به چه حقی انگلیسی جواب دادی؟

جوان؛ کافی است به کنفرانس‌های خبری رؤسای قوای سیاسی کشورها دقت کنید. یا جلساتی را ببینید که میان رؤسای جمهور و وزیران دولت‌های مختلف در نشست‌های سیاسی برگزار می‌شود. آیا تابه حال دیده‌اند مقامات بلندپایه کشورمان یا نمایندگان سیاسی سایر ملل در چنین نشست‌هایی به یکی از زبان‌های بین الملل گفت‌و‌گو کنند؟ آیا رؤسای جمهور یا رؤسای پارلمان‌های سیاسی مانند و نمایندگان مجلس به هیچ یک از زبان‌های زنده دنیا آشنایی ندارند که برای گفتمان‌های خود از دیلماج و مترجم سود می‌برند؟

نمونه‌هایی در ابعادی بزرگ را به عنوان حقیقتی بازگو کردیم تا ثابت شود احترام به زبان مادری به عنوان یک نماد در کنفرانس‌هایی که بازتاب بین‌المللی دارد تا چه حد مورد توجه قرار می‌گیرد. چنین بازگویی زمانی لازم به نظر می‌رسد که می‌بینیم سرمربی تیم ملی ایران در پایان دیدار با سنگاپور، در سالن کنفرانس خبری، وقتی با سؤالات خبرنگاران سنگاپوری روبه‌رو شده، به جای پاسخگویی به زبان فارسی از ادبیات انگلیسی برای پاسخ به سؤالات استفاده کرده است.

بی‌تردید می‌توانیم منتظر توجیه زودهنگام مردی باشیم که فقط در روزهایی که در ایران روی نیمکت تیم‌های باشگاهی و ملی می‌نشیند و پول‌های میلیاردی را از حساب‌های دولتی می‌گیرد خود را یک فارسی زبان می‌داند افشین قطبی پیش از این نیز وقتی در ایران کاری نداشت و با شبکه خبری بی‌بی‌سی فارسی گفت‌و‌گو می‌کرد خود را بری از فرهنگ ایرانی می‌دانست و حتی در رسانه معلوم الحال انگلیسی ادعا کرد شرایط کار و زندگی برای چون اویی در ایران فراهم نیست.

افشین قطبی را نه فقط به واسطه آن گفت‌و‌گوی پر ایرادش با بی‌بی سی که به یک سال قبل برمی‌گردد، که به واسطه فراموش کردن زبان فارسی در سالن کنفرانس خبری، نمی‌توان یک ایرانی دانست. انگار باید در روزی که خبرنگاران ایرانی از سرمربی تیم ملی در مورد بازی ایران سؤال می‌پرسند یک مترجم انگلیسی استخدام کرد تا پاسخ‌های سرمربی را به زبان فارسی برگرداند! آیا چنین رفتاری از سوی سرمربی تیم ملی (که متأسفانه او را در مجامع بین‌المللی یک مربی وطنی می‌دانند) باعث تأسف نیست؟

برای فدراسیون فوتبال که سعی کرده خود را فدراسیونی فرهنگی معرفی کند در قبال این خودنمایی سرمربی تیم ملی چه واکنشی نشان خواهد داد؟ آیا باز هم رئیس کمیته تیم‌های ملی فدراسیون فوتبال، توجیهی در قبال رفتار سرمربی خود می‌آورد؟ بی‌شک رفتار افشین قطبی و عدم استفاده از زبان فارسی را می‌توان نوعی بی‌احترامی به زبانی دانست که بیش از 2500 سال قدمت دارد. اویی که در خانواده‌ای ایرانی به دنیا آمده ولی همین خانواده به محض سفر به آمریکا ماهیت گفتاری خود و فرزندشان را تغییر دادند، افشین قطبی باید متوجه این حقیقت باشد که امروز سرمربی ایران است.