تركاشوند: من هم صغرسني هستم!

محمد تركاشوند يكي از شاخص‌ترين بازيكنان نسل طلايي واليبال ايران محسوب مي‌شود كه بارها عنوان فني‌ترين بازيكن يا بهترين اسپوكر و بهترين زننده سرويس آسيا را از آن خود كرده است. در ليگ برتر فشرده و چند قطبي امسال ايران، بار ديگر تركاشوند يكي از آماده‌‌ترين و تاثيرگذارترين بازيكنان محسوب شده كه نقش مهمي در پيروزي‌هاي تيمش ايفا كرده است. با اين حال چند روز پيش يك سانحه‌ رانندگي موجب صدمه‌ديدگي وي و دوري‌اش از اين رقابت‌ها شد.


آنقدر ليگ را خوب شروع كرده بوديد كه به نظر مي‌رسيد قصد داريد بار ديگر در جام جهاني همراه تيم ملي باشيد.
نه. من 2 سال پيش با تيم ملي خداحافظي هميشگي داشته‌ام و به همين دليل نتوانستم امسال، سال گذشته و سال قبل از آن، جواب مثبتي به دعوت مربيان موفق اين تيم بدهم.

پس چه انگيزه‌اي شما را اينقدر آماده نگه داشته است؟
معتقدم بايد در اوج با ورزش خداحافظي كرد و يك ورزشكار كم‌انگيزه، دليل به باقي ماندن در دنياي حرفه‌اي ندارد و بايد جاي خود را به جوانان پراشتياق‌تر بسپارد. به همين دليل امسال با تلاش و كار بسيار زياد به سطح بالايي از آمادگي رسيده بودم كه متاسفانه با تصادف اخير، آسيب ديدم و ناچارم مدت‌ها از واليبال دور باشم.

تصادف چگونه اتفاق افتاد؟
براي خريد به مغازه‌اي رفته بودم كه پس از خروج از آن مغازه و حركت به سمت خودرويم، با شنيدن صداي ترمز شديد، روي در موتور خودرويم كوبيده شدم و بعد چيزي متوجه نشدم. خودروي پرايدي با سرعت زياد به 2 خودروي ديگر و سپس بدن من كوبيده بود كه هر 3 خودرو بشدت دچار خسارت شدند، ولي من به شكل معجزه‌آسايي از اين حادثه جان سالم به در بردم كه اين را مديون دعاي پدر و مادر و مردم عزيزم مي‌دانم.

فكر مي‌كنيد چه زماني بتوانيد به ميدان‌هاي‌ واليبال برگرديد؟
در اين زمينه، منتظر اعلام نظر پزشكان فوق‌تخصص مغز و اعصاب، ارتوپد و... هستم. به‌هر‌حال اميدوارم هر چه سريع‌تر زخم‌ها، خونمردگي‌ها و كوفتگي‌هايم التيام پيدا كند و بتدريج آمادگي رواني از سرگيري ورزش را پيدا كنم. البته مهم‌ترين نگراني من از آسيب‌ديدگي احتمالي ديسك بين مهره‌اي ستون فقرات است كه در اين مورد منتظر مشخص شدن نتيجه ام.آر.آي هستم.

پس از چند سال حضور در پيكان، امسال به سايپا، تيم رقيب قهرمان آسيا پيوستيد. چرا اين اتفاق افتاد؟ آيا مشكلات مالي پيكان موجب اين انتقال شد؟
من 4 سال در پيكان بازي كردم كه حاصل آن 4‌قهرماني ليگ و 4 قهرماني آسيا بود، به همين دليل خاطره‌هاي بسيار خوب و علاقه زيادي به اين تيم داشتم.

پيش از شروع فصل جديد اين باشگاه به دليل تحولات مديريتي خود و محدوديت‌هاي مالي آن زمانش، تصميم به جوان‌گرايي شديد گرفت؛ البته آنها بازيكني را جواب نكردند يا مايل به رفتن بازيكني نبودند؛ ولي خيلي دير تصميم به ساختن تيمي قدرتمند و در عين حال نسبتا جوان گرفتند و تاخير موجب شد بازيكناني چون من، پزشكي، شهرام محمودي، جعفري و نادي با باشگاه‌هاي ديگر وارد مذاكره و عقد قرارداد داخلي شويم.

اتفاقا بعدا تصميم به بازگشت گرفتيم؛ ولي چون با باشگاه‌هاي جديدمان قرارداد داخلي منعقد كرده بوديم، به واسطه تعهد اخلاقي به باشگاه جديدمان نتوانستيم به پيكان برگرديم.

شرايط تيم سايپا را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
اين تيم سال‌هاست نايب قهرماني ليگ را با هدايت فريد صائبي به دست مي‌آورد. امسال در ابتداي فصل مشكلاتي با سايپا همراه شد؛ ولي در ادامه، مديريت باشگاه توانست آرامش و شرايط مطلوبي را به تيم بياورد تا آنجا كه فكر مي‌كنم اكنون صائبي با تمهيدات و تغييرات مورد نظرش، قهرماني را نشانه گرفته و در اين مسير حركت مي‌كند. تنها باقي مي‌ماند همت و اراده بازيكنان كه بتوانند خود را در شرايط ايده‌آل حفظ كنند.

ولي امسال قهرماني خيلي دشوارتر از سال‌هاي پيش شده، چون فقط 2 تيم مدعي نيستند و تيم‌هايي كه تا سال گذشته نام و نشان چنداني نداشتند، به بخت‌هاي مسلم قهرماني تبديل شده‌اند.
يكي از دلايل اين اتفاق مثبت، تغيير شكل برگزاري مسابقه‌ها و انجام ديدارهاي پلي‌آف است. امسال 8‌تيم مدعي قهرماني وجود دارند و تيمي به اين عنوان دست پيدا خواهد كرد كه بتواند حرفه‌اي‌تر عمل و قواي خود را بهتر تقسيم كند. درواقع بتواند اوج قدرتش را در مراحل پاياني مسابقه‌ها به نمايش بگذارد. پيش‌بيني مي‌كنم قهرمان امسال ليگ، 5 باخت در كارنامه پاياني خود داشته باشد.

جذابيت‌هاي چنين ليگي، علاقه‌مندان بيشتري را امسال به سالن‌هاي واليبال مي‌كشاند.
البته فكر مي‌كنم با كاهش تيم‌ها به 10 يا 12 تيم، تا حد زيادي اين جذابيت‌ها بالاتر برود؛ چون 2 يا 3 تيم حاضر در ليگ امسال در سطح ديگران نيستند و كاهش اين گونه تيم‌ها، كمك شاياني به افزايش كيفيت، زيبايي و پويايي بازي‌ها خواهد كرد.

خوشبختانه پيشرفت واليبال ايران علاوه بر ليگ، در رقابت‌هاي ملي هم نمود مشخص خود را نشان داده و اكنون تيم ملي ما نتايجي را به دست مي‌آورد كه حتي در زمان بازي‌هاي ملي نسل شما كه به نسل طلايي معروف شده بود هم سابقه نداشت. دليل اين اتفاق مثبت را در چه مي‌بينيد؟
داورزني با ارتباط‌هاي خوبش، در واليبال پيشرفته دنيا و بازي با تيم‌هاي خوب را به روي تيم ملي واليبال ما گشوده است، در حالي كه در زمان ما اگر مي‌خواستيم با تيم‌هاي بزرگ روبه‌رو شويم فقط بايد تمام تلاشمان را مي‌كرديم تا به رقابت‌هاي جهاني راه پيدا كنيم. چنين بستري، رشد واليبال ملي ايران را در پي داشته است.

الان خوشبختانه 20 تا 25 بازيكن بسيار خوب در اختيار داريم كه دست مربيان ملي را در تمام پست‌ها از جمله پاسور و اسپوكرهاي سرعتي و قدرتي باز گذاشته‌اند، در حالي كه در زمان ما، بهنام محمودي، پيمان اكبري و سيدامير حسيني رقيبي نداشتند و ناچار بوديم از همين بازيكنان مرتب در تيم ملي و تيم جوانان استفاده كنيم. جا دارد به حقيقت تلخي اشاره كنم و آن تفاوت 2 ساله سن شناسنامه‌اي و واقعي من است.

يعني من در شناسنامه‌ام متولد پنجم بهمن‌ماه 57 هستم در حالي كه واقعا در سال 55 به دنيا آمده‌ام. به هر‌حال اين اتفاق مورد علاقه من هم نبوده و نيست، ولي متاسفانه اگر اين كار انجام نمي‌شد، تركاشوندي در ورزش ايران مطرح نمي‌شد. در حقيقت به ما گفته بودند براي مطرح شدن ناچار به انجام صغر سني هستيم. من ريشه اين گونه مسائل را در ضعف ساختاري ورزش مي‌دانم چون اگر مدارس واليبال، فوتبال و كلا مدارس ورزش دركشورمان وجود داشت استعدادها اينقدر دير شناخته نمي‌شدند.

نكته ديگري هم كه نبايد از آن غافل شويم اين است كه به موازات رشد و پيشرفت واليبال ما و وجود شايستگي‌هاي بالاي بچه‌هاي ايراني، كشورهاي آسياي شرقي هم در سال‌هاي اخير با افت نسبي اين رشته روبه‌رو شده‌اند. به عنوان نمونه، زماني كه ما با كره‌جنوبي بازي مي‌كرديم 4 بازيكن كلاس جهاني در اين تيم حضور داشتند، اما اكنون با جوانگرايي كره‌اي‌ها، چنين بازيكناني جايي در اين تيم ندارند.