اولتيماتوم به منصوریان؛چراغ سبز به بازیکنان یاغی؟!
کد خبر: ۷۲۵۴۸۴
| | 5739 بازدید
به سنت همه اين سالها مديران استقلال به عليرضا منصوريان اولتيماتوم دادند تا ظرف دو بازي به وضعيت تيم سر و سامان بدهد. از قضا اين دو بازي آبيها بيرون از خانه برگزار خواهد شد. مسابقه اول برابر گلگهر سيرجان در جامحذفي و بازي دوم در خانه پارس جنوبي شگفتيساز كه فعلا صدر جدول را در اختيار دارد.
به گزارش تابناک ورزشی، در این میان فلسفه اولتيماتوم دادن را بخش زیادی از هواداران آبی متوجه نشده اند. اينكه مديران استقلال به منصوريان گفتهاند حتما بايد در دو بازي بعدي پيروز شود، چه فايدهاي دارد؟ آيا منصوريان در مسابقات قبلي نميخواسته برنده باشد؟ آيا او دلش نميخواست در تهران پديده را ببرد، هواداران را خوشحال كند و خودش را از بحران بيرون بياورد؟
واضح است كه عليمنصور دلش براي پيروزي ميتپيد اما در نهايت به علل مختلف از دستيابي به آن ناكام ماند. اولتيماتوم دادن مثلا ميتواند براي دانشآموزي ثمربخش باشد كه حس ميشد بهاندازه كافي درس نميخواند. در اين صورت معلمان يا اولياي او، به وي مهلت ميدهند كه نمراتش را اصلاح كند و در نتيجه ممكن است – فقط ممكن است – آن دانشآموز با تلاش بيشتر به اين هدف دست بيابد. چنين وضعيتي اما در مورد يك سرمربي فوتبال به هيچوجه نميتواند وجود داشته باشد. هيچكس تيمش را با نيت باختن به زمين نميفرستد كه با ضربالاجل مديران ناگهان تصميم به تغيير رويه بگيرد.
تنها نتيجه تصميماتي مثل اولتيماتوم دادن، مضطرب كردن سرمربي و گرادادن به بازيكنان ياغي است. يعني آنهايي كه يك درصد دلشان با سرمربي نيست و مقاديري شيشهخرده هم دارند، ميتوانند از چنين فرصتي استفاده كنند و با عدم جديت كافي در مهلت تعيينشدن براي سرمربي، نسخه او را بپيچند. آيا واقعا هدف مديران استقلال همين بود؟ مسلما نه. پس بهتر بود كه اگر آنها قصد ابقاي منصوريان را داشتند، حرفي از ضربالاجل نميزدند و موضوع را در قالب پشتيباني بيقيد و شرط و حمايت مطلق مطرح ميكردند تا هم دل سرمربي قرص شود و هم گوشي دست بازيكنان ياغي بيايد.
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟