سهم بانوان در ردهبندی بازيهای گوانگ ژو
تا بازيهاي آسيايي گوانگ ژو، بزرگترين آوردگاه ورزش آسيا فرصت زيادي باقي نيست، چيزي حدود 10 ماه. در اين فاصله همه كشورها تلاش ميكنند تا خود را تا دندان مسلح كنند و در اين بين كاروان ايران هم بايد دستكم از جايگاه ششمي خود دفاع كند.
به نوشته ایران؛ اگرچه عليآبادي رئيس سابق سازمان تربيت بدني عنوان كرده بود كه در گوانگژو كاروان ايران بايد روي سكو برود يا اينكه جايگاه چهارمي را از چنگ عراقيها در بياورد اما بايد پذيرفت كه نائل شدن به اين خواسته بسيار سخت خواهد بود. اصغر رحيمي دبير ستاد تداركاتي بازيهاي آسيايي و المپيك مدعي است رمز موفقيت در گوانگژو سرمايهگذاري روي ورزش بانوان است چرا كه اكثر كشورها نيمي از مدال خود را در بخش بانوان كسب ميكنند.
وي در خصوص نحوه آمادهسازي تيمهاي مختلف براي حضور در اين بازيها ميگويد: با فدراسيونها چندين مرتبه تشكيل جلسه دادهايم و برنامههايشان را بررسي كردهايم. همچنين يك گروه ناظر بر عملكرد فدراسيونهاي مدالآور نظارت ميكنند. از بعضي ناظران گزارشهايي دريافت كردهايم و فكر ميكنم كه تا دو هفته آينده گزارش ساير ناظران نيز تكميل شود.
رحيمي در خصوص مشكلاتي كه در دوره گذشته با حضور ناظران به وجود آمده بود خاطرنشان ميكند: «به هر حال تجريبات خوبي از گذشته داريم. براي اينكه روي فدراسيونها تسلط كافي داشته باشيم حتماً نيازمند استفاده از ناظران هستيم. البته كار خود را با 60-70 ناظر شروع كردهايم. رشتههاي مدالآور در بازيهاي آسيايي و المپيك در اولويت هستند و تا پايان سال نيز در فدراسيونهايي كه اميد مدالآوري دارند ناظر قرار ميدهيم.»
نقش بانوان
دبير ستاد بازيهاي آسيايي و المپيك در پاسخ به اين پرسش كه آيا ايران ميتواند جايگاهي بهتر از قبل به دست آورد، تصريح كرد: «سال آينده سه رويداد المپيك نوجوانان، بازيهاي ساحلي و از همه مهمتر بازيهاي آسيايي را در پيش داريم. حضور موفق در اين رويدادها به بودجه نيازمند است. اگر بودجه بموقع تزريق نشود برنامهها اثرگذار نخواهد بود. البته تنها عامل موفقيت نيست، رقباي ما هم كار ميكنند، در دوره قبل ما با 11 طلا و 15 نقره ششم شديم در حالي كه هند با 10 طلا و 26 نقره هفتم شد، فاصله ما با آنها زياد نيست. كشورهايي با 10 يا 9 مدال طلا بسيار زيادند. قزاقستان با 23 مدال طلا چهارم شد و حالا ما دنبال اين رتبه هستيم. بانوان قزاقستان از كل كاروان ايران هم بيشتر طلا كسب كردند. اگر در بخش بانوان كار نكنيم سخت است بتوانيم جايگاه بالاتري بگيريم. خيلي از كشورها براي مدالهاي بانوان حساب باز كردهاند و خيلي سخت است كه يكدفعه در مردان 23 طلا كسب كنيم. ما در بانوان تنها دو نشان برنز گرفتهايم كه در ردهبندي تأثيري ندارد و حالا هم معلوم نيست كه ميتوانيم همان دو مدال را به دست آوريم يا خير!»
وي با اشاره به شرايط مديريتي بانوان در فدراسيونها ميگويد: «به نظر من بايد تغييراتي صورت گيرد. در حال حاضر 90 درصد نايب رئيسان بانوان فني نيستند. آقايان هم كه نميتوانند ورود كنند، بنابراين كسي پاسخگو نيست. بايد در ورزش بانوان از افراد فني استفاده كنيم. اينكه يك خانمي در رأس قرار گيرد و فقط مسافرت برود و گزارش بنويسد دردي را دوا نميكند.



