گزارشي از جشن الجزايريها در فرانسه
عصر چهارشنبه بود که اولين ديدار حساس مرحله پلي آف جام جهاني ميان مصر و الجزاير، در کشوري بي طرف (سودان) برگزار گرديد.
به نوشته قدس؛ اين ديدار حدود ساعت 20.15 دقيقه به وقت اروپاي مرکزي به پايان رسيد. از آنجا که الجزايري هاي فراواني در فرانسه زندگي مي کنند، بلافاصله پس از پايان اين ديدار، صداي بوقهاي ممتد و سوتهاي الجزايري هاي مقيم فرانسه به گوش مي رسيد. جوي دقيقا مشابه با جو ايران پس از پيروزي هاي ارزشمند تيم ملي.
با پايان يافتن اين ديدار، الجزايري هاي مقيم فرانسه براي جشن گرفتن صعود تيمشان به رقابتهاي جام جهاني به خيابانها ريختند و به جشن و پايکوبي پرداختند. حدود نيم ساعت پس از پايان اين ديدار، بازي حساس فرانسه و ايرلند آغاز مي شد و ما براي تماشاي اين ديدار، قصد رفتن به منزل يکي از دوستان را داشتيم تا بازي فرانسه را در کنار يکديگر تماشا کنيم.
در داخل ترام، تعدادي هوادار الجزايري ديده مي شدند که پرچمهاي کشورشان را برروي صورتهايشان نقاشي کرده بودند و با شال گردن هايي به رنگ پرچم الجزاير به سمت مرکز شهر در حال حرکت بودند.
در طول مسير نيز اتومبيلهاي متعددي را مي ديديم که سرنشينان آن از پنجره ها بيرون آمده و پرچم الجزاير را به اهتزاز در مي آوردند. ترام در ميدان اصلي شهر استراسبورگ (ميدان اوم دو فق) يا مرد آهنين متوقف شد و به محض بازشدن دربهاي ترام، صداهاي عجيبي به گوش مي رسيد.
اولين صحنه اي که با آن مواجه شديم، تعداد زيادي پليس ضدشورش بود که به آرامي در گوشه اي مستقر شده و به گوشه ديگر ميدان مي نگريستند. در سمت راست ميدان، حدود 20 تا 30 ون پليس به صورت زيگزاگ پارک شده بود و بدين ترتيب ميدان را براي تردد اتومبيل ها بسته بودند.
وقتي به طرف چپ خيابان نگاه کرديم، تعداد بي شماري هوادار الجزايري با پيراهنها و پرچم هاي اين کشور در حال رقص و شادي بودند.فريادهاي شادي آنها همگان را به وجد مي آورد و نکته جالب توجه اينجا بود که در ميان اين جمعيت، پرچم کشورهاي ديگري از جمله تونس نيز ديده مي شد و به نظر مي رسيد که تمامي اعراب شمال آفريقا براي جشن گرفتن صعود الجزاير به خيابانها آمده بودند.
نيروهاي پليس نيز دخالتي در اين جشن و پايکوبي نداشتند و تنها براي پيشگيري از حوادث احتمالي و جلوگيري از آسيب رساني به معابر عمومي در آن منطقه مستقر شده بودند. الجزايري ها آواز مي خواندند و يکصدا مي گفتند: وان، تو ،تري، ويوا الجيري... (که الجيري در زبان فرانسه به معناي الجزاير است)
جشن و پايکوبي الجزايري ها، آن هم در فرانسه برايم بسيار جالب مي نمود و تعداد آنها بسيار زياد بود. در طول مسير، بارهاي متعددي را مي ديديم که طرفداران تيم ملي فرانسه در آن گرد هم آمده بودند تا بازي تيم ملي کشورشان را در کنار هم تماشا کنند و دائما از شادي و هيجان، فرياد مي کشيدند و به شدت نگران عملکرد نه چندان قوي شاگردان دومنک بودند.
وقتي به منزل يکي از دوستانمان رسيديم، ديدار فرانسه- ايرلند آغاز شده بود و فرانسه گل اول را از ايرلند دريافت کرده بود. در حالي که دوستان فرانسوي ام با هيجان فراواني اين ديدار را تماشا مي کردند، استرس شديدي بر جو حکمفرما بود و البته همچنان صداي بوقهاي ممتد اتومبيلهاي الجزايري ها از خيابان شنيده مي شد.
ترافيک سنگيني بر خيابانهاي آرام و خلوت استراسبورگ حاکم شده بود و فقط صداي بوق اتومبيل ها و فرياد جوانان شاد و سرخوش به گوش مي رسيد. همه آنها پرچم به دست از پنجره هاي اتومبيل ها بيرون آمده بودند و عده اي نيز با پاي پياده، راهي ميدان اوم دو فق بودند.
فرانسه به جام جهاني را فراهم آورد، تمام دوستان فرانسوي ام را که با استرس شديدي بازي را تماشا مي کردند، فراهم آورد. تصور من اين بود که با پايان اين ديدار و صعود تيم ملي فرانسه، اکنون نوبت فرانسوي هاست که به خيابانها آمده و به پايکوبي بپردازند ولي خود فرانسوي ها اين نحوه صعود را خجالت آور و مايه شرمندگي مي دانستند و در پايان اين ديدار، ليزارازو و آرسن ونگر که به عنوان کارشناسان اين ديدار، دراستوديو حاضر بودند، با اشاره به همين نکته اعلام کردند که اين بازي اصلا افتخار آميز نبوده وارزش شادي و جشن گرفتن ندارد.
با پايان يافتن ديدار فرانسه - ايرلند، قصد بازگشت داشتيم و البته انتظار داشتم که هواداران معدودي را با پرچم تيم ملي فرانسه ببينيم که اين طور نبود و تنها تعدادي هوادار الجزايري همچنان در خيابانها مانده بودند و همچنان به شادي مي پرداختند.
عجيب ترين نکته اي که به شدت توجه مرا به خود جلب کرد، اين بود که در شبي که صعود تيمهاي متعددي به جام جهاني قطعي شده بود، سرزمين فرانسه که خود مي بايست ميزبان يکي از اين جشنها باشد، ميزباني جشن الجزايري ها را عهده دار بود و هيچ فرانسوي اي در صعود تيم ملي اين کشور به جشن و پايکوبي نپرداخت. احتمالا آن هم به اين دليل بود که تيمي مثل فرانسه که تيمي صاحب سبک در فوتبال دنياست و عناوين متعدد قهرماني و نايب قهرماني را يدک مي کشد، نبايد به اين نحو به جام جهاني صعود کند.
همان طور که در صحبتهاي ليزارازو نيز شنيده مي شد، فرانسوي هاي اصيل از اين پيروزي چندان خوشحال نشده اند، چرا که انتظار اقتدار بيشتري از تيمشان را داشتند و صد البته يکي ديگر از دلايل اين است که ديگر هيچ بازيکن فرانسوي اصيلي در تيم ملي اين کشور ديده نمي شود و اکثريت بازيکنان اين تيم اصليتي الجزايري يا غير فرانسوي دارند.
