جاي لوسا بودم بايد از ورزش مي‌رفتم

سرمربي سابق تيم ملي فوتبال بانوان گفت: اگر من سرمربي تيم فوتسال بودم پس از ناكامي در آسيا بايد از ورزش مي‌رفتم.

شهرزاد مظفر كه اكنون سرمربيگري تيم فوتسال تجارتخانه جنوب را بر عهده دارد، در گفت و گو با فارس درباره شرايط حاكم بر فوتبال و فوتسال بانوان صحبت هاي تازه اي را مطرح كرده است كه در زير مي خوانيد:

*منتظر نظر فدراسيون هستيم
براي مشخص شدن اينكه تيم تجارتخانه جنوب يا آرش بندرعباس مي تواند در تورنمنت پرتغال شركت كند منتظر نظر فدراسيون فوتبال هستيم. اميدوار هستيم زودتر اين موضوع روشن شود. چون بايد براي رفتن به چنين بازي هايي برنامه ريزي كنيم. البته موضوع روشن است و نمي دانم چرا اين موضوع را مشخص نمي كنند.

* كار در فوتبال سخت است
من از اول هم در فوتسال فعاليت مي كردم و بعد رشته فوتبال كه براي بانوان آغاز شد به اين رشته آمدم. اكنون هم ناراحت نيستم.

* از همه بيشتر من دلم براي تيم ملي مي سوزد
بيش از هركسي من دلم براي تيم ملي كه رها شده مي سوزد چون من و ساير همكاران با پوست و استخوان خود اين تيم را جمع كرديم. باور كنيد دست به دعا هستم تا هرچه زودتر مربي خارجي كه مي خواهند را پيدا كنند تا تيم دوباره شكل بگيرد. مسئله شخص خودم نيست. هويت تيم ملي مهم است. نمي گويم عجولانه اما اميدوارم سريع تر تكليف اين تيم را روشن كنند. تيمي كه 6 ماه است روي هوا است نمي تواند وضعيت خوبي داشته باشد.

* با اردن شروع كرديم اما از آنها عقب افتاده ايم
يك ماه ديگر مسابقات غرب آسيا شروع مي شود و به جاي اينكه تيم ملي در اين مسابقات باشد قرار شده تيم ملوان به عنوان قهرمان ليگ برتر به اين رقابت ها برود. مگر ميانگين سني تيم فعلي چقدر است كه اين همه مي گويند مي خواهند به تيم هاي پايه اهميت بدهند؟ همه اين تيم زير 23 سال هستند. مگر با نرفتن به بازي هاي آسيايي گوانگجو مشكل تيم ملي حل مي شود؟ فوتبال بانوان ايران همزمان با فوتبال بانوان اردن فعاليت خود را آغاز كرده است.
همان 5 سال قبل يك بازي با اين تيم انجام داديم كه بازي را واگذار كرديم. از آن زمان تا كنون كادرفني تيم اردن تغيير نكرده است. اردن با همان تيم در مسابقات آسيايي دوحه شركت كرد، بدون اينكه از باخت با نتيجه هاي سنگين بترسند. مگر مسئولان فوتبال اردن نمي دانستند كه قرار است چنين باخت هايي بياورند اما شجاعانه رفتند و باختند چون مي دانستند كه بايد از جايي شروع كنند و توقعي هم از كادرفني خود نداشتند. اكنون اردن با تيم ايران قابل مقايسه نيست. آنها در تمامي تورنمنت هاي مهم آسيايي شركت مي كنند. آنها مي دانند تا باختي نباشد پيشرفتي حاصل نمي شود اما ما حتي از رويارويي با اردن هم مي ترسيم.

* متاسفم كه ايراني، ايراني را قبول ندارد
مسئولان فدراسيون فكر مي كنند چون ممكن است تيم نتيجه نگيرد بهتر است كه از مسابقات كنار رود. من اگر امروز در كنار تيم نيستم به اين دليل است كه تا حدي مي توانستم فداكاري كنم. در اين شرايط ماندن ديگر نامش فداكاري نبود. اميدوارم مربي خوب خارجي براي تيم بانوان پيدا شود اما در دنيا تنها تيمي كه مربي خوب زن براي تيم خود دارد تيم بانوان آلمان است. ساير تيم ها مربيانشان مرد است. مشكل ما در ايران اين است كه خودمان را قبول نداريم و من متاسف هستم كه ايراني، ايراني را قبول ندارد. اگر حمايتي كه از مربيان خارجي مي شود از مربي ايراني مي شد، پيشرفت هم حاصل مي شد.

* جاي لوسا بودم بايد از ورزش خداحافظي مي كردم
جالب است كه لوسا مربي اوكرايني براي قهرماني در مسابقات داخل سالن آسيا آورده شد و همه نوع امكانات هم به اين مربي داده شد اما نتيجه نگرفت. با همين مربي قرارداد تمديد مي شود اما اگر مثلا من سرمربي تيم فوتسال بودم بابت چنين نتيجه اي بايد از ورزش مي رفتم.

* همه چيز بايد به موازات هم پيشرفت كند
اينكه فدراسيون تصميم گرفته فعلا تيم بزرگسالان تمرين و مسابقه اي نداشته باشد مشكلي را حل نمي كند. رسيدگي به تيم هاي پايه و بزرگسال بايد به موازات هم انجام شود. ما براي رسيدن به موفقيت نمي توانيم يك طرف ديگر قضيه را رها كنيم. سئوال من اين است اگر فدراسيون چنين هدفي دارد پس تكليف اين نسل فوق العاده فوتبال چه مي شود؟ گناه اين بازيكنان چيست كه بايد به دليل بي برنامگي بسوزند؟