سندسازی در"سهام عدالت"بی عدالتی نیست؟

تهران امروز در سرمقاله خود نوشت:

همانگونه كه در فضای هیجان‌زده و هیاهوی پرشتاب ناشی از دستور تسریع در توزیع سهام عدالت، هشدار در مورد توجه به تجربه عدم موفقیت و شكست برنامه توزیع عمومی حق مالكیت سهام بنگاه‌های اقتصادی دولتی، مورد توجه قرار نگرفت و همانطور كه ابراز نگرانی از فروپاشی ساختار مالی و اقتصادی شركت‌های دولتی، بدهكار شدن دولت و بروز بحران‌های اجتماعی و اقتصادی ناشی از صدور دستور صرفا اداری برای پرداخت سود سهام عدالت در ماه‌های پایانی سال قبل، هیچ تاثیری بر تصمیم متولیان اجرای برنامه اعطای سهام عدالت برای توزیع وجوه نقد بین مردم از محل دارایی‌های جاری و نقدینگی شركت‌های دولتی، منابع عمومی دولت و دیگر منابعی كه هیچ ارتباطی با سهام بنگاه‌های اقتصادی ندارند، نگذاشت، اعلام خبر در مورد عدم امكان پرداخت سود سهام عدالت به سهامداران نیز علی‌القاعده نباید تصمیم‌گیران اجرای برنامه سهام عدالت را به فكر اتخاذ اقدامات اصلاحی بیندازد.

براساس اعلام مدیرعامل شركت سرمایه‌گذاری استانی، مبلغ 1900 میلیارد تومان سود به سهام عدالت تخصیص داده شده است كه محاسبه این مقدار سود سهام با توجه به ارزش تقریبی سهام واگذار شده به مردم، حاكی از عدم ارتباط بین ارزش سهام واگذار شده و سود متعلق به آن است.

همچنین مشخص نیست مبلغ 1500 میلیارد تومان مربوط به اقساط دولت هم به چه صورتی محاسبه شده است. (با فرض اینكه بهای ارزش سهام واگذار شده باید طی 10 سال و هر سال معادل نصف میزان سود سهام قابل پرداخت مستهلك شود)، مبلغ 400 میلیارد تومان بدهی سال‌های گذشته به دولت چگونه ایجاد شده است؟‌بدهكار كیست؟‌ این بدهی غیر از بدهی بابت اقساط است؟ تنها پاسخ برای این سوالات و ابهامات، توجیه كردن عدم پرداخت سود سهام است كه بدون تردید در سال‌های آینده هم تكرار خواهد شد.

ارزش و اهمیت این ارقام وقتی بهتر مشخص می‌شود كه با میزان كسری بودجه دولت، هزینه اجرای طرح‌های سرمایه‌گذاری، بودجه وزارتخانه‌ها و... مقایسه شود.

باز هم باید تاكید كرد كه:

1 - ارزش سهام تحویل داده شده به مردم، صوری و در حد درج رقم در متن آن است و هیچ ارتباطی با سهام شركت‌های واگذار شده ندارد.

2 - «سود سهام» از محل سود شركت‌ها به دست نیامده است و صرفا از محل نقدینگی‌های در دسترس دولت پرداخت می‌شود.

3 - هیچ بازاری نه به طور رسمی و نه حتی غیررسمی برای عرضه و تقاضا و معامله «سهام عدالت» نه تنها ایجاد نشده بلكه ایجاد هم نخواهد شد. اعطای سهام عدالت صرفا بهانه‌ای برای پرداخت وجوه به مردم است.

4 - رقم سهام عدالت توزیع شده بین مردم به میزانی است كه نیمی از جمعیت كشور را درگیر كرده است. وجوه مربوط به سود سهام برای خانوارهای مشمول ارزشی تعیین كننده دارد. بنابراین استمرار یا قطع پرداخت سود سهام اثرات فراوانی بر بودجه خانوار مشمول و نظام اجتماعی جامعه دارد.

5 - و بالاخره: برنامه اعطای سهام عدالت به موفقیت نخواهد انجامید. مدیریت حرفه‌ای برای بنگاه‌های واگذار شده ایجاد نمی‌كند. فرهنگ سهامداری توسعه نمی‌یابد. دولت بدهكار می‌شود و پیامدهای منفی وسیعی بر ساختار نظام اقتصادی – اجتماعی و نظام كسب و كار در كشور به همراه خواهد داشت. لازم است هرچه زودتر عملكرد این برنامه به طور دقیق بررسی و راهكارهای اصلاحی لازم به كار گرفته شود.