ناراحتی از پیش کشیدن نسبت یک مدیر با مشایی!

به نظر می‏رسد برنامه پرمخاطب و تاثیرگذار نود، باعث عصبانیت برخی جریانات شده که نسبت به نقد وضع موجود با این ادبیات شدیداً حساسیت داشته و به همین دلیل در قبال آن جبهه سنگینی ایجاد شده تا پس از حمله یکی از سایت‏های حامی دولت به عادل فردوسی‏پور و غیرعادل خواندن، این بار یک هفته‏نامه که با بررسی ادبیاتش می‏توان به برخی مسائل و سرچشمه‏های اصلی ماجرا رسید، دور از انصاف حملات تندی متوجه این برنامه نماید.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ هفته نامه موج اندیشه که شبیه هفته نامه همت منتشر شد و پیرو درج مطالبی غیرقابل هضم، امروز حکم لغو امتیاز و همچنین پلمب دفترش صادر شد، برخلاف این سبک مطبوعات که به ورزش نمی‏پردازند، به این حوزه نیز رحم نکرده بود و در مطلبی تند به برنامه 90 نیز چنین حمله ور شد: «بيش از ده سال پيش، برنامه‌اي درباره بررسي فوتبال به راه افتاد، پس از مدتي اين برنامه به دليل بي‌پروايي در رسيدگي به معضلات فوتبال و عملكرد مربيان، بازيكنان، مديران و از همه مهمتر داوران، علاقه‌مندان زيادي را به خود جذب كرد. برنامه 90 يك ويژگي ديگر هم داشت؛ اجراي چالشي مجري آن، عادل فردوسي‌پور كه سعي مي‌كرد بدون تعارف، عملكرد اشخاص را در زمينه فوتبال به چالش بكشاند.

اعتبار برنامه 90 تا بدانجا پيش رفت كه اين برنامه تبديل به مرجع و دادگاهي براي پاسخگويي كساني بود كه دچار اشتباه مي‌شدند. حتي اگر بازيكني با داور در مورد يك صحنه مشكوك بحث مي‌كرد، برنامه 90 را براي قضاوت نهايي انتخاب مي‌كرد. اما اين روند پس از مدتي، منتقداني پيدا كرد. آنها معتقد بودند كه برنامه 90 تنها به بازگو كردن مشكلات و اشتباهات مي‌پردازد و عملا هيچ راهكاري در اختيار نمي‌گذارد و اين روند تنها بدبيني علاقه‌مندان به فوتبال را در بر دارد و اين در حالي است كه مشكلات و معضلات پابرجا هستند.»

این هفته نامه که در همان شماره‏اش برخی تندروی‏ها و خلاف واقع گویی‏ها به لغو امتیازش منجر شد، مشکلش را با این برنامه اینگونه ذکر کرد: «با گسترش روند اعتراضات، برنامه 90 نيز مواضع خود را تقويت كرد و حالا به هر مسأله‌اي، خواه فوتبالي و خواه غير فوتبالي مي‌پردازد كه رو كردن پرونده شخصي افراد عملكرد آنها در خارج از فوتبال و بعضا وارد شدن به مباحث سياسي، از جمله آن موارد است(!)

حالا فردوسي‌پور راز جذب مخاطب بيشتر را موجه شده است؛ ورود به دنياي حاشيه‌ها. عادل فردوسي‌پور كه اين روزها بسياري اسم كوچكش را مناسب خود او نمي‌دانند، با ورود به دنياي غير فوتبالي و البته بسط آن به فوتبال كه براي نمايش در برنامه‌اش به آن نياز دارد، موفق شده است كه تعداد شركت‌كنندگان در مسابقه پيامكي‌اش را افزايش دهد و در حالي كه تا سه تا چهار سال قبل شركت‌كنندگان در مسابقه پيامكي به ندرت چهارصد تا پانصد هزار نفر مي‌رسيدند، به يك باره اين تعداد به راحتي عدد يك ميليون پشت سر مي‌گذارند. اما اين رويه چند ماهي است كه بيشتر از قبل ديده و احساس مي‌شود.»

این رسانه نمونه‏های جالبی را برای بیان ناراحتی‏اش از روندی که مدعی است در این برنامه شکل سیاسی به خود گرفته بیان می‏کند که شاخص‏ترین آنها رحیم مشایی است: «عادل فردوسي‌پور كه حال گويي خود را حاكم بلامنازع برنامه 90 و حتي شبكه سه مي‌داند، ورود به هر عرصه‌اي را براي خود مجاز مي‌شمرد. پرس‌وجو كردن درباره مدرك دكتراي يكي از مديران عامل باشگاه‌ها يكي از اين موارد است. جالب اين كه وقتي آن مدير از وي مي‌پرسد دانستن اين موضوع چه كمكي مي‌كند، فردوسي‌پور جواب مي‌دهد كه به دليل بحث‌هايي كه اين چند وقته در كشور بر سر موضوع مدرك وجود داشته، شما بايد پاسخگو باشيد. حال آن‌كه قرار بود اين برنامه مشكلي از مشكلات فوتبال ما را حل كند، اما الان خود در راه‌اندازي مشكلات جديد جريان‌ساز شده است.

از ديگر مواردي كه مي‌توان به آن اشاره كرد، پرس‌وجو كردن درباره روابط شخص افراد با مسئولان دولتي است. اين كه در يك برنامه ورزشي از مهمان تلفني پرسيده شود كه آيا شما نسبتي با رحيم‌مشايي داريد، نه تنها ورود به حوزه شخصي افراد است، بلكه بدبين كردن عموم جامعه نسبت به مسئولان است(!) حال آن كه ممكن است وي فرد لايقي براي اين پست باشد(!)»

این رسانه تلاش می‏کند هرچه بیشتر فردوسی‏پور که به زعم کارشناسان زهر برنامه‏اش گرفته شده، شخصی تندرو جلوه دهند که از خطوط قرمز مکرراً عبور می‏کند و کسی نیز جلودارش نیست، حال آنکه به نظر می‏رسد این ویژگی برای نویسندگان این مطالب صادق‏تر باشد: «البته روند دخالت‌هاي فردوسي‌پور در مسائل حاشيه‌اي و غير فوتبالي به همين موارد ختم نمي‌شود. كنايه زدن وي درباره پارازيت‌ ماهواره‌ها، انجام مسابقه پيامكي در حالي كه از اين موضوع كه قرار است معاندين نظام از اين مسابقه براي نشان دادن جمعيت خود سوء استفاده كنند، آگاه بود، به قضاوت كشيدن عملكرد يك مدير آن هم تنها به وسيله يك مسابقه پيامكي با گزينه‌هاي محدود، راه انداختن اختلاف بين مديران و ورزشكاران با پخش مصاحبه‌هاي متناقض آنها كه به طور موازي انجام مي‌شود و مواردي از اين قبيل كه هيچ كدام نه تنها به برگرداندن آرامش به فوتبال كمك نمي‌كند، بلكه باعث ايجاد درگيري‌هاي لفظي بين جامعه فوتبال نيز مي‌شود.

در پايان بايد به اين نكته اشاره كرد كه مطمئنا فضاي بازي كه مديران صداوسيما و شبكه سه به مجري اين برنامه داده‌اند، باعث شده است كه وي احساس كند كه هرگونه عملكردش بدون هيچ گونه نظارت و مؤاخذه‌اي است. آقاي ضرغامي ظاهرا مزه به چالش كشيده شدن عملكردشان توسط يك مسابقه پيامكي را نچشيده‌اند كه اين چنين فضا و امكانات را به فردوسي‌پور مي‌دهند تا عرض اندام كند.»

بخش آخر این مطلب هفته نامه مذکور نیز قابل رد است، چرا که وی نشان داده برای حفظ این برنامه در مقاطعی حاضر است کوتاه بیاید و البته بر هیچ کس پوشیده نیست، ماجرای برگزاری مسابقه پیامک در آن روز پیرو تایید سازمان صدا و سیما و برخی نهادهای خاص دیگر صورت پذیرفته و اصلاً فردوسی‏پور در این زمینه تصمیم گیرنده نبوده است؛ حال اگر چنین استدلالی به میان کشیده شود، جز چشم بستن بر روی واقعیاتی که احتمالاً مسئولان این روزنامه نیز می‏دانند، چه معنایی خواهد یافت؟

اگر این هفته نامه توقیفی در جریان ریز ماجرا نیست، چرا به خود اجازه داده همچون مسائل حساس سیاسی به نقد 90 بدون پشتوانه اطلاعاتی و آگاهی از واقعیات بزند؟ به نظر می‏رسد دستگاه‏های مسئول پاسخ خوبی به تندروی‏ها با لغو امتیاز این هفته نامه که همین روش را در درج مطالب سیاسی نیز به کار برده بود، داشته‏اند تا از ارشدترین تا پایین‏ترین سطح مسئولان کشور در یک هفته نامه بدون ارائه استدلال‏هایی منطقی و واجد پشتوانه زیر سوال نروند.