دعوای سرداران فوتبالفارسی

فقط و فقط یک پنالتی. یک پنالتی کافی بود تا تمام حرمت‌ها شکسته شود و مربی‌ای که از نظر امیرقلعه‌نویی همین چند هفته گذشته به عنوان پیشکسوت معرفی شده و حرف‌هایش سندی بود معتبر، به مربی‌ای که هیچ تیم اصفهانی حاضر نیست به او تیم بدهد و با کارنامه‌ای ضعیف تبدیل شود.

به نوشته وطن امروز؛ آن زمان که پای کوبیدن افشین قطبی و تضعیف تیم ملی در میان بود، هر کس که در این میان به کمک امیرخان می‌آمد و دست یاری به سویش دراز می‌کرد یک مربی فرهیخته بود و این زمان که خود او سیبل انتقاد قرارگرفته همان مربی آویخته‌ای به تیم‌های اصفهانی است.

شاید اگر امیر قلعه‌نویی کمی به حافظه‌اش رجوع می‌کرد از انجام مصاحبه‌ای اینچنین تند خودداری می‌کرد چون یادش می‌آمد که همین مربیانی که به قول او در اصفهان به آنها تیم نمی‌دهند(گویی تیم دادن به یک مربی در اصفهان نشان از بارفنی دارد!) در قالب خردجمعی او را به نیمکت تیم ملی رساندند تا او این جسارت را پیدا کند که افشین قطبی را نقد کرده و خودش را به واسطه نتایجی که به دست آورده جانشین لایق‌تری بداند.

او اگر کمی بیشتر فکر می‌کرد یادش می‌آمد که خودش هم کم از چوب فوتبال ناپاک برای کوبیدن بر سر این و آن و پرت کردن حواس‌ها از باخت‌هایش استفاده نکرده. جمله تکراری «دستان پشت پرده» را خیلی از مربیان از خود او آموختند. شاید بعد از 2، 3 سال فوتبال ما آنقدر پاک شده که تمام دستان پشت پرده قطع شدند و به همین دلیل است که در اکثر بازی‌ها یک پنالتی برای این تیم گرفته شده و البته برای تیم مقابل سوخته.

آقای قلعه‌نویی! ما برخلاف شما کمی حافظه‌مان قوی است و یادمان نرفته که فصل چهارم به‌عنوان سرمربی استقلال مقابل همین سپاهان ایستادید و همین محسن قهرمانی بازی 2 بر صفر برده شما را تبدیل به تساوی 2-2 کرد و شما افشاگری‌هایی علیه او انجام دادید و باز هم یادمان نرفته که فصل گذشته هنگامی که مقابل سپاهان برای شما پنالتی گرفته نشد، گفتید که« ما انتظار نداشتیم داور برای ما پنالتی بگیرد چون تیم مقابل‌مان سپاهان بود».

آقای قلعه‌نویی! این فوتبال همان فوتبال است و این دست‌های پشت پرده همان دست‌هاست و این سپاهان همان سپاهان است که شما علیه‌اش صحبت می‌کردید و این قهرمانی همان داوری است که علیه‌اش افشاگری‌ها انجام دادید و این کربکندی همان کربکندی است که از قطبی انتقاد کرد و شما را به تیم ملی رساند.

در این فضا صحبت کردن راجع به پیشرفت و فوتبال پاک و رقابت سالم بیشتر به یک شوخی می‌ماند. تنها چیزی که تفاوت کرده و پیشرفت کرده شما هستید؛ شمایی که بعد از قهرمانی تیم پاس تهران در لیگ سوم و در جواب سردار آجرلو که قهرمانی‌اش را فوتبال پاک خوانده بود گفتید که اگر فوتبال پاک این است من بلد نیستم قهرمان شوم.

اما مثل اینکه شما هم راه قهرمان شدن را یادگرفته و پیشرفت کرده‌اید. پس بهتر است شما هم به جای مصاحبه‌های تند سکوت کنید چون ممکن است بعدا علیه خودتان از آن استفاده شود.

شما، رسول کربکندی، محسن قهرمانی و همه وهمه یک وجه تشابه دارید؛ جزئی از این فوتبال هستید، پس بهتر است رازهایتان را در دلتان نگه دارید که چون پرده درافتد نه شما می‌مانید و نه فوتبالی که در آن به شما نشان ژنرال بدهند.