فوت سالانه 30 هزار ایرانی بر اثر سرطان
رئيس بخش جراحي سرطان بيمارستان امام خميني گفت: سالانه 70 هزار نفر در كشور به سرطان مبتلا ميشوند كه 30 هزار نفر آنها جان خود را از دست ميدهند.
محمدرضا مير در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي فارس با اشاره به اينكه پيشبيني ميشود آمار ابتلا به سرطان در طي دهه آينده در كشور دو برابر شود، اظهار داشت: اين در حالي است كه پيشگيري از سرطان بسيار ساده است و مردم ميتوانند با تغذيه صحيح و كاهش مصرف غذاهاي آماده، خوردن سبزيجات و ميوههاي تازه، عدم كشيدن سيگار و استفاده از آب آشاميدني سالم از ابتلا به اين عارضه به ميزان زيادي كاهش دهند.
وي افزود: بيمار سرطاني 3 درصد دارد كه درد راديوتراپي، درد شيميدرماني و درد سرطان است كه بايد اين دردها با درمانهاي پزشكي مداوا شود و اين موضوع در مقولهاي به نام طب تسكيني جاي دارد.
مير خاطرنشان كرد: در حال حاضر سرطان مري در شمال و غرب كشور، سرطان پستان در استان يزد و سرطان معده در استان اردبيل شايع است و مطالعات بر روي ميزان ابتلا به سرطان و انواع سرطان در استانهاي ديگر در حال انجام است.
وي آموزش و اطلاعرساني را مهمترين راه مبارزه با سرطان دانست و گفت: مسئولان كشور بايد به صورت همه جانبه با مقوله سرطان مبارزه كنند و بايد يك متولي خاص براي اين موضوع در كشور ايجاد شود.
مغز سلطان بدن و دستور دهنده به تمامی اندام هاست مغز مردم هدف قرار گرفته و روز شب ملت بیچاره با سم سیاست الوده شده و هیچ دردی از این بالاتر نیست و اغلب سرطان ها ناشی از طرطان های سیاسی است که ملت در گیر کرده با سلامبا تشكر از اين اقاي دكتر مي خواستم عرض كنم كه متاسفانه پيشنهادا ت ايشان در جلوگيري از سرطان هيچ مسئله تازه ايي نيست و سالهاست كه مشخص شده كه تركيبات زيست فعال گياهي در بعضي شرايط قدرت مهار سرطان را دارند. سوال من از ايشان اين است كه ايا ايشان از مصرف سرانه سبزي و ميوه در ايران اطلاع دارند، اگر نگاه ساده ايي به امارهاي جهاني بكنيد متوجه مي شويد كه مردم ما سبزي و ميوه زيادي مصرف مي كنند . حتي از نظر مصرف غذاهاي اماده و كشيدن سيگار ما از بسياري از كشورها عقبتر هستيم . پس به اين" سادگي" اين طور كه اين بزرگوار گفته اند نيست. . بنده در طول دوران تحصيلم متوجه شدم كه مسئله الو دگي هاي غير مستقيم از ظروف غذا و نقش آنها در سرطان زايي بسيار اهميت دارد. در حالي كه در دهه گذشته بازار كشور ما از محصولات آشپزخانه ايي بدون نام و نشان پر شده كه هيچ مرجع پاسخگويي نمي تواند تعيين كند كه ميزان مهاجرت تركيبات سرطان زا از اين ظروف به غذا چقدر است. در حال حاضر ظروف تفلون، چدن يا آلياژي به نام ظروف فرانسوي در بازار فراوانند در حاليكه بروشوري، همراه آنها نيست و تركيبات تشكيل دهنده آنها نيز مشخص نيست. در مورد بسته بندي هاي مواد غذايي نيز همين مورد وجود دارد. و اين تنها يكي از مسائل مربوط به ايجاد سرطان است كه بنده از آن اطلاع دارم و افراد جامعه نقشي در كنترل آن ندارند. توصيه من به افراد كارشناس در اين مورد اين است كه از پيشنهادهاي تكراري و گاهي خسته كننده براي معظلات اصلي جامعه دست بردارند و با بررسي دقيق و عميق به دنبال علت بروز اين حجم از بيماريهاي لاعلاج باشند.
با تشكر