انتقاد «کیهان» از نهاد ریاست‌جمهوری

اقدام مركز پژوهش و اسناد رياست‌جمهوري در انتشار مقاله‌اي غلوآميز در تمجيد از رئيس‌جمهور كه ضمن مقايسه عمليات «والفجر 8» و فتح فاو و پيروزي حزب‌الله در لبنان با سخنراني احمدي‌نژاد در كلمبيا، اين سخنراني را پيروزي بزرگتري از آن دو رويداد مهم دانسته، حسين شريعتمداري را كه مدتها در جبهه‌هاي نبرد و سپاه پاسداران با بسيجيان سلحشور، محشور بوده، به واكنش انتقادي واداشت.

 

به گزارش «تابناك»، مدیرمسئول «کیهان» كه خود نيز پيشتر مقاله‌اي در تمجيد از سخنراني كلمبياي احمدي‌نژاد نوشته بود، در مطلبی با عنوان «اندازه نگه داريد!» در انتقاد از مطلب اخير نهاد ریاست‌جمهوری در تمجيد از رئيس‌جمهور نوشت:

 

«پس از حضور حماسي و افتخارآفرين آقاي دكتر احمدي نژاد در دانشگاه كلمبيا و مجمع عمومي سازمان ملل متحد، نگارنده طي يادداشتي با عنوان «مجسمه سنگي» آورده بود: «...چند روز پيش دكتر احمدي نژاد نيويورك را منفجر كرد! اين انفجار با سر و صداي فوق‌العاده‌اي همراه بود اما برخلاف انفجارهاي ديگر، صداي آن مهيب نبود. اين انفجار همه چيز را زير و رو كرد، بي‌آن‌كه خانه‌اي يا ساختماني را ويران كند و جاني را بستاند. انفجار عظيمي بود، اما در آن از بمب‌هاي چند تني موسوم به مادر بمب‌ها ـ نوع آمريكايي ـ و پدر بمب‌ها ـ نوع روسي آن ـ و هيچ ماده منفجره ديگري استفاده نشده بود. اصلا اين انفجار از نوع انفجارهايي كه يك مشت بي پدر و مادر در گوشه و كنار جهان ايجاد مي‌كنند و جماعتي از مردم بي پناه و مظلوم را به خاك و خون مي‌كشند نبود. احمدي‌نژاد اگرچه دل پري داشت، اما دست خالي به نيويورك رفته بود، صداي انفجاري كه او پديد آورد، در سراسر دنيا شنيده شد...»

اشاره به بخش فوق از يادداشت مورد اشاره به وضوح نشان مي‌دهد كه «كيهان» نيز مانند تمامي مردم ايران و ساير ملت‌هاي مسلمان، حضور اخير رئيس‌جمهور محترم كشورمان در نيويورك و مواضع اعلام‌شده ايشان را حركتي حماسي و افتخارآفرين مي‌داند. بنابراين، آنچه در پي خواهد آمد، نمي‌تواند به مفهوم ناديده گرفتن اهميت و يا كاستن از عظمت آن حماسه تلقي شود، بلكه سخني دوستانه با برخي اطرافيان رياست محترم جمهوري است.

اخيراً مركز پژوهش و اسناد رياست جمهوري ـ نشر جمهور ـ كتابي با عنوان «تجلي هويت ايراني در نيويورك» منتشر كرده است كه به شرح اظهارات، مواضع و حواشي حضور اخير ايشان در دانشگاه كلمبيا و مجمع عمومي سازمان ملل متحد اختصاص دارد. در مقدمه اين كتاب از حضور حماسي آقاي احمدي‌نژاد در نيويورك با عنوان «فتح الفتوح»! ياد شده و آمده است «از حيث آثار، شايد بتوان گفت اين فتح‌الفتوح به مراتب فراتر از ابعاد نبرد فيزيكي ايرانيان در فتح فاو بود. در كلمبيا وضع به گونه‌اي ديگر بود. در فاو راهكارهاي علوم طبيعي و علوم نظامي غلبه داشت اما در اينجا علوم انساني و پيچيدگي‌هاي غيرقابل پيش‌بيني حكم مي‌راند. نخبگان ايراني فتح فاو، براي مسخر كردن زمين در عمليات آبي ـ خاكي والفجر 8، علاوه بر كاربست اصول پيش دستانه غافلگيري به اندازه گيري جريان جزر و مد آب تا 04 سال قبل مبادرت كردند، اما در كلمبيا رفتارهاي ميزبان هرگز قابل پيش‌بيني نبود، حتي اگر خود ايشان از ميهمان دعوت هم كرده باشند... مي‌توان گفت همه چيز گوياي جريان داشتن نبردي حقيقي و به مراتب دشوارتر از فتح فاو و نبردهاي حزب‌الله در مارون‌الرأس بود كه در نيويورك به وقوع مي پيوست.»

مواضع انقلابي رياست محترم جمهوري در نيويورك اگرچه همانگونه كه اشاره شد، حماسه‌اي بزرگ بوده است ولي مقايسه و حتي برتر دانستن آن! از عمليات رزمندگان جان بركف اسلام در والفجر 8 و فتح فاو كه هنوز هم حيرت انگيز و در تاريخ جنگ‌ها ـ اگر بي‌نظير نباشد ـ به يقين كم‌نظير است، قبل از آن كه دفاع از آقاي احمدي نژاد باشد، نوشته اي اغراق آميز درباره ايشان است و نگارنده با شناختي كه از روحيات رئيس جمهور دارم بسيار بعيد مي‌دانم كه ايشان از اينگونه تعريف و تمجيدها دل خوشي داشته باشند و بايد از نويسنده مقدمه كتاب پرسيد، از اين مقايسه و برتر دانستن حركت رياست جمهوري در نيويورك از فتح فاو و فداكاري و جانبازي بي نظير رزمندگان اسلام در آن عمليات، چه منظوري داشته و اساساً اين مقايسه چه ضرورتي داشته است؟! و چرا با اينگونه مقايسه‌ها، ارزش و عظمت حركت حماسي رئيس‌جمهور را پايين مي‌آوريد؟! «مشك آن است كه خود ببويد» و بحمدالله رياست محترم جمهوري چنين بوده و هست، نه آن كه عطار بگويد، كه معمولاً عطارها اندازه نگه نمي‌دارند!».

 

گفتني است، عمليات «والفجر 8» از نظر ابعاد علمي، انساني و نظامي بي‌سابقه و از نگاه بسياري، شبيه معجزه بوده است. خوشبختانه تاكنون رزمندگان سلحشور حزب‌الله لبنان كه با پيروزي خود در نبرد 33 روزه تابستان گذشته، افسانه شكست‌ناپذيري رژيم اسرائيل را باطل كردند، از انتشار چنين مواضعي از سوي نهاد رياست‌جمهوري، مطلع نشده‌اند. مركز پژوهش و اسناد رياست‌جمهوري، پيش از اين نيز در مقاله‌اي رئيس‌جمهور را به سقراط و مخالفان او را به مخالفان سقراط در يونان قديم تشبيه كرده بود.