در رباتیک حرف‌های بسیاری برای گفتن داریم

جوانان ایرانی همواره ثابت کرده اند در هر مسیر علمی که قدم بگذارند, بدون شک در سطح بین الملل حرفهای بسیاری برای گفتن خواهند داشت به شرط آنکه حمایت شوند.

به گزارش خبرگزاری دانشجو، دانشگاه به عنوان یک مرجع علمی در هر کشوری می‌تواند محصولی توانمند، صاحب ایده، خلاق، پولساز و صاحب تکنیک به نام دانشجو یا دانشجوی فارغ التحصیل به جامعه تحویل دهد.

در گذشته خروجی دانشگاه‌ها در ایران معمولا فارغ التحصیلانی بودند که در حوزه تئوری حرف‌های بسیاری برای گفتن داشتند، اما بعد از جنگ تحمیلی روند آموزش حفظ محور خصوصا در رشته‌هایی مثل پزشکی کاهش یافت و باور اینکه ما می‌توانیم توانست به پیشرفت و کسب مدارج بالا در این حوزه کمک کند، اما در بسیاری از رشته‌ها محدودیت‌هایی وجود داشت و خروجی تولیدات علمی و عملی ما محدود به کتاب‌های ترجمه‌ای بود.

در حوزه مهندسی از بسیاری کشور‌های اروپایی و آمریکایی و حتی خاور دور عقب بودیم و دست مان خالی بود، اما در کمتر از بیست سال گذشته حضور در جشنواره‌ها و مسابقات مختلف و کسب مقام‌های گوناگون نشان داد که جوان و نوجوان ایرانی دیگر به پشت میز نشینی علاقه چندانی ندارد و می‌خواهد با استفاده از محفوظات ذهنی اثری زنده و پویا خلق کند، می‌خواهد از حصار آهن و چوب و سیمان بیرون بیاید و موجودی خلق کند که ویژگی‌های منحصر بفرد آن به کمک بشر خواهد آمد.

این روز‌ها پیچ، مهره و هوش مصنوعی در ید اختیار یک هوش الهی قرار گرفته و محصول آن ربات‌هایی است که می‌تواند شما را غرق در دنیای سرگرمی کند یا غرق شده‌ای را نجات دهد.

مسابقات ربوکاپ که ایده اولیه آن در جهان توسط ژاپنی‌ها ارائه شد سال هاست که در کشور‌های مختلف برگزار می‌شود، ایران نیز از این غافله عقب نمانده و امسال هم زمان با ۱۶ آذر و روز دانشجو چهاردهمین دوره این مسابقات با حضور دانشجویان و دانش آموزان در جزیره کیش برگزار شد.

یکی از دانشگاه‌هایی که در حوزه رباتیک حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد و تیم‌های دانشجویی آن توانسته طی سال‌های اخیر جوایز مختلفی در مسابقات بین المللی کسب کند، دانشگاه آزاد قزوین است. دانشجویان این دانشگاه با حمایت‌های خوب موسی خانی که علاوه بر ریاست دانشگاه آزاد قزوین، ریاست کمیته ملی ربوکاپ را نیز برعهده دارد توانسته اند در ساخت ربات‌هایی با هوش مصنوعی در زمینه‌های مختلف گوی سبقت را از سایر دانشگاه‌های کشور بربایند و دستاورد‌های چشمگیری داشته باشند.

به گفته مرتضی موسی خانی، رئیس کمیته ملی ربوکاپ ایران در چهاردهمین دوره مسابقات ربوکاپ آزاد ایران در بخش دانشجویی ربات‌های امدادگر واقعی، ربات خانگی، ربات صنعتی، ربات‌های فوتبالیست در سایز‌های مختلف، ربات پرنده، ربات زیردریایی، ربات شبیه ساز و ربات شبیه ساز امداد و در بخش دانش آموزی نیز ربات فضای مجازی، ربات امدادگر و لیگ شبیه ساز با یکدیگر رقابت کردند و برخی از آن‌ها در روز اول امتیاز‌های خوبی نیز به دست آوردند.

در بخش دانشجویی نیز تیم‌های ایرانی و آسیایی رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشتند که در نهایت تیم‌های ایرانی توانستند در پایان روز اول رقبای سرسختی همچون هیبوچینوی ژاپن را شکست دهند و تیم‌های آزاد قزوین، کرمان و تیم ربوالکتوس سنگاپور به دور بعدی رقابت‌ها صعود کردند.

همه این‌ها را گفتیم، اما نباید از این امر غافل باشیم که رشد علمی و ساخت یک دستگاه به تنهایی سود و ثمره‌ای برای دانشجو ندارد و اگر نتواند آن را به مرحله سرمایه و سودآوری برساند کارش تنها به یک آهن پاره و چند ورق تقدیر نامه تبدیل می‌شود و در بهترین حالت جایی در کتابخانه پیدا خواهد کرد.

این دانشجویان برای ادامه راه به انگیزه و حمایت نیاز دارند، این‌ها نیازمند آن هستند که بتوانند از سد مشکلاتی همچون کمبود بودجه و نبود بازار داخلی عبور کرده و سودآوری داشته باشند.