غزل کربلا در مصیبت اهل بیت سیدالشهدا(ع)
حسن فاتحی از کاربران "تابناک" در مطلب ارسالی خود آورده است:
به مناسبت نزدیکی ایام شهادت سالارشهیدان امام حسین (ع) و یاران با وفایش غزلی باعنوان "کربلا" سروده ام. خوشحال می شوم وسیله ای بشوم تا دل های مومنان به یاد مصائب اهل بیت(ع) سلام و صلواتی نثار آن بزرگواران بنمایند.
کربلا
کربلا آغوش واکن میهمانت می رسد//کاروان عاشقی را ره به خاکت میرسد
بهترین مردان دوران بهترین جنگاوران//بانهایت شوق وصلت برتبارت میرسد
کربلا مدهوشم از سنگین وقایع برتومن//چونکه بوی زلف یوسف برمشامت میرسد
باهزاران آرزو یک لشگردلداده ای// طی فرسنگی گران چون سینه چاکت میرسد
اون طرف خیلی به سردارد هوای ملک ری//این طرف فرزندزهرا برکنارت میرسد
کربلا بس حکمتی والا دراین تقدیرتوست//میزبانی برحسین برعرش راهت میرسد
یاشوی مهمان نوازوخوش به مهمان سرکنی//یازخون عترتش شرمنده نامت میرسد
کربلا دانی که این مهمان تو فرزندکیست؟//ازتبار قوم هابیل است وبامت میرسد
یادگارش بوسه پیغمبروعرق علیست//برتنش پیراهن زهراست کامت میرسد
باعلمداری ابافاضل مریدی چون حبیب//گام دروادی عشق وباجلالت میرسد
مرکبش هم شوق جان دادن گرفته بهرحق// ذوالجناحش بانهایت شوق خاکت میرسد
کربلا درخاک پاکت حکمتی ازکبریاست// شرمساری ازعطش هم برفراتت میرسد
گربخواهی نی زنم فریاد ازصدعقده ای //می پذیر این فاتحی را تاجوارت میرسد
باحسین خوش تا نکردی لااقل زواراو// سیرکن از آب پاکی چون به آبت میرسد
گاه از یک کوه می آیم فرود/آبشار پر غرورم گاه رود
نیست چیزی برتر از من در جهان/زندگی از آب می گیرد نشان
گرچه آبم روزی اما سوختم/قطره تا دریا سراپا سوختم
تشنه ای آمد که سیرابش کنم/مشک خالی داد تا آبش کنم
چشم هایم خواب،موجم خفته باد/آبی آرامشم آشفته باد
آب اگر شد اشک چشم از شرم شد/از خجالت شور و تلخ و گرم شد
آب بودم کربلا پشتم شکست/آبرویم رفت پستم پست پست
یک آشنا به شعر پیدا نمیشد بگه این شعر قافیه نداره حالا ضعف زبان و ساختارش بماند
نيت و هدف شاعر از سرودن اين متن ستودني است اما واقعا شعري به اين ضعيفي كه فقط يك مشت كلمه پشت سر هم رديف كرده و اصلا كاري به تناسب لغات و حتي معناي آنها نداشته است جايش توي سايتي مثل تابناك است؟
يعني به قول دوستمون يمك نفر كه قبلا چهارتا شعر خوانده باشه توي تابناك پيدا نمي شه كه متوجه بشه چقدر سطح اين نوشته نازله؟
گفتا هدف از سوختن اين همه عاشق / اعلان ولايت است و احياي نماز است




