پاي بانوان به موتورسواري هم باز شد

شايد اگر از قهرمانان موتورسواري ايران در مورد حضور خانم‌ها در اين رشته بپرسيد، آنها دقايقي با تعجب به شما نگاه كنند و بگويند مگر چنين چيزي مي‌شود؟ اما به‌نظر مي‌آيد بانوان موتورسوار آرام‌آرام وارد اين رشته مي‌شوند. هفته گذشته فرصت مناسبي پيش آمد تا اولين مسابقه موتوكراس خانم‌ها در ايران در روز ولادت امام‌رضا(ع) برگزار شود. انتخاب اين تاريخ قطعا مطلع خوبي بود. اين مساله حتي از نظر مسئولان هیات

به نوشته تهران امروز؛ موتور سواري و اتومبيلراني استان تهران نيز دور نبود و به همين مناسبت طرح نخستين مسابقه موتور كراس بانوان استان تهران ريخته و در مجتمع تفريحي- ورزشي كوهسار انجام شد. اين مسابقه از سوي هيات موتورسواري استان تهران با همكاري باشگاه زانيار برگزار شد.

از اتوبان نيايش كه به سمت ورودي پارك كوهسار پيچيدم، تصور جمعيت زيادي را براي تماشاي اين مسابقه مهيج مي‌كردم زيرا در برنامه‌هايي از اين دست معمولا سيل تماشاچيان مانع از ورود كادر اجرايي مسابقات مي‌شد ولي تصور و افكارم كمي تخيلي بود زيرا حتي افرادي كه براي تفريح، ورزش وگذراندن يك صبح دل‌انگيز به اين پارك آمده بودند نيز خبري از برگزاري اين مسابقه نداشتند. مسافت طولاني ورودي پارك تا پيست مسابقه را كه طي كردم، متوجه شدم اين مسابقه با مسابقاتي كه تاكنون شاهد آن بودم تفاوت‌هايي دارد.

اول اينكه در خلال صحبت مسئولان برگزاري شنيدم ابتدا قرار بود اين مسابقه به صورت چراغ‌خاموش برگزار شود ولي دو هفته مانده به زمان مسابقه ناگهان تصميم بر آن شد كه پوستري نيز براي مسابقه منتشر و حتي از برخي از رسانه‌ها و حتي گروه‌هاي فيلمسازي براي تهيه خبر و فيلم از اين مسابقه دعوت شده تا اين روز و اين مسابقه كه حركت و گام نخست براي جا انداختن برگزاري اينگونه مسابقات از سوي بانوان است را به ثبت برسانند.

مطابق معمول تمام مسابقات و برنامه‌هايي كه در ايران اجرا مي‌شود، مسابقه با ساعتي تاخير آغاز شد. تعداد شركت‌كنندگان هشت نفر بودند كه معلوم نيست آيا اين تعداد را برگزيدند كه با اين روز هماهنگ باشد يا اينكه در كل همين تعداد براي اين مسابقه ثبت نام كرده بودند. اين مسابقه شركت‌كنندگاني از سنين مختلف داشت. كوچك‌ترين شركت‌كننده 13 سال داشت. از آنجايي كه هيچ‌وقت نمي‌توان درباره سن خانم‌ها صحبت كرد از سن بزرگ‌ترين شركت‌كننده سخني به ميان نيايد بهتر است.

قرار بود اين هشت شركت‌كننده به صورت هماهنگ و با هم يك دور به صورت نمايشي و بار ديگر به صورت رقابتي مسير پيست كه بيش از 1750متر است طي كنند. حالا بگذريم از اينكه به دليل ناهماهنگي با كميته كراس استان تهران نواقصي چون نداشتن پرچم براي استارت و... به چشم مي‌خورد. به سراغ شركت‌كنندگان رفتم.

چيزي كه در تمامي افراد از كوچك‌ترين و كم‌تجربه‌ترين تا بزرگ‌ترين و كاركشته‌ترين آنها مشترك بود و از نگاه‌شان آشكار بود، استرس آغاز مسابقه بود. اين استرس اينقدر زياد بود كه مانع از صحبت و گفت‌وگوي من با آنها مي‌شد. بالاخره بعد از گذشت زمان زيادي دو نفر حاضر به گفت‌وگو شدند. محبوبه زيني 27 ساله شركت‌كننده در كلاس 85 سي‌سي است.

اومي‌گويد كه از سال 85 معمولا جمعه‌ها و سه‌شنبه‌ها براي تمرين با ديگر بانوان به پيست مي‌آيد و به‌طور جدي اين ورزش مهيج را ادامه داده. از او درباره ترس از زمين خوردن و آسيب‌ديدگي مي‌پرسم و مي‌گويد تا حالا يكبار زمين خورده كه باعث آسيب‌ديدگي و نهايتا مدتي استراحت او شده ولي او از اينكه آسيب‌ديده بود، ناراحت نبود بلكه از اينكه بايد استراحت مي‌كرد و ورزش را كنار مي‌گذاشت ناراحت بود زيرا در اين صورت قدرت بدني موتورسواران كم مي‌شود.

زيني از برگزاري اين مسابقه خيلي خوشحال است و مي‌گويد: اصلا مقام‌آوردن براي او مهم نيست بلكه مهم اين است كه از اين طريق مردم متوجه مي‌شوند بانوان موتورسوار هم وجود دارند و مي‌توانند بعد از اين به حمايت مسئولان اميد داشته باشند، چون مسابقات موتورسواري مانند اتومبيلراني نيست و مردان و زنان جداگانه مسابقه مي‌دهند.

مليكا صادق‌پور، شركت‌كننده ديگري است دختر 24 ساله ظريفي كه اگر او را در لباس موتور سواري نمي‌ديدم هيچ‌گاه ورزشكار بودن او آن هم در اين رشته را باور نمي‌كردم. صادق‌پور مي‌گويد: يك‌سال است كه با نورا نراقي (موتورسوار كلاس 125 سي‌سي)‌ آشنا شده و به واسطه همسرش كه او نيز موتورسوار است به اين ورزش روي آورده است. نكته جالب اينكه صادق‌پور بعد از اولين بار كه موتورسواري كرده گريه‌اش امان اطرافيانش را بريده ولي علاقه سبب غلبه بر ترس و شركت او در كلاس‌ها و تمرين‌هاي موتورسواري شده و از او يك موتورسوار حرفه‌اي ساخته است. او نيز به اين موضوع اعتقاد دارد كه مقام آوردن مهم نيست و تنها هدف و آرزوي او آغاز و استمرار اين مسابقات است.

بالاخره بيژن خراساني شركت‌كنندگان را به خط استارت و تماشاچيان را به حاشيه مسير دعوت كرد تا مسابقه با رسيدن پرچم استارت آغاز شود. پس از قرار گرفتن شركت‌كنندگان درخط استارت و حضور ناهيد جوكار، نايب‌رئيس فدراسيون موتور سواري و اتومبيلراني و فاطمه سليمي معاونت ورزش بانوان استان تهران و گرفتن چند عكس يادگاري، دور نمايشي آغاز شد. پس از حركت پرچم استارت تقريبا همه موتورسواران خوب شروع كردند به جز يكي از آنها كه موتورش دچار مشكل فني شده بود كه او نيز بعد از دقيقه‌اي به گروه پيوست. حركت با قدرت و هيجان همراه بود. از همان ابتدا مي‌شد فهميد كه كدام شركت‌كننده با تجربه‌تر است.

اگر كسي اهل تماشاي مسابقات موتور كراس باشد و بدون هيچ‌اطلاعي به پيست مسابقه برود متوجه شود كه اين مسابقه با ديگر مسابقات تفاوت دارد. زيرا كه حتي زنان در موتورسواري هم ظرافت زنانه خود را دارند و حركات‌شان مانند مردان نيست اما همين كه اين مسابقه راه افتاد خود حركتي است كه بايد تقدير شود.

دور نمايشي با قرار گرفتن تمامي شركت‌كنندگان با فاصله زماني متفاوت به پايان رسيد و پس از 10 دقيقه پرچم استارت مسابقه پايين آورده شد. موتورسواران همه هماهنگ از خط گذشتند ولي اين‌بار يكي ديگر از موتورسواران در كلاس 85 سي‌سي زمين خورد ولي سريع برخاست و مسابقه را ادامه داد. اين بار موتورسواران كمي جدي‌تر، آماده‌تر و هوشيار‌تر حركت مي‌كردند. اين دور نيز تفاوت تجربه را در موتورسواران مي‌شد متوجه شد.

موتورسواران كلاس 125 سي‌سي كمي قوي‌تر حركت مي‌كردند كه البته وضعيت موتور آنها نيز برمي‌گشت. اين نكته در سراشيبي پيست نمودار بود. احتياط بانوان چه موتور سوار چه اتومبيلران در سرپيچ‌ها و سراشيبي‌ها هميشه قابل درك است به‌طوري كه جز دو نفر از موتورسواران حركت پرشي در اين مسابقه ديده نشد. به هر حال مسابقه پايان يافت و مسئولان براي معرفي نفرات برتر هر دو كلاس تماشاچيان را به سوي جايگاه اهداي جوايز دعوت كردند.

در نخستين مسابقه موتوركراس بانوان در كلاس 85 سي‌سي، محبوبه زيني نفر اول، ياسيناز احمدي نفر دوم و نيلوفر هاشمي نفر سوم شدند. در اين گروه كم‌سن‌ترين‌ها شركت داشتند.
در كلاس 125 سي‌سي نورا نراقي نفر اول، شهرزاد نظيفي نفر سوم و شيرين احمدي نفر سوم شدند. فرشته ايرانمنش
تهران امروز

شايد اگر از قهرمانان موتورسواري ايران در مورد حضور خانم‌ها در اين رشته بپرسيد، آنها دقايقي با تعجب به شما نگاه كنند و بگويند مگر چنين چيزي مي‌شود؟ اما به‌نظر مي‌آيد بانوان موتورسوار آرام‌آرام وارد اين رشته مي‌شوند. هفته گذشته فرصت مناسبي پيش آمد تا اولين مسابقه موتوكراس خانم‌ها در ايران در روز ولادت امام‌رضا(ع) برگزار شود. انتخاب اين تاريخ قطعا مطلع خوبي بود. اين مساله حتي از نظر مسئولان هیات موتور سواري و اتومبيلراني استان تهران نيز دور نبود و به همين مناسبت طرح نخستين مسابقه موتور كراس بانوان استان تهران ريخته و در مجتمع تفريحي- ورزشي كوهسار انجام شد. اين مسابقه از سوي هيات موتورسواري استان تهران با همكاري باشگاه زانيار برگزار شد.

از اتوبان نيايش كه به سمت ورودي پارك كوهسار پيچيدم، تصور جمعيت زيادي را براي تماشاي اين مسابقه مهيج مي‌كردم زيرا در برنامه‌هايي از اين دست معمولا سيل تماشاچيان مانع از ورود كادر اجرايي مسابقات مي‌شد ولي تصور و افكارم كمي تخيلي بود زيرا حتي افرادي كه براي تفريح، ورزش وگذراندن يك صبح دل‌انگيز به اين پارك آمده بودند نيز خبري از برگزاري اين مسابقه نداشتند. مسافت طولاني ورودي پارك تا پيست مسابقه را كه طي كردم، متوجه شدم اين مسابقه با مسابقاتي كه تاكنون شاهد آن بودم تفاوت‌هايي دارد.

اول اينكه در خلال صحبت مسئولان برگزاري شنيدم ابتدا قرار بود اين مسابقه به صورت چراغ‌خاموش برگزار شود ولي دو هفته مانده به زمان مسابقه ناگهان تصميم بر آن شد كه پوستري نيز براي مسابقه منتشر و حتي از برخي از رسانه‌ها و حتي گروه‌هاي فيلمسازي براي تهيه خبر و فيلم از اين مسابقه دعوت شده تا اين روز و اين مسابقه كه حركت و گام نخست براي جا انداختن برگزاري اينگونه مسابقات از سوي بانوان است را به ثبت برسانند.

مطابق معمول تمام مسابقات و برنامه‌هايي كه در ايران اجرا مي‌شود، مسابقه با ساعتي تاخير آغاز شد. تعداد شركت‌كنندگان هشت نفر بودند كه معلوم نيست آيا اين تعداد را برگزيدند كه با اين روز هماهنگ باشد يا اينكه در كل همين تعداد براي اين مسابقه ثبت نام كرده بودند. اين مسابقه شركت‌كنندگاني از سنين مختلف داشت. كوچك‌ترين شركت‌كننده 13 سال داشت. از آنجايي كه هيچ‌وقت نمي‌توان درباره سن خانم‌ها صحبت كرد از سن بزرگ‌ترين شركت‌كننده سخني به ميان نيايد بهتر است.

قرار بود اين هشت شركت‌كننده به صورت هماهنگ و با هم يك دور به صورت نمايشي و بار ديگر به صورت رقابتي مسير پيست كه بيش از 1750متر است طي كنند. حالا بگذريم از اينكه به دليل ناهماهنگي با كميته كراس استان تهران نواقصي چون نداشتن پرچم براي استارت و... به چشم مي‌خورد. به سراغ شركت‌كنندگان رفتم. چيزي كه در تمامي افراد از كوچك‌ترين و كم‌تجربه‌ترين تا بزرگ‌ترين و كاركشته‌ترين آنها مشترك بود و از نگاه‌شان آشكار بود، استرس آغاز مسابقه بود. اين استرس اينقدر زياد بود كه مانع از صحبت و گفت‌وگوي من با آنها مي‌شد.

بالاخره بعد از گذشت زمان زيادي دو نفر حاضر به گفت‌وگو شدند. محبوبه زيني 27 ساله شركت‌كننده در كلاس 85 سي‌سي است. اومي‌گويد كه از سال 85 معمولا جمعه‌ها و سه‌شنبه‌ها براي تمرين با ديگر بانوان به پيست مي‌آيد و به‌طور جدي اين ورزش مهيج را ادامه داده.

از او درباره ترس از زمين خوردن و آسيب‌ديدگي مي‌پرسم و مي‌گويد تا حالا يكبار زمين خورده كه باعث آسيب‌ديدگي و نهايتا مدتي استراحت او شده ولي او از اينكه آسيب‌ديده بود، ناراحت نبود بلكه از اينكه بايد استراحت مي‌كرد و ورزش را كنار مي‌گذاشت ناراحت بود زيرا در اين صورت قدرت بدني موتورسواران كم مي‌شود.
زيني از برگزاري اين مسابقه خيلي خوشحال است و مي‌گويد: اصلا مقام‌آوردن براي او مهم نيست بلكه مهم اين است كه از اين طريق مردم متوجه مي‌شوند بانوان موتورسوار هم وجود دارند و مي‌توانند بعد از اين به حمايت مسئولان اميد داشته باشند، چون مسابقات موتورسواري مانند اتومبيلراني نيست و مردان و زنان جداگانه مسابقه مي‌دهند.

مليكا صادق‌پور، شركت‌كننده ديگري است دختر 24 ساله ظريفي كه اگر او را در لباس موتور سواري نمي‌ديدم هيچ‌گاه ورزشكار بودن او آن هم در اين رشته را باور نمي‌كردم. صادق‌پور مي‌گويد: يك‌سال است كه با نورا نراقي (موتورسوار كلاس 125 سي‌سي)‌ آشنا شده و به واسطه همسرش كه او نيز موتورسوار است به اين ورزش روي آورده است. نكته جالب اينكه صادق‌پور بعد از اولين بار كه موتورسواري كرده گريه‌اش امان اطرافيانش را بريده ولي علاقه سبب غلبه بر ترس و شركت او در كلاس‌ها و تمرين‌هاي موتورسواري شده و از او يك موتورسوار حرفه‌اي ساخته است. او نيز به اين موضوع اعتقاد دارد كه مقام آوردن مهم نيست و تنها هدف و آرزوي او آغاز و استمرار اين مسابقات است.

بالاخره بيژن خراساني شركت‌كنندگان را به خط استارت و تماشاچيان را به حاشيه مسير دعوت كرد تا مسابقه با رسيدن پرچم استارت آغاز شود. پس از قرار گرفتن شركت‌كنندگان درخط استارت و حضور ناهيد جوكار، نايب‌رئيس فدراسيون موتور سواري و اتومبيلراني و فاطمه سليمي معاونت ورزش بانوان استان تهران و گرفتن چند عكس يادگاري، دور نمايشي آغاز شد. پس از حركت پرچم استارت تقريبا همه موتورسواران خوب شروع كردند به جز يكي از آنها كه موتورش دچار مشكل فني شده بود كه او نيز بعد از دقيقه‌اي به گروه پيوست.

حركت با قدرت و هيجان همراه بود. از همان ابتدا مي‌شد فهميد كه كدام شركت‌كننده با تجربه‌تر است. اگر كسي اهل تماشاي مسابقات موتور كراس باشد و بدون هيچ‌اطلاعي به پيست مسابقه برود متوجه شود كه اين مسابقه با ديگر مسابقات تفاوت دارد. زيرا كه حتي زنان در موتورسواري هم ظرافت زنانه خود را دارند و حركات‌شان مانند مردان نيست اما همين كه اين مسابقه راه افتاد خود حركتي است كه بايد تقدير شود.

دور نمايشي با قرار گرفتن تمامي شركت‌كنندگان با فاصله زماني متفاوت به پايان رسيد و پس از 10 دقيقه پرچم استارت مسابقه پايين آورده شد. موتورسواران همه هماهنگ از خط گذشتند ولي اين‌بار يكي ديگر از موتورسواران در كلاس 85 سي‌سي زمين خورد ولي سريع برخاست و مسابقه را ادامه داد.

اين بار موتورسواران كمي جدي‌تر، آماده‌تر و هوشيار‌تر حركت مي‌كردند. اين دور نيز تفاوت تجربه را در موتورسواران مي‌شد متوجه شد. موتورسواران كلاس 125 سي‌سي كمي قوي‌تر حركت مي‌كردند كه البته وضعيت موتور آنها نيز برمي‌گشت. اين نكته در سراشيبي پيست نمودار بود. احتياط بانوان چه موتور سوار چه اتومبيلران در سرپيچ‌ها و سراشيبي‌ها هميشه قابل درك است به‌طوري كه جز دو نفر از موتورسواران حركت پرشي در اين مسابقه ديده نشد.

به هر حال مسابقه پايان يافت و مسئولان براي معرفي نفرات برتر هر دو كلاس تماشاچيان را به سوي جايگاه اهداي جوايز دعوت كردند. در نخستين مسابقه موتوركراس بانوان در كلاس 85 سي‌سي، محبوبه زيني نفر اول، ياسيناز احمدي نفر دوم و نيلوفر هاشمي نفر سوم شدند. در اين گروه كم‌سن‌ترين‌ها شركت داشتند. در كلاس 125 سي‌سي نورا نراقي نفر اول، شهرزاد نظيفي نفر سوم و شيرين احمدي نفر سوم شدند.