تاریخچه خانوادههای فوتبالی
وطن امروز؛ در تاریخ فوتبال تاکنون پدران و پسران زیادی وجود داشتهاند؛ پسرانی که پدران خود را الگو قرار داده و راه آنها را رفتهاند، کمی کمتر و شاید هم کمی بیشتر از آنها درخشیدهاند و نامآور شدهاند. این نوشته شناختهشدهترین خاندانهای فوتبالی را در نظر داشته است.
چزاره و پائولو مالدینی
با خانواده ایتالیایی«مالدینی» شروع میکنیم. چه چزاره مالدینی پدر و چه پائولو مالدینی پسر به عنوان کاپیتان روسونری، قهرمانی در اروپا را تجربه کردهاند. موفقیت این پدر و پسر درست 40 سال با هم فاصله داشت. چزاره پس از دوران فوتبالش روزهایی موفقیتآمیز را نیز در نیمکت مربیگری تجربه کرد. پائولو هم فصل گذشته به دوران 24 ساله فوتبالش پایان داد. او در این مدت با میلان رخدادهای فراوانی را شاهد بود، پیروزیها و قهرمانیهای متعددی را جشن گرفت و بیش از یکصد بازی ملی را برای آتزوری انجام داد.
آرنور و ایدور گودیانسن
داستان این پدر و پسر یکی از جذابترین داستانهاست چرا که هر دوی آنها در دیداری ملی همزمان برای ایسلند در میدان حاضر شدند. ایدور در سال 1996 در دیدار دوستانه تیم ملی فوتبال ایسلند برابر استونی به جای پدرش آرنور وارد زمین مسابقه شد. البته ایدور از میان این دو شناخته شدهتر است. او پیش از آنکه با پیراهن بارسلونا در نوکمپ به میدان برود، در لیگ برتر جزیره برای بولتون و چلسی پا به توپ شده بود. او با اسپانیاییها قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرد. آرنور نیز با آنکه مهاجمی موفق بود و بیش از 70 بازی ملی را در کارنامه داشت، اما چندان مطرح و شناخته شده نبود. او اکنون مدیر برنامههای ایدور پسرش است که این فصل برای موناکوی فرانسه توپ میزند.
میگل و چابی آلونسو
میگل آلونسو در سالهای پایانی دهه 70 (اوایل دهه 80) در رئال سوسیهداد هافبکی مطرح بود. او با این تیم 2 بار قهرمانی در لالیگا را تجربه کرده و سپس در پایان جام جهانی 1982 پیراهن بارسلونا را به تن کرد. او پس از دوران فوتبالش چند باری را هم به عنوان مربی در تیم ایالت باسک کار کرد. چابی، پسرش همانند او پیش از بازی برای لیورپول دورانی موفق را در سوسیهداد تجربه کرد. او در آنفیلد 5 سال موفق را گذراند و اکنون بهعنوان یکی از بهترین هافبکهای دنیا در رئال مادرید توپ میزند.
فرانک لمپارد جونیور و سنیور
فرانک لمپارد پدر 18 سال تمام را در وستهام گذراند و به عنوان مدافع چپ برای خود در لیگ انگلستان اسم و رسمی به هم زد. او پس از دوران بازیگریاش وارد دنیای مربیگری شد و در جمع«چکش»ها به عنوان مربی کار کرد. فرانک، پسرش روزگاری در«آپتون پارک» زیر نظر او کار میکرد. او برخلاف پدر به خاطر هوش بالایش در بازی و گلزنی آن هم از میانه میدان شناخته شده است. تردیدی نیست که او از پدرش بسیار موفقتر است؛ چه در عرصه باشگاهی و چه در عرصه ملی.
خوآن رامون و خوآن سباستین ورون
از رامون پدر و پسرش سباستین با عنوان ستایشآمیز La Bruja (جادوگر) و La Brujita (جادوگر کوچک) یاد میشود. پدر البته هیچگاه در آلبی چلستی به میدان نرفت. خوآن رامون برخلاف پسرش به خاطر تکنیک بالایش زبانزد بود. او در روزهای فوتبالش در دهه 60 با پیراهن استودیانتس آرژانتین پیروزیهای بزرگی را از جمله 3 قهرمانی در جام لیبرتادورس تجربه کرد.
سباستین اما معروفتر و موفقتر از پدرش شد و برای تیم ملی آرژانتین، لاتزیو، اینترمیلان، منچستر یونایتد و چلسی به میدان رفت. او هم اکنون همانند پدرش برای استودیانتس بازی میکند و با این تیم طعم قهرمانی در لیبرتادورس را نیز چشیده است.
داستان پدران و پسران فوتبالی به همین چند نام ختم نمیشود. آنتیموس و میکالیس کاپسیس، فابیو و کارلو کودچینی، یوهان و یوردی کرویف، مانوئل سانچس مارتینس و هونتیوئلو، ولودزیمیرز و ابی اسمولارک، کارلس و سرخیو بوسکتس، والنتینو و ساندرو ماتزولا، چا بوم کئون و چا دو ری، کارلوس ماریا و خوآن مانوئل مورالس، خوزه و روی آگوآس، پابلو و دیه گو فورلان، ژان و یوری ژورکائف، میگل و پپه رینا و سرانجام هری و جیمی ردنپ دیگر پدران و پسران تاریخ فوتبال تا به امروز هستند.
