ليگ يك بسكتبال، گرفتار بيپولي
كمتر
كسي از ما (خبرنگاران بسكتبال) به طور جدي و مستمر سراغي از بازيهاي
بسكتبال در ليگ دسته اول ميگيرد. اين بازيها با 20 تيم در 2 گروه 10
تيمي برگزار ميشود، اما چرا از بازيهايي با اين تعداد تيم، خبري نيست؟
با
اين حال تيمهايي هم با قصد سرمايهگذاري در بازيها شركت دارند. راه و
ترابري قم، كوچين آمل، پوياي تهران و داماش گيلان در گروه اول بازيها از
تيمهايي هستند كه با نيت شرايط بهتر بازيهاي ليگ دسته اول را سپري
ميكنند. در اين ميان، داماش كه تيمهاي فوتبال و واليبال آن شهره ليگهاي
اين ورزش هستند، دورنماي خوبي را ترسيم كرده است. آرارات سال گذشته در ليگ
برتر بود اما با سقوط به ليگ يك از مدعيان اين بازيهاست. هياتهاي
بسكتبال زنجان، كردستان، همدان، آذربايجانشرقي و اسدآباد، ديگر تيمهايي
هستند كه در ليگ يك روزگار خود را سپري ميكنند. در اين ميان جايگاه كردستان با بسكتبال غني در ليگ
يك نيست. قهرمانان زيادي از اين استان در تيمهاي ملي بوده و هستند. در
گروه دوم ليگ دسته اول بسكتبال باشگاههاي ايران، تيمهاي سرشناس از
استانهاي صاحب بسكتبال زياد هستند. حفاري ملي اهواز و نفت اميديه 2 تيم
خوزستاني از مدعيان جام به شمار ميروند تا ثابت شود خوزستان در بسكتبال
چه پشتوانهاي دارد، اما متاسفانه نيروهاي آنان يكپارچه و متحد نيستند.
ذغالسنگ شاهرود، صدرنشين اين گروه تجربه خوبي از بازيهاي ليگ يك
دارد. هياتهاي ياسوج، آذربايجانغربي، كرمان و جهرم تيمهاي بخش هياتها
هستند و باتيس تهران، ديباي شيراز و تربيت بدني بوشهر ديگر تيمهاي اين
گروه را نشان ميدهند. با انحلال تيمهاي ليگ برتر در آغاز فصل جاري،
تعداد زيادي از بازيكنان كه بيرون مانده بودند در ليگ يك سرازير شدند. اين رويه اگر چه در كوتاه مدت به نفع تيمها خواهد
بود، اما در بلندمدت و در صورت بيتوجهي به كار سازندگي، به بيهويت شدن
تيمهاي شهرستاني منجر خواهد شد كه تبعات سنگيني دارد. اين رويه را در ليگ
برتر در ميان تيمهاي باسابقهاي همچون شهرداري گرگان شاهد بودهايم كه
متاسفانه توجه بيش از اندازه به بازيكنان خارجي و متعاقب آن بازيكنان ملي
و مطرح و بياعتنايي به سرمايه خودجوش بسكتبال گرگان، سقوط شهرداري را از
جمع مدعيان ليگ برتر به همراه داشته است.
