مرثيهای برای رقبای مهدی رحمتی
تهران امروز؛ سكوت و پذيرفتن شكست تنها راه پيش روي رقباي به خاك افتادهاي است كه حتي براي رجزخواني هم ديگر تواني در چانههايشان پيدا نميشود. آنها لاغرتر و ضعيف تر از هميشه قدرتنمايي رقيب را به تماشا نشستهاند و بهترين راهكار اين است كه حداقل ژست جوانمردانه به خود بگيرند و دستها را به نشانه تحسين او به هم بكوبند.
چهار سال قبل كساني كه منصفانه در جايگاه نقد كارشناسي نشسته بودند پيراهن شماره يك استقلال را حق وحيد طالبلو ميدانستند. طالبلو كماشتباه تر بود و با مهار چند ضربه پنالتي حساس سپاهي از دو آتشههاي استقلال را در صف هواداران خود قرار داد.
ميگفتند قلعهنويي با طالبلو رابطه خوبي ندارد و رحمتي را براي حذف تدريجي او به استقلال آورده اما پس از مدتي آقاي سرمربي هم پذيرفت كه وحيد دروازهبان آمادهتري است و دست از سيستم استفاده چرخشي از دو سنگربان آماده تيمش برداشت.
مهدي رحمتي سال پس از آن هم با اميد اينكه رقيب را از ميدان بهدر كند در استقلال ماند اما اشتباه مهلك او در داربي تهران كه منجر به گل مساوي پرسپوليس شد كار را تمام كرد و فاصله رحمتي و طالبلو را در قلب هواداران استقلال به حداكثر رساند. او در حالي پس از پايان هفتمين دوره ليگ حرفهاي استقلال را ترك كرد كه كاملا شكستخورده به نظر ميرسيد و در آن روزها پرسش كليدي اين بود كه آيا باز هم تيمي حاضر ميشود روي اين دروازهبان سرمايهگذاري كند؟
همزمان با افت كيفيت ابراهيم ميرزاپور و در حالي كه در ميان مدعيان متوسط جانشيني او شانس وحيد طالبلو براي پوشيدن پيراهن شماره يك تيم ملي بيش از همه به نظر ميرسيد، مهدي رحمتي در مس كرمان درخشش دوباره خود را آغاز كرد و در يك چشم به هم زدن متوسطها را پشت سر گذاشت.
او در ديدار انتقامي با استقلال يك ضربه پنالتي را مهار كرد و ستاره زمين لقب گرفت. اين درخشش تا چند هفته ادامه پيدا كرد اما با اين حال منتقدان رحمتي با استناد به گذشته او آن را مقطعي ميدانستند و معتقد بودند دوران افول دروازهبان پرفراز و نشيب به زودي دوباره از راه خواهد رسيد.
دو سال پس از اين گمانهزني، مس در سايه عملكرد دروازهباني كه مشابهي براي او در ميان گلرهاي ليگ برتري يافت نميشد از تيمي كه در خطر سقوط به دسته پايينتر قرار داشت به يكي از نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آسيا تبديل شد و سيد مهدي رحمتي در قامت گرانقيمتترين فوتباليست ايران به سپاهان اصفهان پيوست، هرچند به موازات اين اتفاق استقلال قهرمان ليگ برتر شد اما ستاره اين تيم ديگر وحيد طالبلو نام نداشت و شايد اگر دروازهبان خطرناكي به نام اشكان نامداري روي نيمكت نبود قلعهنويي در طول فصل بارها طالبلو را نيمكتنشين ميكرد.
طالبلو در اين دوران يك دروازهبان معمولي بود كه گاهي اميدواركننده ظاهر ميشد و گاهي هم چهره يك گلر نامطمئن را به تصوير ميكشيد. آنچه در طول فصل جاري به اوج رسيده و ترديدهاي بسياري را در مورد صلاحيت دروازهبان شماره يك استقلال ايجاد كرده است.
مهدي رحمتي از معدود دلگرميهاي تيم ملي ايران در بازيهاي مقدماتي جامجهاني بود. او در بيش از 90 درصد مسابقات واكنشهاي حيرتانگيزي را به نمايش گذاشت و در سايه اين درخشش بود كه تيم ملي ايران تا روز پاياني مسابقات مقدماتي كماكان شانس صعود داشت. منتقداني كه در تب و تاب بازيهاي ضعيف تيم ملي به علي دايي و پس از او افشين قطبي ميتاختند هرگز در اينكه رحمتي شايستهترين بازيكن ايران است ترديد نكردند و شايد او تنها بازيكني بود كه نتوانستيم جانشين يا پشت خط ماندهاي را برايش ذكر كنيم.
تفاوت سپاهان و استقلال در قالب تفاوت دروازهبانهاي اين دو تيم نمود پيدا كرد. رحمتي در 15 دقيقه ابتداي بازي دو سوپرواكنش داشت و اجازه نداد استقلال گل كليدي بازي حساس را به ثمر برساند. او يك دقيقه پس از گل سپاهان بار ديگر ضربه برهاني را از فاصله يك متري مهار كرد و اين درحالي بود كه طالبلو روي گل اول سپاهان خروج آماتور گونهاي داشت و بارها اين اشتباه را روي ارسالهاي از جناحين و پرتابهاي اوت بلند احسان حاجصفي هم تكرار كرد.
وحيد طالبلو، ميثاق معمارزاده، ابراهيم ميرزاپور، محمد محمدي، رحمان احمدي، مهدي واعظي و.... اين سياهه رقبايي است كه اغلب مسير توپها را با چشم تعقيب ميكنند و بستر ويژهاي را براي فاصله گرفتن و انگشتنما شدن مهدي رحمتي ايجاد كردهاند. آنها خوب ميدانند در فضاي فعلي اگر ادعاي رقابت با رحمتي را مطرح كنند مضحكهاي به راه خواهد افتاد و خود نقش اول اين معركه خواهند بود.
