تاکید سازمان ملل بر نام خلیج فارس
دفترمرکزی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (یو ان ایی پی) اقدام به اصلاح نام " خلیج عربی " و استفاده از نام "خلیج فارس " کرد.
به گزارش واحد مرکزی خبر، این اقدام در پی اعتراض پژوهشگر جوان ایرانی ، سید محمد مهدی حسینی ، دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی به دفتر مرکزی این سازمان در نایروبی صورت گرفت.
حسینی که در حال ترجمه یکی از آثار منتشر شده سازمان ملل در زمینه حقوق بین الملل محیط زیست است در فصل 13 این کتاب در پاراگرف 25 با استفاده از این نام "خلیج عربی" به جای "خلیج فارس " روبرو شد.
در همین حال وی در اعتراضی به دفتر مرکزی برنامه محیط زیست سازمان ملل در نایروبی و همچنین استادان نویسنده ضمن ارائه اسناد و مدارک مختلف در این ارتباط ، خواستار توضیح درباره استفاده از این نام شد که با بررسی صورت گرفته حقانیت نام خلیج فارس در این سازمان و همچنین نویسندگان این کتاب بار دیگر به تأیید رسید.
دفتر مرکزی برنامه محیط زیست ملل متحد ضمن ابراز تأسف از این اشتباه صورت گرفته، اقدام به اصلاح این اشتباه در تمام سیستم انتشاراتی خود برای جلوگیری از تکرار کرد.
همچنین پروفسور "نیکلاس رابینسون" رئیس آکادمی حقوق محیط زیست سازمان (آی یو سی ان) نویسنده ، پروفسور "دانیل مگ رو " رئیس مؤسسه مطالعات حقوق بین الملل محیط زیست آمریکا نویسنده ، و پروفسور "گریگوری رووز " استاد حقوق بین الملل محیط زیست دانشگاه ولونگنوگ استرالیا دیگر نویسنده این کتاب در نامه هایی جداگانه ضمن اظهار تأسف ، بر صحت کامل نام خلیج فارس تأکید کردند و خواستار اصلاح این اشتباه شدند.
این کتاب که با مجوز رسمی برنامه محیط زیست سازمان ملل و با همکاری پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی از حدود 9 ماه پیش در حال ترجمه است ،مراحل پایانی خود را بسر می برد.
پسر دوازده ساله من هم با دیدن کتابی در کتابخانه مدرسه کانادایی خود که از خلیج عربی بنام خلیج فارس استفاده کرده بود از کتابخانه خواست که به نویسنده كتاب نامه اعتراض بنویسد
واقعاٌ چرا باید اینچنین باشد که هر شخص،نهاد یا کشوری به خود اجازه دهد در استفاده از نام ایرانی ،قراردادهای تجاری و بین المللی و ... به راحتی با کشور ما مجادله کند و در برخی موارد ما را در تنگنا قرار دهد.به راستی چرا نباید ما دارای دیپلماسی قوی و دارای لابیهای قوی و محکمی در کشورهای دیکر به خصوص کشورهای قدرتمند باشیم ،چرا نباید بجای وابستگی به کشورهای قدرتمند، آنها را وابسته کنیم تا بجای اینکه در تنگناههای سیاسی به جای باج دهی، از آنها به صورت بهینه به نفع خود سود ببریم .چرا به جای پرداخت هزینه های گزاف برای اثبات حقانیت ایران و ایرانی برای ایجاد دیپلماسی قوی تر به عنوان ابر قدرت منطقه فکری اندیشیده نمی شود .





