دو دروازهبان در يك تيم نگنجند!
اختلافاتي كه در اين فصل بين دروازهبانهاي تيمهاي بزرگ پيش آمده است اگرچه موضوع تازهاي نيست اما دردسرهاي بسياري را براي اين تيمها به وجود آورده است. استقلال، پرسپوليس و حتي سپاهان در مقاطعي از فصل به حاشيه رفته و به سوژه رسانهها بدل شده بودند.
به نوشته ایران؛ مشكلات بين دروازهبانهاي اسم و رسمدار در تيمهاي بزرگ كه همواره در فوتبال ما وجود داشته است به نظر ميرسد در حال تبديل شدن به يك اپيدمي است. طوري كه بسياري از تيمها نگرانيهاي بسياري نسبت به خريد همزمان دو دروازهبان بزرگ پيدا كردهاند. مشكلات و حواشي كه اين گلرها با يكديگر پيدا ميكنند به پيكره تيمها ضربات جبرانناپذيري وارد ميكند.
اين اختلافها حتي به تيم ملي هم راه پيدا كرده است و افشين قطبي فعلاً با آن مدارا ميكند. مهدي رحمتي و وحيد طالبلو حتي به ظاهر هم رابطه معمولي با يكديگر ندارند و رفتارشان كاملاً سرد است.
اين دو در ابتداي فصل جديد ليگ برتر عليه يكديگر در رسانهها تاختند و اتهامات زيادي وارد كردند و اين در حالي بود كه همزمان در اردوي تيم ملي هم حضور داشتند. عاقبت به ظاهر كميته انضباطي فدراسيون فوتبال به اين اختلافات پايان داد اما آتش اختلافات اين دو دروازهبان زير خاكستر پنهان مانده است. رابطه تيره آنها در اردوي اخير تيم ملي براي بازي با اردن بر كسي پوشيده نبوده است. معضلي كه تيمهاي بزرگ با در اختيار گرفتن گلرهاي سرشناس با آن مواجه ميشوند ريشه در گذشتهها دارد و هنوز هم مشخص نيست كه چرا گلرها چشم ديدن يكديگر را ندارند و حاضر نيستند تصميم سرمربي را بپذيرند.
نمونههاي گذشته
نمونههاي زيادي از گذشتههاي دور وجود دارند كه ثابت ميكنند دو دروازهبان بزرگ هرگز در يك تيم ايراني با يكديگر كنار نميآيند. هر كدام از گلرهاي معروف كه خود را حاكم محوطه جريمه و چارچوب دروازهها ميدانند حاضر نيستند رقيب بزرگي را در كنار خود بپذيرند. در سال 1347 طاووسي گلر اول پرسپوليس بود كه سرخپوشان با يك تصميم غيرمنتظره عزيز اصلي را به تيم خود آوردند.
اصلي كه بازيگر فيلمفارسيهاي حاشيهاي و اهل نزاع بود در آن سالها گلر اول تيم ملي بود اما طاووسي كه يك جوان تحصيلكرده و موقر به شمار ميرفت تهديد كرد تا زماني كه اصلي در پرسپوليس باشد به اين تيم باز نميگردد. جالب اينكه وقتي قرمزها به طور دسته جمعي به پيكان رفتند اصلي را با خود نبردند و هنگام بازگشت دوباره به پرسپوليس نيز مودت جاي اصلي را گرفت.
اين اختلاف بين دروازهبانهاي بزرگ يك نمونه از دهها مورد مشابه آن در سالهاي دور است. در نقطه مقابل ناصر حجازي و منصور رشيدي دو دروازهبان بزرگ سالهاي نه چندان دور تيم ملي كه همزمان در استقلال حضور داشتند اختلافات آنچناني با يكديگر نداشتند و رشيدي به ذخيره بودن حجازي تن داده بود. شايد اين جزو معدود مواردي است كه حضور دو دروازهبان بزرگ در يك تيم دردسرساز نبوده است.
دو دهه اخير
اين مشكل در دو دهه اخير بخصوص در فوتبال ايران به يك معضل بزرگ بدل شده و هر سال هم مشكلات را بيشتر كرده است. اختلافهاي پنهاني بين احمدرضا عابدزاده و بهزاد غلامپور در تيم ملي و عابدزاده با نكيسا و فنايي در پرسپوليس سرآغاز موج تازه اين اختلافها بوده است. در اين بين به جنگ سرد بين غلامپور و بابازاده در استقلال هم بايد اشاره كرد.
در سالهاي 70 تا 72 علي پروين با حمايتهاي همه جانبهاش عابدزاده را سنگربان شماره يك تيم ملي كرد اما در همان سالها غلامپور نيز طرفداران زيادي داشت. پروين سالها بعد در پرسپوليس براي آرام نگه داشتن جو تيم به عابدزاده و فنايي يك در ميان بازي داد تا آتش اختلاف اين دو شعلهور نشود. اين در حالي بود كه نيما نكيسا پس از جام ملتهاي 1996 امارات كه توسط مايليكهن به دروازهبان اول تيم ملي بدل شده بود طاقت نيمكتنشيني عابدزاده را در پرسپوليس نداشت و پس از آن به تيم كاوالاي يونان رفت و از اين طريق بود كه خيلي زود از صحنه رقابت محو شد!
پرويز برومند و هادي طباطبايي كه بين سالهاي 77 تا 80 دروازهبانهاي تيم ملي بودند با درايت پورحيدري فقط دو سه سال يكديگر را تحمل كردند اما آنها هم بالاخره سرناسازگاري سر دادند. مشكلات بين رحمتي و طالبلو در استقلال و تيم ملي كه از چند سال پيش وجود داشته است و نيز جنگهاي لفظي شديد بين طالبلو و محمدي در اين فصل نمونههاي ديگري هستند.
حتي رحمان احمدي كه در سپاهان به نيمكت نشيني رحمتي علاقهاي ندارد هم از اين ماجرا گلهمند است و عجيبتر اينكه معمارزاده و حقيقي، دو دروازهبان جوان پرسپوليس كه هنوز در ابتداي راه قرار دارند هم جنگ سرد عجيبي را با يكديگر آغاز كردهاند. مشخص نيست اين جنگها تا كي ادامه خواهد يافت و سوژههاي بعدي كدام دروازهبانها خواهند بود.
عابدزاده چه ميگويد؟
احمدرضا عابدزاده مربي دروازهبانهاي پرسپوليس درخصوص اين جريانات در فوتبال كشورمان معتقد است كه فرهنگ اشتباهي كه در اين رشته جاي افتاده است باعث ايجاد اين دردسرها شده است. وي در پاسخ به «ايران» ميگويد: «متأسفانه يك فرهنگ غلطي در فوتبال ما وجود دارد كه باعث ميشود هر كسي خيلي سريع به خودش اجازه دهد نسبت به هم تيمياش واكنش نشان بدهد.
الآن يك گلر به جاي اينكه بيشتر تلاش كند تا از اين طريق شايستگيهايش را نشان بدهد با مطبوعات مصاحبه ميكند و عليه رقيب خود حرف ميزند. اين روش اصلاً درست نيست و من بارها به دروازهبانهاي پرسپوليس هشدار دادهام. آنها بايد تمرينات پرفشار را تحمل كنند و به تصميم مربي احترام بگذارند. اين تنها راه پيشرفت است.»
حميد بابازاده مربي تيم سپاهان اصفهان هم در اين زمينه عنوان ميكند كه بازيكنان بايد حرفهاي فكر كنند و وقتي با اطلاع از شرايط يك تيم با آن قرارداد ميبندند بايد به طور تمام و كمال در اختيار تيم باشند: «دروازهبان بايد بپذيرد كه يك مربي بيش از هر چيزي به اعتبار تيم و خودش فكر ميكند و براي همين بهترين تصميم را ميگيرد. بنابراين هر كسي آمادهتر باشد درون دروازه ميايستد.»
اين مربي تصميم برخي از مربيان در استفاده نوبتي از گلرها را تدبير خاصي نميداند و ميگويد كه در تمام تيمهاي حرفهاي دنيا دروازهبانهاي اصلي ثابت هستند و مربيان براساس باورهاي فني خود تيم را ارنج ميكنند.
اما در فوتبال روز دنيا اوضاع چگونه است؟ آيا تيمهاي بزرگ اروپايي هم با چنين معضلاتي دست و پنجه نرم ميكنند. مسلماً پاسخ منفي است. برخلاف تيمهاي بزرگ ايراني كه به داشتن همزمان دو دروازهبان بزرگ علاقهمند هستند بزرگان فوتبال جهان چنين روشي را پيشه نميكنند و البته تفكرات حرفهاي آنها سبب ميشود تا گلرهاي دوم كاملاً با نيمكتنشيني كنار بيايند.
قهر كردن به دليل نيمكتنشيني و مصاحبه عليه همتيمي در تيمهاي حرفهاي تقريباً امري غيرقابل هضم است. در تيمي مثل رئالمادريد برزي دودك لهستاني و گلر سابق ليورپول كاملاً با ذخيره نشستن كاسياس كنار آمده است. در بارسلونا نيز دروازهبان دوم همسطح ويكتور والدز نيست. در منچستريونايتد فان درسار گلر شماره يك است.
كوژاك لهستاني و بن فاستر كه مقابل برزيل درون دروازه انگليس ايستاد به ترتيب دروازهبانهاي دوم و سوم هستند. فرگوسن بارها عنوان كرده كه بن فاستر ميتواند سالها دروازه تيم ملي انگليس را بيمه كند اما او جايي در تركيب اصلي ندارد. آرسنال هم مانوئل آلمونيا اسپانيايي را به عنوان دروازهبان شماره يك در اختيار دارد و فابيانسكي لهستاني بدون هيچگونه اعتراضي نيمكتنشين است. چلسي و ليورپول هم به ترتيب به پيتر چك و په په راينا دل بستهاند.
در اينتر ايتاليا ژوليو سزا فيكس است و فرانچسكو تولدو با تمام اعتبارش ذخيره او است. در يووه نيز الكس مانينگر اتريشي به عنوان ذخيره جي جي بوفون حضور دارد و در ميلان، آبياتي بيشتر روي نيمكت مينشيند تا ديدا فيكس باشد.
