مومني: نصف سند چشمانداز محقق نميشود
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي گفت: افزايش بنيه توليدي در کشور، امري زمان بر و سرمايه بر بوده در حالي که ارتقاء کيفيت الگوي مصرف در هر لحظه امکان پذير است.
به گزارش ايسنا، دکتر فرشاد مومني در جلسه بررسي تاثيرات فرهنگي عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني با بررسي خاستگاه سازمان تجارت جهاني به لحاظ تاريخ شکل گيري، آن را ريشه در تصميم استراتژيستهاي برنده جنگ جهاني دوم جهت تنظيم نظم نوين اقتصادي جهاني براي به حداقل رساندن زمينه بروز جنگ دانست و در اين زمينه به تشکيل سه سازمان صندوق بين المللي پول، بانک بين المللي و ترميم و توسعه و سازمان تجارت بين المللي اشاره کرد.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي مخالفت آمريکا با تشکيل سازمان تجارت بين الملل را به دليل گنجانده شدن دو بند براي ايجاد تعادل در نظام قيمت گذاري صادرات و واردات ميان کشورهاي صنعتي و توسعه نيافته دانست که منجر به عدم تشکيل چنين سازماني شد.
مومني افزود: کشور آمريکا به جاي اين سازمان يک موافقت نامه موسوم به گات (GAT) را ايجاد کرد و کشورهاي خواهان تجارت و مبادله فعال با اين کشور را ملزم به امضاي آن كرد.
اين استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در اواخر جنگ جهاني دوم 40 درصد صادرات واردات جهان در اختيار آمريکا بود و اين کشور به دليل وجاهت و قدرت اقتصادي بالا تاثير گذاري زيادي بر تصميمات بين المللي داشت، البته بخش مربوط به تجارت کالاهاي فرهنگي در مذاکرات دور اورگوئه گات مسکوت گذاشته شد و به تصميم گيري درباره آن سازمان تجارت جهاني موکول شد.
وي همچنين متذکر شد: در اين دوران 80 درصد کتابها، 85 درصد مقالات و 70 درصد فيلمهاي توليدي در حوزه فرهنگ انگلوساکسون قرار داشت لذا براي اولين بار موضوع تهاجم فرهنگي توسط سه کشور فرانسه، استراليا و اسراييل در برابر سلطه فرهنگي آمريکايي ها مطرح شد.
وي با بيان اينکه برخلاف اروپاييها و ژاپنيها که براي مقابله با وضعيت نابرابر مزبور محور تلاشهاي خود را ارتقا بهينه توليد و عرضه فرآوردههاي فرهنگي قرار دادند، در حوزه فرهنگ راهبردي که انتخاب کرديم، تلاش براي مهار و کنترل فرآوردههاي فرهنگي بود.
وي اظهار كرد: اين رويکردهاي کنترل گرچه در عرصه بازار فرهنگ در ظاهر راديکال و حق به جانب است اما به جهت اينکه هزينه فرصت توليد فرآوردههاي فرهنگي را بالا مي برد عملا ما را از نظر فرهنگي به عنوان يک ابزار يا طعمه بي دفاع در معرض آنهايي قرار مي دهد که بنيه توليد فرهنگي بالايي دارند.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي ادامه داد: رويکردهاي کنترلي در عرصه فرهنگ عملا ما را از نظر فرهنگي به عنوان يک ابزار يا طعمه بي دفاع در معرض آنهايي قرار مي دهد که بنيه توليد فرهنگي بالايي دارند.
مومني با اشاره به ارزش افزوده بسيار زياد انسان در اثر انقلاب دانايي افزود: بر اساس مقياس جديد در کشورهاي صنعتي سرمايه هاي انساني 84 درصد در هر واحد تجديد ارزش افزوده نقش دارند در حالي که اين سهم در کشورهاي در حال توسعه 64 درصد و در ايران تنها 34 درصد سهم دانايي از هر واحد ارزش افزوده است.
وي تاکيد کرد: با اين روند برآورد شده است که تا سال 2050 مقدار روزهاي کاري هفته در کشورهاي صنعتي به سه روز خواهد رسيد؛ اين اتفاقات در کشورهاي OECD به موازات ارتقاء بنيه توليدي ايجاد مي شود به طوري که روز به روز سهم فعاليت هاي فيزيکي به صفر و سهم توانمندي هاي فکري انسان به 100 نزديک مي شود و اين امر منجر به تحولي در هويت يابي انسان ها شده است چرا که يکي از مولفه هاي هويت يابي افراد در جوامع گذشته شغل آنها بود و امروزه بسيار تنزل کرده و جايگزين آن سبک زندگي شده است که البته نقش محوري را در اين مقوله الگوي مصرف بر عهده دارد.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي در پيش بيني تحقق اهداف چشم انداز 20 ساله کشور گفت: با رويهاي که در پيش گرفته شده قطعا بيش از50 درصد اهداف چشم انداز محقق نخواهد شد.
