بالاك: قصد جدايی از چلسي را ندارم

ميشاييل بالاك با ‌آلمان در جام‌هاي جهاني فوتبال 2002 و 2006 به مدال‌هاي نقره و برنز رسيد و در يورو 2008 هم به مقام دومي اكتفا كرد.

به نوشته جام جم و سایت فیفا؛ وقتي با بايرلوركوزن فيناليست جام باشگاه‌هاي اروپا در سال 2002 شد، باز از رتبه دومي فراتر نرفت و هر چند با بايرن مونيخ در ليگ آلمان قهرمان شد و با چلسي جام حذفي انگليس را تصاحب كرد، اما در اواخر راه طولاني‌اش در فوتبال حرفه‌اي دنيا وقت زيادي براي جبران نقيصه فوق و فتح جام‌هاي مورد بحث ندارد، بخصوص كه گمان مي‌رود بعد از اتمام جام‌جهاني سال آينده در آفريقاي جنوبي در سطح ملي بازنشسته شود.

با وجود اين او در اواخر پاييز 2009 در كمال اميدواري در چلسي توپ مي‌زند و مايل است با اين تيم در پايان فصل هم قهرمان ليگ انگليس و هم فاتح جام باشگاه‌هاي اروپا شود. مواردي كه در دو سال گذشته مكررا از چنگ او و يارانش دور مانده است. در هر حال اين هافبك سرسخت و پرقدرت و ماجراجوي ژرمن كه 98 بازي ملي و 43 گل زده در اين سطح را در كارنامه‌اش دارد و شوت‌هاي سنگينش در زمين‌ حريفان سرنوشت‌ساز است و حتي در سرزني هم مهارت دارد، حاضر نيست لندن و «پيراهن آبي‌» هاي آن را ترك كند.


بعد از چند سال عضويت در چلسي، فضاي بازي و كار در انگليس را چگونه مي‌يابيد؟

شرايط بد نيست. درست است كه در انگليس معمولا باران مي‌بارد و كار سخت است؛ ولي فوتبال در اين كشور و در لندن حرف اول را مي‌زند و يك فوتباليست حرفه‌اي مي‌تواند در ليگ انگليس رشد بيشتري داشته باشد. در مجموع من و خانواده‌ام از حضورمان در اينجا راضي بوده‌ايم.


چلسي در اين فصل اوضاع مساعدي داشته است. دليل آن چيست؟

شايد بهتر بود اين سوال را از كارلو آنچلوتي (مربي ايتاليايي اين فصل چلسي)‌ مي‌كرديد؛ اما اگر نظر شخصي من و شرايط مرا بخواهيد، بايد بگويم استراحت بيشتري كه تابستان امسال در قياس با سال‌هاي قبل داشتم، در اعتلاي من نقش مهمي داشته است. سال پيش به خاطر برگزاري جام ملت‌هاي اروپا فقط 2 هفته استراحت كردم؛ اما امسال 5 هفته از صحنه دور بودم و به طور كامل تمديد قوا و اعصاب كردم. البته در دوران پيش فصل دچار شكستگي خفيف استخوان مچ پا شدم، اما اين مشكل نيز حل شد و از هفته دوم فصل در خدمت چلسي بوده‌ام.


عملكرد آنچلوتي را چطور مي‌بينيد؟

تجربه زيادي دارد و حضورش در تيم قوي و تاثيرگذار است و از آن دست مربياني است كه نمي‌توان حضورش را در تيم حس نكرد. البته چلسي در 3 فصل اخير 4 بار مربي عوض كرده كه اين چيز خوبي نيست و بهتر است از تكرار اين تجربه پرهيز كنيم و در پي تقويت آنچلوتي باشيم.


چلسي مملو از ستاره‌هايي مثل خودتان است و اسامي تري، لمپارد، دروگبا، مالودا، كارواليو و آنلكا بسرعت به ذهن مي‌آيند. زندگي در كنار آنها چگونه است؟

با اين‌كه رقابت بر سر راهيابي به تركيب ثابت تيم بسيار داغ و شديد است و هر سال نيز بر اين رقابت افزوده مي‌شود، اما دوستي‌هايي هم بين ما شكل گرفته است. به عنوان مثال وقتي آندري شوچنكو در استمفوردبريج بود، روابط نزديكي با يكديگر داشتيم و اينك نيز با تني چند از بازيكنان چلسي ارتباط نزديك و مثبتي دارم ولي هر روز ما چنان با كار و تمرين عجين است كه معمولا از ساير مسائل غافل مي‌مانيم.


قرارداد شما با چلسي ابتداي تابستان سال بعد هم تمام مي‌شود. برنامه آينده‌تان چيست؟

ابتدا بايد با سران چلسي صحبت و سپس تصميم‌گيري كنم. چون در آستانه 35‌سالگي هستم نمي‌توان درباره آينده‌اي طولاني‌مدت صحبت كرد و در اين جور موارد فقط مي‌توان براي هر فصلي كه از راه مي‌رسد تصميم گرفت و اقدام كرد. قدر مسلم اين كه هيچ‌كس از ادامه حضور در يكي از بزرگ‌ترين باشگاه‌هاي فوتبال دنيا خودداري نخواهد كرد و من نيز به چلسي اين‌گونه نگاه مي‌كنم و شخصا خيال رفتن ندارم.


به رغم داشتن سابقه 17 ساله فوتبال حرفه‌اي، هنوز عناوين قهرماني در جام‌هاي بزرگ بين‌المللي مثل جام جهاني و جام باشگاه‌هاي اروپا را نداريد. لابد رفع اين نقيصه از انگيزه‌هاي قوي كار شما در سال‌هاي اندك باقيمانده از فوتبال حرفه‌اي‌تان است.

طبيعي است هر ورزشكاري ابتدا در پي تصاحب موارد و مدال‌هايي باشد كه صاحب آنها نيست و اين شامل من نيز مي‌شود. چلسي 3 سال است عنوان قهرماني ليگ انگليس را تصاحب نكرده و در نتيجه براي ما در استمفورد بريج بسيار مهم است كه اين مقام را از نو صاحب شويم. يك دستاورد ديگر كه براي شخص من بسيار مهم است، فتح جام قهرمانان باشگاه‌هاي اروپاست كه تا به حال به آن دست نيافته‌ام و فقط دو بار با باير لوركوزن و چلسي به مقام نايب قهرماني آن رسيده‌ام. درباره جام‌هاي بزرگ ملي نيز بيم آن را دارم كه وقت و مهلتم براي نيل به آنها تقريبا تمام شده باشد.


هنوز شما را به خاطر بازي قدرتي و توان شوتزني‌تان يكي از خطرناك‌ترين هافبك‌هاي فوتبال جهان مي‌دانند. آيا اين برآورد را خودتان هم قبول داريد؟

نظر خاصي ندارم. كلا فكر مي‌كنم به‌رغم درخشش تك‌ستاره‌ها در ادوار مختلف و از جمله مسي، كريستيانو رونالدو و كاكا در حال حاضر، فوتبال يك ورزش تيمي است و آنهايي پيروزند كه از همين ديدگاه به فوتبال بنگرند و به كارگروهي متكي باشند.


كاپيتاني تيم ملي آلمان تا چه حد پرمسووليت و دشوار بوده است؟

اين يك افتخار بزرگ براي من است و آن را همواره جدي گرفته‌ام. فكر مي‌كنم با گذشت زمان هر فوتباليستي از اين راه رشد مي‌كند و مجبور است ملاحظه مسائل متفاوت را بكند و يك ليدر و الگو براي يارانش باشد؛ چيزي كه كوشيده‌ام من نيز از آن بي‌بهره نمانم.