قاضي شريفي: نفرينتان ميكنم!
اظهارات صريح و تهديدآميز رئيس كميته انضباطي فدراسيون فوتبال از برخورد با خبرنگاراني كه در محيط فوتبال مرتكب تخلف ميشوند، مطابق انتظار بار ديگر او را در كانون توجه محافل رسانهاي قرار خواهد داد.
به نوشته تهران امروز؛ قاضي شريفي كه پس از حدود يك سال و اندي فعاليت در حوزه فوتبال اكنون در مقام سردمدار مبارزه با ناهنجاريهاي فوتبال سخن ميگويد، روز گذشته و در گفتوگو با يكي از سايتهاي خبري از برخورد كميته انضباطي با خبرنگاران خاطي طبق آييننامه جديد خبر داد: «بر اساس آييننامه جديد با تمامي افرادي كه در محيط ورزشگاهها ايجاد درگيري و خشونت كنند، برخورد خواهد شد حتي اگر اين فرد خبرنگار باشد.»
قاضي شريفي كه پيش از اين اقداماتي را براي تاديب تماشاگران خاطي انجام داده، اين بار قصد دارد رفتار حرفهاي را به خبرنگاران ورزشي تفهيم كند: «اگر خبرنگاري در محيط ورزشگاه ايجاد خشونت كرد مانند ساير افراد با او برخورد خواهد شد تا نحوه رفتار حرفهاي در محيطي كه تحتكنترل فدراسيون فوتبال است را بياموزد.»
با اينكه كارشناسان مسائل حقوقي صحبتهاي قاضي شريفي را در تضاد با مباني حقوقي و دايره فعاليتهاي كميته انضباطي را با صدور حكم براي افرادي كه تحت قرارداد فدراسيون فوتبال هستند محدود ميدانند، او برخورد با خبرنگاران خاطي را حق طبيعي كميته انضباطي ميداند و ميگويد: «در دوران رياست محمد دادكان بر فدراسيون فوتبال هم در آييننامه قيد شده بود كه كميته انضباطي ميتواند در خصوص مربيان، بازيكنان، داوران و ساير دستاندركاران فوتبال حكم صادر كند. ما در آييننامه جديد "ساير دستاندركاران" را به خبرنگاران تعميم داديم. اينگونه نيست كه كميته انضباطي فقط در مورد دعاوي حقوقي يا تخلفات افرادي ورود كند كه تحت قرارداد فدراسيون فوتبال هستند. تماشاگران و هواداران فوتبال در ايران تحت قرارداد فدراسيون فوتبال نيستند اما كميته انضباطي براي سالمسازي و تلطيف فضاي فوتبال ميتواند تماشاگران خاطي را محروم كند.»
ظاهرا رئيس كميته انضباطي آشنايي چنداني با قوانين فدراسيون جهاني فوتبال ندارد يا دستكم در به كار بردن ادبيات قانوني دچار سوءتفاهم شده. در همه جاي دنيا تخلف تماشاگران به محروميت تيمهاي متبوعشان از بازي مقابل تماشاگران خودي ميانجامد و نه به محروميت تماشاگران از تماشاي بازي خانگي تيمشان.
تفاوت اين حكم در اين است كه حق فرجامخواهي براي تيمهاي محروم محفوظ ميماند اما تماشاگر فوتبال عملا راهي براي فرجامخواهي و تجديدنظر را پيش روي خود نميبيند. با ادعاي قاضي شريفي تماشاگران فوتبال براي تقاضاي تجديدنظر بايد يك به يك به كميته انضباطي فدراسيون فوتبال مراجعه كنند. ايراد اساسي را البته بايد در بندهاي آييننامه جديد كميته انضباطي جستوجو كرد. در پايان اغلب بندها و مادههاي آييننامه جديد، لفظ «... و ساير موارد» به وضوح ديده ميشود، همين چند كلمه براي بزرگ شدن دايره نظارت كميته انضباطي كفايت ميكند.
تمام كساني كه آشنايي نسبي با فضاي فعلي فوتبال ايران دارند، از نقش پررنگ ليدرها روي سكوهاي ورزشگاههاي مختلف آگاهي دارند اما قاضي شريفي با وارد كردن اتهام به خبرنگاران ميگويد: «وظيفه كميته انضباطي برخورد قانوني با منشا خشونت در فوتبال است. وقتي فلاني به نام خبرنگار سكوها را ملتهب ميكند، بايد از ورود به ورزشگاه محروم شود. در قوانين فيفا صراحتا به برخورد با چنين تخلفاتي اشاره شده اما بنده به شما ميگويم معادل اين قوانين در دين ما آمده است. فحاشي گناه كبيره است و جوانان ما بايد بدانند گناه كبيره عمر را كوتاه ميكند. چه اشكالي دارد اگر از فوتبال براي ترويج آموزههاي ديني استفاده كنيم؟»
اين قسمت از حرفهاي قاضي شريفي، نوعي رمزگشايي از دلايل تدوين قوانين خاص عليه خبرنگاران ورزشي است: «شما خبرنگاران ورزشي حق نداريد در مورد افراد يا زندگي خصوصي آنها بنويسيد. قبلا عليه من زياد نوشتهاند اما اگر اين بار عليه من به ناحق چيزي نوشته شود، پيگيري خواهم كرد. من به 14 معصوم وابستهام و از اين به بعد نفرين ميكنم. امروز فضاي فوتبال ايران نسبت به گذشته تغيير كرده. از فحاشي بازيكنان عليه يكديگر و تكلهاي وحشتناك خبري نيست و فوتباليستها در پايان بازي مصافحه ميكنند. خبرنگاران نبايد از تك مصداق، غائله بسازند و چاقوكشي در ليگ دسته دوم را به پاي بيقانوني در كل فوتبال بگذارند.»
با اينكه رئيس كميته انضباطي به لحاظ قانوني منعي براي برخورد با خبرنگاران متخلف قائل نيست اما احمدرضا براتي، كارشناس مسائل حقوقي و معاونت حقوقي اتحاديه فوتبال برخورد با افرادي كه تحت قرارداد فدراسيون فوتبال نيستند را در حيطه اختيارات قاضي شريفي نميداند: «طبق قانون اساسي تنها مرجع رسيدگي به اختلافات و جرايم دادگستري است. در كنار آن نهادهاي خاصي براي حل اختلاف به موارد استثنايي رسيدگي ميكنند. بر همين اساس كميته انضباطي تنها ميتواند به تخلفات فوتبالي رسيدگي كند. اين كميته فقط ميتواند درخصوص افرادي كه تحت قرارداد فدراسيون فوتبال هستند، تصميم بگيرد. ماده 12 اساسنامه فدراسيون فوتبال به افراد تحت قرارداد فدراسيون اشاره ميكند و خبرنگاران در دايره اين افراد محسوب نميشوند. تا وقتي خبرنگاران عضو فدراسيون فوتبال نباشند، مشمول آييننامه انضباطي نميشوند. اگر در بندي از آييننامه انضباطي براي خبرنگاران مجازات تعيين شده برخلاف اساسنامه است و بايد اصلاح شود.»
ادعاي برخورد با خبرنگاران از سوي قاضي شريفي در حالي زير سوال ميرود كه تشكيلات مستقلي به نام انجمن صنفي روزنامهنگاران كار نظارت بر عملكرد خبرنگاران را برعهده دارد. براتي با اشاره به اظهارات غيرقانوني شريفي ميگويد: «براساس اصل تفكيك قوا كه مورد اشاره و تاييد قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران است، جز دادگستري هيچ مرجع ديگري حق دخالت در امر قضاوت و رسيدگي به جرايم و مجازاتها را ندارد ضمن اينكه قانون مطبوعات درخصوص جرايم احتمالي اصحاب رسانه به حد كافي جامع و كامل است. تهديد خبرنگاران آن هم قبل از ارتكاب به تخلف، برخلاف اصول آزادي بيان و در تعارض با ماده 19 اعلاميه جهاني حقوق بشر است. محاكمه خبرنگاران يا اظهارنظر قضايي در خصوص آنها توسط هر مرجعي غير از قوه قضائيه را غيرممكن، برخلاف مصرحات حقوقي و قانوني و از ابداعات كميته انضباطي ميدانم.»
در همين قاب منوچهر زندي، دبيركل انجمن صنفي روزنامهنگاران ورزشي با اظهار تعجب از حرفهاي قاضي شريفي ميگويد: «تعجب ميكنم از كساني كه ادعاي مبارزه با حاشيههاي فوتبال را مطرح ميكنند اما با بحثهاي فرعي به اين مسائل دامن ميزنند. تخلفاتي كه بايد توسط كميته انضباطي يا قوه قضائيه به طور مجزا به آنها رسيدگي شود در قانون مشخص است. عطف به گفتوگوي آقاي شريفي با ايسنا، وقتي موردي پيش نيامده چرا جامعه شريف و زحمتكش خبرنگاران تهديد ميشود؟ مگر خبرنگاران ما مرتكب چه تخلفي شدهاند؟ آقاي شريفي مجبور نيست حتما صحبت كند. ما به رئيس كميته انضباطي توصيه ميكنيم كه به كارهاي اصلياش بپردازد و به مسائلي كه به خبرنگاران مربوط ميشود ورود نكند. ايشان بايد پاسخگو باشد كه منظورش از گفتن اين حرفها چيست؟ آيا قصد ايشان ورود به صفحات ورزشي نشريات است؟ ما مطمئنا در اين خصوص با آقاي كفاشيان و مسئولان فدراسيون فوتبال حرفهايي خواهيم داشت.»
