شیپور آمادهباش در باواريا
لوکا تونی به ایتالیا کوچ کرد؛ آلکساندر باوم یوهان به شالکه رفت و آندرس اوتل و برنو نیز از نورنبرگ سر درآوردند. بایرن مونیخ در تعطیلات زمستانی بوندسلیگا در حال پوست انداختن است اما به راستی «FC هالیوود» به کجا میرود و ونگال و دستیارانش میخواهند با بازیکنانی اندک به کجا برسند؟ آنها چگونه میخواهند در بوندسلیگا، جام حذفی و لیگ قهرمانان اروپا به کارشان ادامه دهند؟
به نوشته وطن امروز؛ دوباره سر و کله بایرن مونیخ همیشه مدعی پیدا شد، تیمی که فصل جاری را با هیاهوی فراوان و البته برای هیچ آغاز کرد و تا رده هفتم جدول رقابتهای بوندسلیگا نیز افت کرده بود، با 3 برد قاطع در پایان دور رفت دوباره در ردههاي بالا جدول بوندسلیگا و فوتبال اروپا آفتابی شد.
حریفانی که مردان ونگال از پیش رو برداشته بودند، یوونتوس مدعی و پرآوازه، بوخوم و سرانجام هرتای قعرنشین بودند. خود مونیخیها این را میدانند. از همین رو است که با اعلام جنگ به سراغ دور برگشت رقابتها میروند؛ اعلام جنگی که از شروعش 4 بازیکن به یکباره کنار میروند.
لوکا تونی این اجازه را پیدا میکند تا به سرزمینش بازگردد. نورنبرگ، همسایه محتاج هم با سخاوتمندی فراوان مونیخیها روبهرو شده و آندرس اوتل و برنو را با آغوش باز پذیرا میشود، آلکساندر باوم یوهان نیز خسته از نیمکت نشینی به شالکه میرود.
البته همه این بازیکنان نیمکت نشین بودند، با این حال واگذار کردن بازیکنی مستعد در خط میانی به حریف مستقیم و مدعی از گلزن کرشن، شالکه، غیرعادی است و بیسابقه؛ درست در پستی که فلیکس ماگات آشنا همانند گذشته در آنجا با دردسرهایی روبهرو بوده وهنوز هم از پس معمای میانه میدانش برنیامده است.
این درست برخلاف سنت دیرینه مونیخیهاست، بایرنی که همواره عادت داشت، ستارگان دیگران را به خدمت گرفته، آنها را تضعیف کرده و تیمش را تقویت کند، حتی اگر به قیمت نیمکتنشینی و نابودی فوتبال آن بازیکن تمام بشود.
بدون برنوی قرض داده شده نیز «ادسون برافهاید» نخستین گزینه جانشینی برای قرار گرفتن در خط دفاعی شمرده میشود. برافهایدی که به باور بسیاری خریدی از پایه اشتباه از سوی مونیخیها شمرده میشود، البته اگر مونیخیها در ادامه به این صرافت نیفتند که بخواهند مدافعی جدید را به آلیانس آرنا ببرند.
بایرن مونیخ اکنون تنها با 18 بازیکن در کادرش رو به رو است. با در نظر گرفتن این نکته که باشگاه بوندسلیگایی به طور متوسط 3 بازیکنش را در اختیار ندارد، پس باید انتظار داشت که اوضاع برای بایرن خیلی زودتر از آنچه تصور میشود، سخت خواهد شد. با این حال لوئیس ونگال کادر کنونیاش را مناسب ارزیابی کرده و وجود بازیکنان بیشتر را خوب نمیداند.
داشتن و بودن استعدادهایی از تیم دوم همانند مهمت اکیچی، دیهگو کنتنتو و داوید آلابا میتواند عصای دست مربی هلندی باشد. ونگال پیش از این هم با میدان دادن به جوانانی چون توماس مولر و هولگر بادشتوبر نشان داد که روی جوانها حساب ویژهای بازکرده و میتواند با دادن اعتماد به نفس به آنها از آنها آنچه را که میخواهد، ببیند.
اکنون با بودن این 2 در کنار فیلیپ لام و باستین شوآین اشتایگر تعداد استعدادهای خودساخته بایرن در ترکیب اصلی این تیم 2 برابر شده است، البته بایرنیها در جدول سنی تیمهای بوندسلیگایی در رده چهاردهم جای دارند و خیلی هم جوان به شمار نمیآیند.
راه مونیخیها در به خدمت گرفتن ستارگان جهانی چون فرانک ریبری و آرین روبن و همزمان با آن به کارگیری استعدادهای پرورش یافته خودی تازه آغاز شده است. این تازه اعلام جنگ و شیپور آماده باش مونیخی هاست که به گوش میرسد، نبردی برای برتری در بوندسلیگا همانند سالهای گذشته.
کاهش دستمزدها اما نه برای ریبری
این همه برنامههای پیش روی مونیخیها نیست. به گفته کریستین نرلینگر، مونیخیها در نظر دارند تا ساختار پرداخت هایشان را نیز دگرگون کرده و بر همین اساس دستمزد بازیکنان کاهش خواهد یافت. مدیر ورزشی بایرن، فرانک ریبری را از این تغییرات مستثنا دانست: «تلاش داریم دستمزدها را کاهش دهیم، دستمزدهایی که سر به فلک میکشند».
مونیخیها در ابتدای این فصل 35 میلیون یورو را صرف خرید ماریو گومس کردند و 24 تا هم برای بردن روبن به بوندسلیگا پرداختند. این بدان معناست که آنها به حد مرزی خودشان رسیدهاند. در این میان ریبری میتواند آسوده خاطر باشد چرا که این بازیکن فرانسوی با خطر کاهش دستمزدش روبهرو نیست.
نرلینگر درباره بازیکن آسیبدیده بایرن عنوان کرد: «هر پرونده جداست و باید آن را به طور مجزا دید». قرارداد بایرن – ریبری تا 30 ژوئن 2011 اعتبار دارد و قراردادی جدید با دستمزدی بیشتر در انتظار این بازیکن جدایی طلب است.
بازیکن دهه 90 بایرن افزود: «ما با او در بهار آتی بر سر تمدید قرارداد صحبت خواهیم کرد و بدیهی است بر سر او و نگه داشتنش در مونیخ مبارزه خواهیم کرد».
