بازيكنان اولين تيم طلايي فرگوسن در آستانه آويختن كفش‌ها

زماني فرامي‌رسد كه بدن هر ورزشكاري مي‌گويد ديگر بس است، تمامش كن! سرالكس فرگوسن در دوران طولاني حضور روي نيمكت منچستريونايتد بازيكنان بزرگي‌ تربيت كرده اما نسل اول روزهاي حكم‌فرمايي او در تئاتر رؤياها حالا مجبور به بازنشستگي هستند چون سرمربي تنها 2 برابر آن‌ها سن دارد.

به نوشته خراسان؛ اسكولز 35 ساله در فينال فصل گذشته ليگ قهرمانان ثابت كرد در نهايت مي‌تواند يك سال كاري ديگر پا به توپ باقي بماند. مصدوميت زانوها به اضافه احساس سرخوردگي ناشي از برآورده نكردن سطح توقع‌ها، پسر گربه‌دوست اولدترافورد را به سمت درهاي خروجي سوق مي‌دهد.

گاهي اوقات وقتي فكر مي‌كنيد نمي‌توانيد خودتان را راضي كنيد، خداحافظي اجباري را ترجيح مي‌دهيد. البته درخشش در ابتداي فصل جاري، فرگوسن را به فكر ارائه پيشنهاد تمديد يك ساله قرارداد «اسكولزي» واداشت اما تعلل در قبول اين درخواست سخاوتمندانه نشان داد آقاي مو سرخ قصد بوسيدن و كنار گذاشتن فوتبال را دارد.

ادوين فن درسار برخلاف نفر قبلي در مكتب فرگوسن بزرگ نشده اما به عنوان عضو كليدي سومين تيم طلايي دوران مربي‌گري پيرمرد اسكاتلندي در من‌يو در آستانه خداحافظي است. عدم امضاي قرارداد يك ساله به دليل بيماري همسرش آنه‌ماري به روند خروج سومين ستاره بزرگ شتاب بخشيد. ادوين از بين خانواده و تيم يكي را بر مي‌گزيند و بي‌ترديد گزينه منتخب او «آنه‌ماري» نام دارد، نه منچستريونايتد.

از سوي ديگر رايان گيگز پس از تصاحب عنوان شخصيت ورزشي برتر سال 2009 پيشنهاد تمديد يك‌ساله حضور در اولدترافورد را دريافت كرد، با اين حال تماشاي سرنوشت نويل و اسكولز اجازه نمي‌‌دهد جواني مجدد در 36 سالگي دليلي جهت ادامه دوران بازي تلقي شود. امضاي قراردادي طولاني‌مدت در اواسط دهه چهارم زندگي چندان منطقي نيست.

در حقيقت بال ولزي سرحال‌ترين عضو باقي مانده از تيم قهرمان جام حذفي جوانان در سال 1992 محسوب مي‌شود. نويل و اسكولز اصلا ديده نمي‌شوند، بات در نيوكاسل سال‌هاي پاياني دوران حرفه‌اي خود را پشت‌سر مي‌گذارد و بكام مدت‌هاست دور از اولدترافورد روزگار پرهياهويي را سپري مي‌كند.

او كه در جريان بازي منجر به شكست يك صفر تيمش در دور سوم جام حذفي انگليس مقابل ليدزيونايتد براي هشتصد و بيست و سومين بار لباس من‌يو را پوشيد، به لطف برخورداري از استيل مناسب مي‌تواند در پايان قرارداد فعلي (ژوئن 2011) اولين منچستريونايتدي حاضر در تركيب 2 دهه اخير باشگاه نام بگيرد. راز موفقيت، شايد رعايت جانب احتياط باشد. گيگز در اين چند سال با دقت‌تر از گذشته رانندگي مي‌كند.

در روزهاي جواني او، اسكولز و نويل مدام از سوي پليس جريمه مي‌شدند اما رايان از اين قاعده مستثنا بود. اسكولز مقابل تيم‌هاي كوچك واقعا مي‌درخشد. مثلا در اولين بازي فصل جاري ليگ‌برتر بين من‌يو و بيرمنگام 97 پاس از مجموع صد ارسال او سالم به مقصد رسيد و در جريان شكست 3 صفر تيمش مقابل فولام تنها 5 پاس از مجموع 57 پاس خود را هدر داد؛ هر چند واقعيت هنگام اشتباه اسكولزي و شكل‌گيري گل اول حريف رخ نمود. آن لحظه ثابت شد بدن ستاره ديگر تحمل فشارها را ندارد. در چنين شرايطي حتي اگر هوش فوق‌العاده اسكولز را نيز داشته باشيد، باز هم چندان راه به جايي نمي‌بريد.

«پل» در 3 فصل اخير به ترتيب 38، 22 و 14 بار راهي ميادين ليگ برتر شده است. او در فصل جاري در نيمي از 20 بازي اول شياطين سرخ حضور داشته؛ آماري راضي كننده اما معنادار. معنادار؟ خب، اسكولز در بازي‌هاي بزرگ به وضوح كم مي‌آورد. درست مانند سولشائر كه سال 2006 در 33 سالگي مدت 2 سال بر مدت همكاري‌اش افزود و در پايان راه به كادرفني تيم‌هاي رده پايه باشگاه اضافه شد، حداقل در اولدترافورد براي اسكولز، گيگز و گري نويل هميشه جايي وجود خواهد داشت.

فرگوسن سياست‌هاي «پيرپسند» ميلان را دنبال مي‌كند و دوست ندارد جواهرات خود را از دست بدهد. حتما مي‌دانيد كاستاكورتا در 41 و مالديني در 39 سالگي بازنشسته شدند. مالديني كاريزماي گيگز را داشت و كاستاكورتا در حاشيه روزگار مي‌گذراند. نويل و اسكولز بايد هرچه زودتر تصميم بگيرند، مي‌خواهند در سال‌هاي پاياني پوست بيندازند يا به شيوه كج‌دار و مريز فعلي تمام شوند. نويل، اين فدايي يونايتد از هر پيشنهادي استقبال مي‌كند. اسكولز چطور؟ نه! آن‌ها را با هم مقايسته نكنيد.