ترکش‏های يک فوتبال رودربايستي دار!

1 ) شوي مسخره روي نيمکت ننشستن مقابل تيم سابق را اولين بار فيروز کريمي در ليگ هشتم به اجرا درآورد، سرمربي ناکام آبي پوشان در ليگ هفتم که بعد از نشاندن اين تيم روي پله نازل سيزدهم، براي خوش کردن دل هواداران سطحي نگرتر استقلال وعده کرده بود، ديگر هرگز رو در روي اين تيم نخواهد ايستاد، در مصاف صباباتري و استقلال، ترجيح داد ابتداي مسابقه روي سکوها برود و وانمود کند که به وعده اش وفادار است.

به نوشته قدس؛ چنان که انتظار مي رفت اما، لحظاتي مانده به آغاز بازي با سلام و صلوات او را پايين آوردند تا استاد بلامنازع تيم عوض کردن در فوتبال ايران، نمايش خنده دارش را به پايان برساند.

خوشبختانه حرکت مورد نظر در محافل فوتبالي کشور بشدت تقبيح شد، اما هزار بار جاي افسوس دارد که اکنون، چيزي حدود يکسال پس از آن واقعه، حميد استيلي جوان از روي دست استاد سياهبازش(!) کپي برداري کند و تصميم مي گيرد شوي قرار نگرفتن روي نيمکت را دوباره کليد بزند!

2 ) يکي از هزار درد اين فوتبال، غلتيدن گاه و بي گاه آن در مصايب جهان سومي است. شرم و حياي شرقي، آن چيزي است که بارها و بارها مانع از رشد و پيشرفت جوامع مستقر در اين پهنه شده است. محوريت دادن به رو در بايستي هاي معمول و زيانبار در تعاملات اجتماعي، جلوي ترقي را مي گيرد و قطار جامعه را از پيشروي باز مي دارد.

اينکه حميد استيلي تصميم مي گيرد براي خوشايند عده اي از هواداران متعصب پرسپوليس از نشستن روي نيمکت پرسپوليس خودداري کند، در درجه اول ضربه اش را به باشگاه کنوني او، يعني استيل آذين مي زند. ترديدي نيست که در سراسر جهان، حضور يک مربي روي نيمکت و هدايت تيم توسط وي از نزديک، موجب افزايش شانس مجموعه براي موفقيت و پيروزي است، در اين شرايط، استيل آذين که اتفاقاً شرايط جدولي مشابهي با پرسپوليس هم دارد، چه گناهي کرده که در يکي از حساس ترين مسابقات فصلش بايد از حضور سرمربي خود محروم باشد؟

در کنار اين، اصالت دادن به چنين شرم و حياهاي بي موردي، به خود استيلي هم ضربه خواهد زد؛ آيا جز اين است که پاي ثابت کمک مربيگري پرسپوليس در اين چند سال اخير، صرفاً به مدد درخشيدن در استيل آذين مي تواند شايستگي اش براي نفر اول بودن در جمع سرخپوشان پرهوادار تهراني را به اثبات برساند؟

اتفاقاً اگر ذره اي فکر و انديشه حرفه اي در سر يکي مثل استيلي بود، او بايد به فراست در مي يافت که هيچ مجالي براي اثبات توانمندي هايش، بهتر از مسابقه با خود پرسپوليس نيست. اما افسوس که بر لب، ادعاي حرفه اي گري داريم و در دل...

3 ) ترکش هاي فوتبال رو در بايستي دار را البته اين روزها جاهاي ديگري هم مي شود رديابي کرد. وقتي بازي همين استيل آذين در برابر ابومسلم بحران زده را ديديم، تازه متوجه نقشي که علي کريمي براي اين تيم بازي مي کند شديم.

تيمي که کمتر از يک هفته پيش توانسته بود با شايستگي در اصفهان، اولين باخت سپاهان را رقم بزند، در غياب علي کريمي چنان نمايش اسفباري مقابل ميزبان مشهدي اش ارايه کرد که اگر نبود بخت و اقبال بلندش، حتماً بايد هر سه امتياز را در خراسان باقي مي گذاشت و بر مي گشت.

در چنين شرايطي، اين خيلي جالب است که مالک اين باشگاه به واسطه گير کردن در معذورات به ظاهر اخلاقي(!) و گرفتار شدن در بن بست رو در بايستي هاي معمول، به دست خودش مشغول فراهم کردن مقدمات جدايي اين فوق ستاره از استيل آذين است تا علي کريمي به پرسپوليس برود؛ تيمي که ممکن است با استفاده از همين ابزار، در پايان فصل مدعي قهرماني شود و خود استيل آذين را از کورس قهرماني بيندازد! آيا زمان آن فرا نرسيده که با تجديد نظر در نگرش مان به فوتبال، حقيقتاً حرفه اي شويم و دست از اين رو در بايستي هاي بي مايه و بي محتوا برداريم!