و اجرایی، به خوبی یاریگر تحقق اهداف کلان نظام باشد. این مهم درحالی است که دقت نظر و تیزبینی جماعت تئاتری و از سویی، الزام هایی که باید در رعایت تمام ظرایف آثارشان رعایت کنند، تاثیرگذاری تئاتر در مهندسی فرهنگی و تبیین دقایق آن را بسیار امکان پذیر می کند.این نکته نه تنها در ارایه مفاهیم فرهنگی به جامعه، کاربرد دارد، بلکه سهل الوصول بودن خلق تئاتر در شرایط مختلف، امکان بهره گیری از آن، برای تفهیم مهندسی فرهنگی، در تمام عرصه ها را فراهم میکند.
4 ـ به طور قطع یکی از بهترین روشها برای رفع مظلومیت از فرهنگ که همواره دغدغهی مقام معظم رهبری بوده، به کارگیری داشته های انسانی است که با سرمایه های مادی و معنوی این کشور رشد کرده و بالیدهاند. خوشبختانه این موضوع، یعنی وجود افراد شاخص و توانمند، با
رویکردهای علمی و دانشگاهی در خانواده تئاتر بسیار شاخص است، اغلب قریب به اتفاق کارگردانی، نویسندگان و بازیگران مطرح کشور از تحصیلکردههای دانشگاهها هستند؛ بنابراین، به راحتی میتوان با جلب نظر ایشان، پایه های تکنیکی و محتوایی هنر فاخر تئاتر را تقویت کرده و ارتقا داد.
5 ـ نکته برشمرده شده در بند چهار حاکی از این است که به هر حال و بنا به اختصاص روحیه جستجوگر و خستگی ناپذیرجویندگان علو هنر، نسل های مختلف تئاتر کشور برآمده از دانشگاهها هستند و بررسی اجتمالی آثاری که روی رفته و میرود حاکی از صدق این مدعاست، با این استناد نسلهای بعدی تئاتر، اگر نه همگی، بلکه به طور حتم، اغلب از جامعهی دانشگاهی هستند، بنابراین ضروری است که سیاستگذاران و برنامه ریزان فرهنگی و هنری کشور به این گروه توجه ویژه ای داشته و زمینهی جلب مشارکت استادان و دانشجویان در تمام عرصههای تئاتر بیش از پیش فراهم شود.
6 ـ جلب مشارکت افراد تحصیلکرده و زمینه سازی برای بروز خلاقیتها و نوآوری های این عزیزان، از مهمترین روش هایی است که منجر به صدور ارزشهای والای دینی و ملی، به بیرون از مرزها میشود؛ بررسی نمایش های پذیرفته شده در اغلب برنامههای بین المللی ( اجرا، جشنواره، همایش، مسابقه و...) نیز حاکی از حضور چشمگیر دانشگاهیان در محافل جهانی است، بر این اساس بدیهی است که متولیان امر باید از این قابلیت بهره جسته، علاوه بر حمایت از داشتههای موجود، باید تا دیر نشده، استعدادهای درخشان را کشف و زمینههای حفظ، رشد و باروری این سرمایه های عظیم را فراهم کنند
