... و اينک،خانواده جانواريو!

1 ) فابيو جانواريو، يک بار ديگر استقلال را سر کار گذاشت و در موعدي که بايد بر سر تمرينات تيمش حاضر نشد.

به نوشته قدس؛ اين نخستين باري نيست که هافبک فتوژنيک و محبوب برزيلي آبي ها، از زير بار تعهداتش نسبت به باشگاه شانه خالي مي کند و به موقع به کشورمان باز نمي گردد. هنوز اتفاقهاي عجيب پيش فصل و غيبت توجيه ناپذير فابيو را از ياد نبرده ايم؛ همان که واعظ آشتياني با طوفاني بودن آب و هواي برزيل تفسيرش کرد و از گناه سوگلي تيمش گذشت!


2 ) فهرست بلند بالاي خارجي هايي که تحت شرايط گوناگون، تعهد به باشگاه هاي ايراني را از ياد مي برند و ناگهان با غير حرفه اي ترين عملکرد ممکن، مفاد قراردادشان با تيمي را که از آن حقوق مي گيرند «لگدمال» مي کنند، هر روز دراز و درازتر مي شود. اگر روزگاري ماجراهاي «مادر ابراهيم توره» به بحران اول فوتبال ايران تبديل شده بود، روزگاري ديگر سامبوجوچي ها و رافائل ها فقط زماني پيدايشان مي شد که قرار بود از طرف ايراني شکايت کنند! فوتبال ما از اين نوع جفاها، فراوان ديده است.

تعداد زيادي از بازيکنان خارجي که تحت شرايط عجيب و غريب وارد کشورمان مي شدند، پس از مدتي ناپديد شده و يا به هر نحو ديگري به جزئيات قراردادشان پشت مي کرده اند.

شايد با پول ضرر و زيان هايي که اين دست بنجل هاي وارداتي به پيکره فوتبال ما تحميل کردند، مي شد ليونل مسي آرژانتيني يا دست کم کاکاي برزيلي را به ايران آورد و به تماشاي بازي شان در ليگ برتر نشست(! ) اما به راستي چگونه است که اين زخم کاري، هر روز تکرار مي شود و فوتبال ايراني، راه مفري از جفاکاري هاي بازيکنان خارجي نمي يابد؟


3 ) بخشي از سؤ استفاده هاي فوتباليست هاي غيرايراني از باشگاه هاي ايراني را بايد در نوع قراردادي که به امضا مي رسانند رصد کرد. در واقع از آنجايي که در اکثر موارد، بازيکنان خارجي مزبور با ترفندهاي منفعت طلبانه دلالان وارد کشورمان مي شوند، نکات مبهم زيادي در قراردادشان با طرف ايراني به وجود مي آيد تا سود عده اي خاص تضمين و تأمين شود.

از همين رو، به کرات شاهد اقدامهاي غيرحرفه اي و آماتور بسياري از اين خارجي ها بوديم که در کمال تعجب و با استناد به تعهد امضا شده، دست باشگاه هاي داخلي از اعاده حقوق خود در قبال اين اتفاقها کوتاه مانده است. مادام که ساز و کار حضور فوتباليست هاي خارجي در ايران کاناليزه نشود و سر و شکل قانوني به خودش نگيرد، بايد شاهد تکرار اين قبيل رخدادها باشيم، بدون آکه راهي براي جلوگيري از آنها وجود داشته باشد.


4 ) اما اين سکه، يک روي ديگر هم دارد. خارج از ماده و تبصره هاي قانوني، حرمت نگه داشتن باشگاه هاي ايراني براي نظم و انضباط در مجموعه خودي و عدول از شان واقعي باشگاه، باعث مي شود فوتباليستهاي خارجي هم فرصت را مناسب ببينند و به سؤ استفاده بپردازند. وقتي کسب موفقيت تحت هر شرايطي به يک اصل در فوتبال کشورمان تبديل مي شود، باشگاه ها حاضر خواهند بود دست به هر کاري بزنند تا در جدول رده بندي، پله اي بالاتر بنشينند.

چنين است که ناز بازيکن پر حاشيه خريدار پيدا مي کند، سقف قراردادها قرباني مي شود، اصول بازي جوانمردانه از ياد مي رود و البته منت بازيکن خارجي «کشيدني» از کار در مي آيد! در بسياري از موارد ديده يا شنيده ايم که باشگاه ها، در مقابل بزرگترين تخطي هاي ستاره هاي خود، صرفاً اعداد و ارقامي جعلي را به عنوان جريمه اعلام مي کنند تا به اصطلاح دهان منتقدان و مطبوعات را ببندند.

چنين است که سوپراستارهاي نازپرورده باز هم در موقعيتهاي مشابه دست به تکرار ناهنجاري هاي خود، بدون ترس و واهمه مي زنند. آيا زمان آن نرسيده که باشگاههاي ايراني، در اجماعي همه جانبه براي پاس داشتن شأن خود، از ستاره سالاري بپرهيزند و بويژه درخصوص تخلفهاي بازيکنان خارجي، سخت گيرانه تر عمل کنند.


5 ) ديروز ديدار مادر و البته وصال يار(! ) بهانه يک خارجي بود و البته روزي ديگر، يک خارجي ديگر با توجيه آب و هواي بد زادگاهش تيم ايراني خود را پيچاند. فردا هم منتظر جانواريو هستيم تا با يک سبد بهانه عجيب و غريب به اردوي استقلال ملحق شود و دوباره از همان روز اول، ارج و قرب سابق را بازيابد، اما آيا اين رويه، نزديک به «رستگاري» است؟!