از گوانگجو با طلا برميگرديم
آبشارهاي كشنده محمد محمدكاظم، مهاجم پشت خطزن تيم ملي واليبال ايران نقشي بسيار تعيينكننده در موفقيتهاي اخير اين تيم داشته است، آنچنانكه كشور ما طي حدود يكماه راهيابي به جام جهاني، جام قهرماني بزرگ جهان و نايبقهرماني جام ملتهاي آسيا را جشن گرفت.
به نوشته جام جم؛ محمدكاظم كه در اغلب بازيهاي اخير تيم ملي، امتيازآورترين بازيكن تيم ايران محسوب شده است، در جريان رقابتهاي اخير جام ملتهاي آسيا 24 سالگي خود را جشن گرفت تا در سنين اوج قدرت و توانايي تكنيكي به تداوم موفقيتها و ادامه سيرصعودي خود بينديشد.
بازيكني در اندازههاي محمدكاظم قطعا بايد مشتريان پروپاقرصي در ميان باشگاههاي خارجي داشته باشد. قصد لژيونر شدن نداريد؟
بله درست است، چند پيشنهاد براي بازي در باشگاههاي اروپايي و عربي در دست دارم، ولي تاكنون به دليل رويارويي با برخي مشكلات و گرفتاريهاي شخصي، ترجيح دادهام در باشگاههاي داخلي به واليبالم ادامه دهم. شايد پس از رفع اين گرفتاريها به طور جدي، حضور در باشگاههاي خارجي را مرور كنم، سپس پاسخ مثبتي به يكي از آنها بدهم.
به هر حال، بازي در كشورهاي عربي حوزه خليجفارس، فوايد مالي خوبي دارد ولي شايد لطمه زيادي به ادامه روند رشد ستارهاي چون محمدكاظم وارد آورد.
البته من بيشتر بازي در اروپا را مدنظر قرار دادهام كه شايد در سال اول حضورم، شرايط مالي چندان مناسبي برايم نداشته باشد. چون باشگاههاي اروپايي در سال اول قرارداد، رقم بالايي براي بازيكنان تازه جذب شده خود از خارج در نظر نميگيرند و اگر وي بتواند آنجا دوام آورده و در تيمش جا بيفتد با مبالغ خوبي، قراردادش را تمديد ميكنند.
يعني وضعيت مالي شما در تيمي مثل پيكان كه با مشكلات مالي روبهرو شده است بهتر از لژيونر شدن است؟
بله، بازي من در ايران و پيكان، شرايط مالي بهتري از بازي سال اول لژيونر بودن در اروپا دارد. اساسا مشكل مالي با پيكان ندارم. چون اين باشگاه امسال 20 تا 30 درصد بر مبلغ قراردادهاي سال گذشته بازيكنانش افزوده است تا با تلفيقي از بازيكنان جوان و پرتجربه حضوري خوب در ليگ و جام قهرماني باشگاههاي جهان داشته باشد. به هر حال پرداختها در باشگاههاي ايران دير و زود دارد ولي با سوخت و سوز روبهرو نميشود. پيكان هم از اين قاعده مستثنا نيست. آنچه مهم است اين كه اين باشگاه با تغييراتي جزيي در كادر فني، سياستها و مديريتهايش، شرايط خوبي براي تمرينهاي مناسب و نتيجهگيري خوب به وجود آورده است.
با تمام مشكلات بيسابقهاي كه ميزباني فيليپين به وجود آورده بود ، تيم ملي و شخص شما، حضوري موفق در جام ملتهاي آسيا داشتيد.
اين به تمرينهاي بسيار مستمر و پيگير تيم ما برميگشت كه توجه ويژهاي به آمادگي بالاي بدني بازيكنان داشت كه جا دارد در اين زمينه از طراحيهاي عالي تاريوردي (بدنساز تيم) ياد كنم كه نبايد نقش خيرهكننده او در به وجود آوردن بدنهاي بيدار و آماده بازيكنان ناديده گرفته شود. البته فرهادي (پزشك تيم) نيز نقشي بسزا در رفع بيماري سرايت كرده در تيم ايفا كرد. ما در فيليپين همه رقبا را پشت سر هم برديم و تنها در فينال، مغلوب تجربه و حرفهايگري بيشتر ژاپنيها شديم، در حالي كه شرايط بسيار بدي به لحاظ هتل، سالن مسابقهها و غذا برايمان وجود داشت.
اگر از باخت به مصر كه در شرايطي استثنايي شكل گرفت، صرفنظر كنيم، تيم ما در ديدارهاي رسمي اخير خود، تنها به ژاپن باخته است آن هم 2 بار طي يك ماه. اگر دوباره با ژاپنيها روبهرو شويم آيا بايد منتظر باخت سوم به اين تيم باشيم؟
همين جا قول ميدهم در صورت روبهرو شدن با ژاپنيها در رقابتهاي سال آيندهA.V.C.CUP كه در تهران برگزار ميشود و همچنين بازيهاي آسيايي گوانگجو، حتما اين تيم را خواهيم برد و از هماكنون قول قهرماني و كسب مدال طلا از هر دوي اين جامها را ميدهم.
قبل از حضور در A.V.C CUP (جام كنفدراسيون واليبال آسيا) و بازيهاي آسيايي گوانگجو بايد در جام جهاني واليبال و جام قهرماني بزرگ، با تيمهاي صاحبنام دنيا روبهرو شويم. پيشبيني شما از اين مسابقهها چيست؟ آيا مانند دو، سه سال پيش در برابر حريفان بزرگي چون ايتاليا، برزيل و... حرف چنداني براي گفتن نخواهيم داشت يا اين بار با توجه به پيشرفت تيم ما، شرايط فرق ميكند و بازيهاي آبرومندانهتري ارائه خواهيم كرد؟
همه چيز به ديدارهاي تداركاتي تيم ما بستگي دارد. اگر بتوانيم پيش از شروع آن مسابقهها با تيمهاي بزرگ دنيا روبهرو شويم، بدون شك در جام جهاني آبروداري خواهيم كرد، ولي اگر بازيهايي تداركاتي با تيمهاي قدرتمند و مطرح دنيا برگزار نكنيم، بعيد است در جامجهاني بتوانيم بهتر از گذشته عمل كنيم.
محمدكاظم در تيم ملي با كدام بازيكن راحتتر است و قابليتهاي خود را در هماهنگي با او بيشتر ميتواند نشان دهد؟
چون چند سال است مليپوشان فعلي كنار همديگر تمرين ميكنند با همه بازيكنان هماهنگي كاملي دارم.
البته در پست خود (پشتخطزن) با حريفان يا رقيبان خوبي هم روبهرو هستي.
اصلا با اطلاق كلمه حريف يا رقيب درخصوص آنها ميانهاي ندارم و ترجيح ميدهم بازيكناني مثل عندليب، زادون و بابايي را رفيق خود بدانم. البته ملاك انتخاب ما در هر تورنمنت، تنها ميزان آمادگي هر يك از بازيكنان است كه با نظر و قضاوت اعضاي كادر فني بويژه سرمربي صورت ميگيرد.
خب پس اجازه بده تيمهاي خارجي را به عنوان حريفان و رقبا اطلاق كنيم. مقابل كدام يك از حريفان معمولا بازيهاي بهتري ارائه ميكني و در برابر كدام يك، قابليتهايت به طور كامل ظهور نميكند؟
هميشه بازيكنان ما در برابر تيمهاي آسياي شرقي، بازيهاي خوبي از خود ارائه كردهاند كه به انگيزه بالاي ما در ديدار با آنها برميگردد. متقابلا، در برابر تيمهاي ضعيفتر معمولا انگيزه كمتري داشتهايم و نتوانستهايم بازيهاي عالي خود را ارائه كنيم.
