تاملی بر صرفهجویی دو میلیاردی در دانشگاه شهید بهشتی؛
راهکار جذاب اما نگران کننده دانشگاهها برای صرفهجویی
صرفه جویی در هزینه های دانشگاه، اگرچه اقدامی مثبت به نظر میرسد که نتیجه اش میتواند تزریق منابع مالی ناشی از آن در دیگر بخش ها و رفع برخی کمبودها باشد، اما به جهاتی نگران کننده هم به نظر میرسد؛ درست مثل اقدامی که اخیرا در دانشگاه بهشتی در دستور کار قرار گرفته و معلوم نیست آیا از عواقب منفی آن پیشگیری به عمل آمده یا خیر.
به گزارش «تابناک»، چندی پیش حسن صدوق، رئیس دانشگاه شهید بهشتی از صرفه جویی ۲ میلیارد تومانی این دانشگاه با ساماندهی اساتید حق التدریسی خبرداد و گفت: یکی از مهمترین برنامههای دانشگاه شهید بهشتی ساماندهی حق التدریسان این دانشگاه است تا با اجرای این برنامه هزینه حق التدریسیها کاهش یابد و بتوانیم از حضور اساتید استفاده بهینه داشته باشیم.
او همچنین یادآور شد: در حال حاضر اجرای برنامه ساماندهی حق التدریسیهای دانشگاه آغاز شده و تاکنون بیش از ۲۰۰۰ ساعت ساماندهی صورت گرفته و براساس آن معادل دو میلیارد تومان در دانشگاه صرفهجویی هزینهای صورت گرفته است.
حال با توجه به صرفه جویی ۲۰ میلیارد ریالی (۲ میلیارد تومانی) که اجرای طرح ساماندهی اساتید حق التدریسی برای دانشگاه شهید بهشتی به همراه داشته است سایر دانشگاههای کشور هم میتوانند این طرح را اجرایی کنند.
نگاهی به تازهترین آمار منتشرشده از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نشان میدهد که ۲ هزار و ۵۶۹ دانشگاه در کشور وجود دارد که اگر در هر کدام از این دانشگاه ها، طرح ساماندهی اساتید حق التدریسی اجرایی شود میتوان شاهد صرفه جویی قابل ملاحظهای در نظام آموزشی کشور باشیم.
البته نمیتوان انتظار داشت که در برخی مراکز علمی کاربردی یا فنی حرفهای که تعداد دانشجویان به ۵۰۰ دانشجو هم نمیرسد، با اجرای طرح ساماندهی اساتید حق التدریسی شاهد صرفه جویی ۲ میلیارد تومانی باشیم، اما میتوان پیش بینی کرد که درصورت فراگیرشدن این طرح در مراکز آموزشی تحت نظارت وزارت علوم، هزینههای دانشگاهها کاهش چشمگیری داشته باشد.
با صرفه جویی در هزینههای دانشگاهها با توجه به ساماندهی اساتید حق التدریسی، منابع مالی به دست آمده از اجرای این طرح میتواند درسایر بخشها از جمله بهبود خدمات آزمایشی، ورزشی و ... مورد استفاده قرار گیرد. البته ناگفته نماند که پیش از اجرای طرح ساماندهی اساتید حق التدریسی در دانشگاه شهید بهشتی، سال گذشته معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی از اجرای طرح تعاون استانی در این دانشگاه خبر داد، طرحی که براساس آن قرار است که تعداد اعضای هیأت علمی حق التدریس در دانشگاه آزاد کاهش یابد.
با توجه به اینکه ۳۲ تا ۳۸ هزار عضو هیات علمی حقالتدریس با دانشگاه آزاد اسلامی همکاری داشته و دارند، انتظار میرود که با اجرای طرح تعاون و همچنین افت تعداد دانشجویان این دانشگاه، حدود ۲۵ درصد تعداد اعضای هیات علمی حقالتدریس دانشگاه کاهش یابد.
در این میان اگرچه ساماندهی یا کاهش اساتید حق التدریسی دانشگاهها (سراسری، آزاد، علمی کاربردی و ...) میتواند به صرفه جویی در منابع مالی دانشگاهها منجر شود، اما این موضوع هم نباید نادیده گرفته شود که هم اکنون تعداد استاد به دانشجو در دانشگاههای ایران، رقم قابل قبولی نیست و درحالی که این نسبت باید یک به ۱۲ تا یک به ۱۸ باشد در دانشگاههای ایران این نسبت ۱ به ۶۹ است و اگر ساماندهی اساتید حق التدریسی دانشگاهها به قیمت وخیم ترشدن نسبت تعداد استاد به دانشجو تمام شود نمیتوان از اجرای این طرح استقبال کرد اگرچه نمیتوان از صرفه جویی ریالی حاصل از این طرح چشم پوشی کرد، اما با توجه به تاثیرات منفی اجرای این طرح در بخش آموزش نمیتوان آن را تایید کرد.
در این میان و با وجود اثر مثبت و اثر منفی اجرای طرح ساماندهی اساتید حق التدریس نباید حقوق این قشر از جامعه دانشگاهی را هم نادیده گرفت، اساتید حق التدریسی دانشگاههای کشور بارها نسبت به وضعیت نامناسب شغلی خود ابراز نارضایتی کرده اند، سال گذشته بود که جمعی از مدرسان حقالتدریس دانشگاههای ایران در نامهای سرگشاده به مدیر کل امور دانشجویان نوشتند که به دلیل نبود فرصت شغلی مناسب و به دلیل مشکلات معیشتی ناچار به انتخاب این شغلی شده اند.
در نامه آنها آمده بود که ملزومات اولیه یک شغل از جمله حقوق مناسب٬ امنیت شغلی٬ مزایا و حتی پوشش بیمه تأمین اجتماعی را دارا نیستند و با وجود آنکه سالهاست در جامعه آکادمیک کشور مشغول به فعالیت هستند و همگی از قشر تحصیل کرده جامعه و دارای مدارک کارشناسی ارشد و دکتری و عموما از فارغ التحصیلان دانشگاههای داخل کشور هستند، اما از کمترین حقوق شغلی برخوردارند.
در واقع اجرای طرح ساماندهی اساتید حق التدریسی اگرچه میتواند به صرفه جویی میلیاردی در دانشگاههای کشور و افزایش منابع مالی بخشهای آزمایشگاهی، ورزشی و ... منجر شود، اما عملیاتی شدن این طرح میتواند آفتهایی هم داشته باشد یکی اینکه میتواند به کاهش کیفیت آموزشی دانشگاهها منجر شود و دیگر اینکه حق و حقوق این قشر ضعیف جامعه دانشگاهی را با خطرات بیشتری مواجه کند.
اینجاست که به ضرورت پیش برد این طرح با برنامه مدون و مشخص خواهیم رسید. ضرورتی برای دوری جستن و کاهش تبعات منفی آن که اگر ندید گرفته شود، ممکن است اجرای این طرح با کاهش کیفیت آموزش و تضعیف بیشتر جایگاه اساتید حق التدریس همراه شود که در آن صورت باید عطایش را به لقایش بخشید.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۲۰
صرفنظر از فحوای خبر ، اگر 2 میلیارد تومان صرفه جویی را تقسیم بر 2 هزار ساعات صرفه جویی شده بکنیم می شود بازاء هر ساعت یک میلیون تومان یه سوال با دوهزار ساعت ساماندهی، مبلغ دو میلیارد تومن صرفه جویی شده. یعنی هر ساعت تدریس یک میلیون تومن!!!این رقم درسته واقعا؟؟؟
یعنی جایی که باید هزینه بشود صرفه جوئی میشود جایی که باید صرفه جوئی شود هزینه میشود خیلی از همایش ها و بنرها و ...اگر حذف شود هیچ جائی ضربه نمیخورد که هیچ سودمندهم خواهد بود چه انگه الودگی کمتری ایجاد خواهد شد اما این موارد برای خود این اقایان سودمند و نون دارد لذا............ ملتو بیکار می کنن اسمشو گذاشتن ساماندهی دانشگاه آزاد فقط اسمش اسلامیه دو میلیارد تومان صرفه جویی در برابر بودجه چند صد میلیاردی مسخره است. مقالات تابناکر انقدر مفصل است کسی حوصله خواندن ندارد مطالب اصلی هم که بولد و تیتر نمی شود
یک نیم نگاه به اول هر پاراگراف
بعد هم چیزی دستگیر انسان نمی شود
بعد هم بستن صفحه .
مدیریت 2000 ساعت حق التدریس موجب صرفه جویی 2 میلیارد تومانی شده است. یعنی دستمزد حق التدریس اساتید دانشگاه شهید بهشتی یک میلیون تومان برای هر یک ساعت تدریس است؟ تا جایی که من اطلاع دارم حق التدریس هر ساعت حدود 50000 تومان و یک بیستم رقم ذکر شده است. و مدیریت 2000 ساعتی باعث صرفه جویی یکصد میلیون تومان میشود. سه ترم است که دانشگاه شهید بهشتی حتی یک ریال هم به بسیاری از اساتید حق التدریسی پرداخت نکرده است. برای ساماندهی همیشه جوانان متولد دهه 60 و اواخر دهه پنجاه قربانی می شوند. تعریف ساماندهی این نیست که افاضه فرمودند. ردیفهای غیر ضروری بسیاری در دانشگاه ها وجود دارد که می توانند در آن صرفه جویی کنند اما دیوار کوتاهتر از انسان هایی که متاسفانه به ناحق هیچ قدرت موثری در تصمیم گیری و تصمیم سازی ندارند یافت نمی شود.ریاست دانشگاه شهید بهشتی توضیح دهند که چگونه پسر جوانشان مسیر ترقی را طی کرده اند و در تمام جلسات هیئت رئیسه دانشگاه حضور دارند. اساتیدی (حیف واژه استاد) که در فرایندهایی غیر سازمان یافته و غالبا صوری رشد پیدا کرده اند و به جایگاههایی که شایستگی آن را ندارند رسیده اند امروز در مقام قاضی و تصمیم گیر و مانع تراش برای نسل های بعدی درآمده اند و به اسم ساماندهی اظهار فضل در امور مختلفی می کنند که اگر در گذشته نیز وجود داشت بدون شک تعداد قابل توجهی از آن ها امروز جای دیگری بودند. ننگ بر بی عدالتی نسلی.
لطفا منتشر کنید.
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟