انتقادمعاون سابق ایرناازاحمدی نژادبخاطرمشایی
روح الله جمعه ای معاون خبرگزاری جمهوری اسلامی در دولت نهم در یاداشتی در خبر نوشت:
آقای مشائی كه از یاران بسیار نزدیك و هماهنگ با رئیس جمهور در دوره نهم و دهم ریاست جمهوری به شمار می رود، هر از گاهی مواضعی اتخاذ كرده و مطالبی را بیان می كند كه هیچ سنخیتی با بدیهی ترین و اولیه ترین اصول یك دولت ارزشی و انقلابی ندارد.
ورود وی به مباحث تخصصی دینی و اعتقادی كه معمولا نیز همراه با واكنش تند و جدی دینداران و مومنان روبرو می شود نشان از علاقه زائد الوصف وی به مسائل دینی و مذهبی دارد و همچنین اظهار نظر وی درباره مسائل بسیار كلان حاكمیتی و عدول از مبانی انقلاب اسلامی در خصوص رژیم صهیونیستی نیز موید این نكته می باشد كه جناب مشائی بی علاقه به ساختار شكنی و عبور از خطوط قرمز نظام اسلامی نمی باشد. دیگر بر هیچ ایرانی آگاه و هوشیاری پوشیده نیست كه معاون رئیس دولت نهم و رئیس دفتر رئیس دولت دهم مسیری را انتخاب كرده است كه نمی تواند آن را در مدار قانون و شرع توصیف كرد و با این وصف رئیس جمهور نیز باید به وضوح و شفافیت موضع خود را در قبال یار دوست داشتنی خود بیان كند.
علاقه رئیس جمهور به مشائی هر میزان نیز عمق داشته باشد به نظر نمی رسد بر توجه و التزام رئیس جمهور به سوگند خود در برابر قرآن كریم و ملت ایران ارجحیت داشته باشد؛ جناب آقای احمدی نژاد بدون تعارف و دلبستگی باید اعلام نماید آیا مواضع آقای مشائی با موازین و بنیان های فكری و اعتقادی ایشان منطبق می باشد و ایشان نیر همانند آقای مشائی می اندیشند و اگر مجالی نیز داشته باشند هم نشینی با برخی چهره های سینمایی را می پسندند و اگر جواب جناب آقای رئیس جمهور منفی می باشد، چه برخوردی با ایشان را به مصلحت خود و دولت می دانند.
شاید اگر آقای رئیس جمهور با همان شجاعتی كه در سخنرانی ها و مصاحبه های خود به افشاگری اقدام می كنند به توصیه مشفقانه و دلسوزانه رهبر معظم انقلاب نیز توجهی حداقلی داشتند این چنین خود را درگیر گرداب ساختار شكنی های برخی دوستان خود نمی گذاشتند. رهبر فرزانه و دوراندیش انقلاب در جریان انتصاب آقای مشائی به عنوان معاون اول رئیس جمهور در نامه ای به آقای رئیس جمهور اینگونه پدرانه متذكر شدند: «انتصاب جناب آقای اسفندیار رحیم مشایی به معاونت رئیس جمهور بر خلاف مصلحت جنابعالی و دولت و موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقمندان به شما است.»
جا دارد رئیس جمهور سكوت خود را در این خصوص بشكند و با صراحت مواضع خود را بیان دارد كه آیا حمایت ایشان از آقای مشائی مرزی دارد؟ آیا آن بخش از اظهارات و مواضع و رفتار ایشان را كه موجبات تاثر و ناراحتی جامعه دنیدار و متدین را فراهم ساخته است را قبول دارند و اگر قبول ندارند آیا جناب مشائی صلاحیت حضور و نزدیكی با رئیس جمهوری اسلامی ایران را دارند؟
و نكته آخر اینكه در ساختار شكنی چه تفاوتی میان بازنده و برنده است، به بیانی واضح تر آیا حضور در حاكمیت جواز عبور از خطوط قرمز را برای صاحبان پست و مقام فراهم می كند؟ اگر ولایت ستیزی و توهین به مقامات در كشور موضوعی مذموم و غیر قابل پذیرش است و بر هیچ مبانی عقل و شرع و قانون منطبق نیست، آیا نسبت نادرست دادن به ائمه و اولیاء الهی و دست اندازی به حریم اعتقادی جامعه اسلامی قابل پذیرش است؟
