سؤالات امتحانی زیباکلام در دانشگاه تهران

برایم جالب است بدانم آقای زیبا کلام خود چه پاسخ میدهند

به این می گن آزمون دانشگاهی

ظاهرادراین امتحان واحد #اسراییل شناسی#پاس میشده!تصور میکنم اسراییل چالشی جدی برای اقای زیباکلام باشد !

چقدر بد خطه

جالب بود...

چه بی سلیقه حداقل می داد تایپش کنن

آزادی در گفتار و کردار ...... آفرین .....

سلام
استفاده از ماشین حساب مجاز می باشد؟؟؟
زیباکلامه دیگه!! در نقد نظریات مربوط به اسراییل از ماشین حساب استفاده میکنه

پاسخ سؤال اول: تشکیل کشور یهود در واقع واکنش یهودیان اروپایی در برابر موج ی ملیت گرایی (ناسیونالیسم) بود که در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 اروپا را در بر گرفته بود. در آن زمان در اروپا هر قومی از فرانسویان گرفته، تا آلمانی ها، ایتالیایی ها، مجارها، صرب ها، رومانیایی ها، لهستانی ها و ... همگی بر هویت ملی و قومی خود تأکید می کردند. یهودیان در این میان به عنوان اقلیتی طرد شده که به دلایل تاریخی نتوانسته بودند در جامعه ی زمینه ی خود ادغام شوند مانند جزایری پراکنده در میان کشورهای اروپایی پخش شده بودند و در میان طوفان ملیت گرایی موجودیت خود را تحقیر شده و در خطر می دیدند. لذا تصمیم گرفتند بر اساس مفهوم قوم و یا ملیت یهود (و نه الزاماً دین یهود) در یک جا جمع شده و برای خود کشوری ایجاد کنند. در هنگام تشکیل این ایده فلسطین در کنار آرژانیتن و چند کشور آفریقایی یکی از گزینه های این محل جمع شدن بود و اشغال فلسطین توسط انگلیس فرصت خوبی را برای عملی شدن این گزینه فراهم کرد. لذا نقشه تأسیس اسرائیل از سوی یهودیان ملی گرا (و نه الزاماً مذهبی) اروپایی کشیده شده است.
پاسخ سؤال دوم:
بازگشت به تاریخ یهود در حدود 2000 سال پیش در منطقه فلسطین امروزی برای توجیه مشروعیت یا عدم مشروعیت اسرائیل مانند این است که جنگ ایران و عراق را از طرف ایران با این منطق که بابل 2000 سال پیش توسط کورش فتح شده تحلیل کنیم و یا همین جنگ را از طرف عراق با این منطق که اعراب در 1400 سال پیش ایرانیان را در جنگ قادسیه شکست دادند (همان کاری که صدام کرد). اساساً مسئله اعراب و اسرائیل بیش از آنکه یک ریشه ی باستانی داشته باشد ریشه در تاریخ 150 سال اخیر اروپا و مسئله ملی گرایی و ستیز اروپایی های مسیحی با یهودی ها دارد که در سؤال بالا به آن اشاره شد.
پاسخ سؤال سوم:
آشتی دادن دو گروه از مردم که حدود 100 سال است به زد و خورد با یکدیگر مشغولند کار دشواری است. در ابتدا باید از بروز هرگونه خشونت که منجر به خشونت متقابل می شود جلوگیری کرد. در چند سال نخست نباید اجازه داد یهودیان و اعراب به سادگی با یکدیگر مخلوط شوند. از طرف دیگر باید اجازه داد هر یهودی که جای دیگری از جهان را برای سکونت انتخاب می کند سرزمین فلسطین را ترک کند ولی از سوی دیگر به هیچ یک از اعراب به جز فلسطینی های اصیل (یعنی کسانی که ساکن آن سرزمینند و یا بتوانند با اسناد ثابت کنند که پدارنشان در اثر تأسیس اسرائیل از آن جا رانده شده اند) اجازه ورود به آن سرزمین را نداد. باید سعی کرد از طرفی مسئله ناسیونالیسم را در یهودیان تا جای ممکن رقیق کرد و به طور همزمان روحیه انتقام کشی را در میان فلسطینیان از میان برد.

خوب که چی؟