جشن برکناری در سالگرد برکناری

اگر گفتید 26 اکتبر در روسیه چه مناسبتی است؟ هیچ! اما در اسپانیا چرا! 26 اکتبر (دوشنبه هفته قبل از آن) در فضای رسانه‌ای فوتبال اسپانیا یادآور همان اتفاقی است که چند روز جلوتر در 21 اکتبر (چهارشنبه دو هفته گذشته) در لیگ قهرمانان افتاد.

به نوشته وطن امروز؛ روبین غازان پدیده نوظهور و صدرنشین فوتبال روسیه پس از شوکه کردن بارسا در نوکمپ حالا باعث برکناری سرمربی اسبق تیم دوم بارسا و سرمربی فصل گذشته رقیب آنها یعنی رئال مادرید شده است؛ خوآنده راموس. در حالی که پس از ال کلاسیکوی 2-6 نام او بیش از رئال مادرید با نام بارسلونا به خاطر آورده می‌شود، برکناری هفته گذشته راموس از زسکا مسکو نیز قربانی شدن او توسط روبین غازان صدرنشین روسیه را به فاصله 5 روز از حماسه تاتارها در نوکمپ مجسم می‌کند.

خوآنده راموس درست به فاصله یک سال از برکناری بی‌سروصدایش از تاتنهام از باشگاه مسکویی نیز خداحافظی کرد آن هم تنها 47 روز پس از آغاز کارش در زسکا. البته این بار دلایل کنار رفتن او بسیار پیچیده‌تر از نتایج ضعیف سریالی است که سال گذشته در وایت‌هارت‌لین لندن باعث اخراجش از تاتنهام شدند. بدین ترتیب راموس تا امروز سابقه‌ای عجیب از خود به جای گذاشته است.

زسکا مسکو در کنار زنیت سنت پترزبورگ به خاطر قهرمانی‌های اخیر جام یوفا اروپایی‌ترین تیم‌های روسیه محسوب می‌‌شوند و در ابتدا به نظر می‌رسید راموس این شانس را داشته باشد تا با تبدیل زسکا به یک قدرت نخبه اروپایی دوباره نام خودش را طنین‌انداز کند.

همه چیز رویایی به نظر می‌رسید، او می‌خواست شکوه تاواریش‌های زسکا را از نو زنده کند و با فوتبالی فاخر که با پول مورد نیاز از آن حمایت می‌شود آنها را باز هم به قدرت نخست مسکو تبدیل کند، اما این اتفاقی نبود که در عمل رخ داد.

این باشگاه در سال‌های اخیر برای خود موفقیتی دست و پا کرده و به خاطر فوتبال زیبا و مشابهت رنگ لباس و پرچمش با بارسلونا هواداران زیادی دور خود جمع کرده است. واگنرلاو برزیلی و هموطنش ژو، همین‌طور ایویکا اولیچ کروات به همراه میلیون‌ها دلار سرمایه اوگنی گینر (مالک باشگاه و دوست نزدیک رومن آبراموویچ) آنها را در سال 2005 به نخستین قهرمانی روسیه در یک جام اروپایی یعنی جام یوفا و البته پیش از آن به قهرمانی‌های پی‌درپی سوپرلیگ روسیه در سال‌های ابتدایی قرن رساند.

اما معلوم نشد چرا این اقتدار دچار افول شد، می‌گویند هوای سرد، چمن‌های مصنوعی غیرمعمول و موانع زبانی ادامه حضور ستاره‌های خارجی در مسکو را با مشکلات زیادی همراه کرد و از 3ـ4 فصل پیش باشگاه فلسفه خود را بر استعدادهای بومی متمرکز کرد ولی در آغاز این پروسه جدید آنها هنوز نتیجه مطلوبی نگرفته‌اند.

گینر، زیکوی برزیلی را در اوایل سال میلادی جاری به جای غازایف نشاند و حالا گینر از برنامه نوینش پرده‌برداری می‌کند که به زعم او پایان دوران ریخت و پاش بی‌حساب و کتاب است. زوج روسی «لئونید اسلوتسکی» و «ویکتور اونوپکو» دفاع مرکزی اسطوره‌ای سال‌های نزدیک قرار است باشگاه را به چیزی تازه و بی‌بدیل تبدیل کنند:« قراردادها همه 3 ساله امضا خواهند شد.

اعتماد ما به اسلوتسکی همان اندازه بزرگ است که درک او از ارزش‌های باشگاه‌». تردیدی نیست که دلیل اصلی برکناری راموس چرخش روشن گینر به سمت ریشه‌های بومی فوتبال روسیه است، اما آنچه روشن نیست این است که چرا راموس همیشه باید در شرایط بغرنج گرفتار شود. مردی که از سوی مطبوعات کشورش«مشعشع» نامیده می‌شود و در واقع نخستین مربی اسپانیایی است که بخت خود را در روسیه جست‌وجو کرده است.

شاید پول توجیبی درشتی که دریافت می‌کرد دلگرمی خوبی به نظر می‌رسید ولی انگار هرگز قرار نبود او با زندگی در اروپای شرقی کنار بیاید و تصمیم هیات مدیره برای محدود کردن او در بازار نقل و انتقالات هم شرایط را بدتر کرد.

زیر سایه یک رابین غازان مقتدر که بارسلونا را هم در لیگ قهرمانان شکست داد، تیم او آن بهره‌ای را که باید از بازی‌های خانگی نبرد و سهم آنها فقط یک پیروزی در مسکو بود آن هم در لیگ قهرمانان، اگرچه کسی ادعای او را که زسکا از گروهش در لیگ قهرمانان صعود می‌کند جدی نگرفت.

در لیگ روسیه هم روبین 10 امتیاز بالاتر از زسکاست که در جای پنجم نشسته و امیدی بسیار اندک برای دستیابی به یک سهمیه اروپایی دارد و تنها 4 هفته تا پایان فصل مانده است. اما کارشناسان بسیاری هستند که دلیل جدایی او را نه هیچ یک از اینها که تنها و تنها شکست اخیر در داربی پایتخت مقابل ‌اف‌سی مسکو (3بر1) و اتفاقات پس از آن برمی‌شمارند که اراده جدی راموس برای ایجاد تحول در زسکا را زیر سوال برد.

اما راموس پس از این جدایی به مارکا می‌گوید: «من به خاطر شکست مقابل اف‌‌سی مسکو اخراج نشدم بلکه از قبل به باشگاه گفته بودم برنامه‌ای برای تمدید قرارداد روبه اتمام ندارم، این دلیل برکناری‌ام بود. من نمی‌خواستم در روسیه بمانم پس آنها حق داشتند دنبال یک مربی جدید باشند. مدیرفنی باشگاه هم یک جایگزین پیدا کرده بود که می‌خواست کارش را شروع کند و این از نظر من مشکلی نداشت. از جدایی‌ام خوشحالم».

به هرحال راموس نخستین کسی نیست که به دلایل شخصی یا شاید هم برخورد با مالک باشگاه نیمکتش را رها می‌کند اگرچه او یکی از نخستین مربیانی است که سالگرد برکناری‌اش را با یک برکناری دیگر جشن می‌گیرد(!)