غرور تيم‌هاي شرق آسيا را شكستيم

سعيد معروف، ديگر آن نوجوان خجالتي 10 سال پيش نيست كه از مصاحبه با خبرنگاران گريزان بود. او حالا در سخنوري و توجيه و تشريح مسائل فني كم‌مانند است.

به نوشته جام جم؛ معروف از شهري چون اروميه به شهر تهران آمد، اما هر طوري كه بود خود را از سايه سنگين امير حسيني، پاسور پنجه طلايي دهه اخير بيرون كشيد و نه تنها پاسور فيكس و بلاترديد تيم ملي شد، بلكه در آن سوي مرزها هم خواستارهاي فراواني پيدا كرد.

از ايتاليا گرفته تا آرژانتين و آلمان پيشنهادهايي داشت كه چون به قول خودش چم ‌و‌خم ترانسفر را نمي‌دانست، موفق به حضور در ليگ‌هاي معتبر اروپا بويژه ايتاليا نشد.

سعيد 2 ماه پيش در مسابقه‌هاي انتخابي جهان در ژاپن جايزه بهترين پاسور آسيا را در حضور بازيگردان‌هايي چون اوسامي (ژاپن)‌ و كئون (كره جنوبي)‌ دريافت كرد و نخستين فردي شد كه از غرب آسيا به عنوان مرد اول پاسورهاي قاره كهن لقب گرفت.

سعيد معروف در پانزدهمين دوره جام ملت‌هاي آسيا كه در مانيل برگزار شد، از 5603 پاس ارسال شده، 491 توپ را با پنجه‌هاي طلايي‌اش ساخته و پرداخته كرد و سهم عمده‌اي در نايب قهرماني تيم ملي ايران داشت كه پس از 33 سال انتظاردر تاريخ جام ملت‌ها به دست آمد.


دوست داريد از نايب قهرماني تيم ملي شروع كنيم يا از رقابتي كه با اوسامي دايسوكي پاسور ژاپن داشتيد؟

بد نيست از قهرماني تيم ملي بگوييم كه به غرور شرق آسيايي‌ها خاتمه داد. پيش از آغاز جام ملت‌ها، سرمربي تيم ملي چين چنان مغرورانه رفتار مي‌كرد كه انگار ما اصلا واليبال بلد نيستيم، اما وقتي كه چين را برديم، نظر همه نسبت به تيم ملي ايران عوض شد. 7 بازي پشت سر هم انجام داديم، اما آنقدر كه پيروزي بر چين به من آرامش داد در ديگر بازي‌ها خبري نبود. مطمئن باشيد اين باخت هرگز از ذهن چيني‌ها پاك نمي‌شود.


اما در مسابقه با ژاپن انگار كه 2 به 6 بازي مي‌كرديد، چون آنها با اوسامي (پاسور)‌ و شيزو (پشت خط‌زن)‌ تيم ايران را شكست دادند.

ژاپني‌ها عين ماشين بازي مي‌كردند و در اسپك، سرويس و دريافت عالي بودند، تازه تجربه ژاپني‌ها هم خيلي بالا بود، شايد اگر پيش از مسابقه فينال با آنها برخورد مي‌كرديم، مي‌توانستيم برنده ميدان را ترك كنيم، اما ژاپني‌ها نمي‌خواستند طلا را از دست بدهند.


خب از اوسامي (پاسور)‌ تيم ژاپن بگوييد؟

او خيلي با من دوست است. درست اول بازي با ژاپن، سرمربي تيم از او استفاده نكرد و ما برديم اما از دست دوم كه وارد زمين شد، دست و پاي تيم ما را با كارهايش بست.


سوالي كه به طور معمول مطرح است اين كه آيا فقط دستورات ديكته شده مربيان را اجرا مي‌كنيد يا خلاقيت هم به خرج مي‌دهيد؟

خب. پيش از بازي، مربيان نكات كلي را ترسيم مي‌كنند، اما اگر بخواهيم دائم به حرف‌هاي مربيان گوش كنيم، تمركزمان را از دست مي‌دهيم و كارايي‌مان پايين مي‌آيد.


در تقسيم پاس چگونه تعادل ايجاد مي‌كنيد يا در امتيازهاي حساس به كدام بازيكن اعتماد مي‌كنيد؟

بستگي به ميزان فعاليت و آمادگي بازيكنان دارد. در مسابقه با كره‌جنوبي بيشترين پاس را به محمدكاظم دادم. او در آن روز فوقتصور ظاهر شد و شايد هرگز چنين بازي درخشاني از وي نبينيم. اگرچه اميدوارم هميشه قبراق باشد. او توپ‌هايي ميزد كه نزديك بود شاخ دربياورم. محمد اگر اين گونه بازي نمي‌كرد راه حضور ما به مسابقه پاياني هموار نمي‌شد. البته در آن بازي حمزه زريني هم در اسپك خيلي به ما كمك كرد، همين طور فرهاد نظري افشار.


برخي‌ها معتقدند عليرضا نادي و آرش صادقياني كارايي لازم را نداشتند و بايد از تيم ملي كنار گذاشته شوند. نظر شما در اين باره چيست؟

آرش صادقياني حدود 70 - 60 درصد ساعد تيم را زد و آبشارهايش موثر بود. هرچند تمام 12 بازيكن خوب بازي كردند، اما نادي هم كاملا در خدمت تيم بود.


درباره حضور در جام قهرمانان قاره‌ها چه نظري داريد؟

محك خوبي براي سنجش توانايي تيم ما خواهد بود. تا پيش از حضور در مسابقه‌هاي جهاني ايتاليا با جمعي از بهترين تيم‌هاي دنيا بازي كنيم؛ چون اگر اين فرصت را از دست بدهيم، شايد ديگر نتوانيم با بزرگاني چون برزيل و لهستان بازي كنيم.


يك سوال اين كه فاصله پاسور دوم تيم ملي با شما زياد نيست؟

دراين باره نمي‌توانم نظر بدهم. در حال حاضر بيشتر من پاس مي‌دهم. شايد اگر مهدي مهدوي هم ميدان پيدا كند، از من جلو بزند؛ ولي مهدي هم در جريان مسابقه‌ها به من روحيه داد و هم زماني كه به‌عنوان يار تعويضي به كار گرفته مي‌شد، خيلي خوب بود.


يادم مي‌آيد همواره از محمد عمده غياثي به عنوان يكي از پاسورهاي خوب قديمي ياد مي‌كرديد. الگوي شما در پاسوري كيست؟

نمي‌توانم بگويم الگو، اما ريكاردو گارسيا، پاسور تيم ملي برزيل يك استثنا بود. افسوس مي‌خورم كه ديگر در تيم ملي برزيل نيست. حالا حالاها جهان واليبال پاسوري مثل ريكاردو نخواهد ديد.


قصد بازي در ايتاليا را نداريد؟

تا حالا كه چند بار حرفش را زدند؛ اما موقعيتش ايجاد نشده است. اميدوارم مسابقه‌هاي جهاني سال آينده در ايتاليا، ميدان خودنمايي من و ديگر بچه‌هايي باشد كه شايستگي دارند. از بزرگ‌ترين آرزوهاي من اين است كه در ليگ سريA ايتاليا پاس بدهم.


حرف قبل از خداحافظي شما چيست؟

واليبال ايران توجه ويژه مي‌خواهد. امسال نايب قهرمان شديم. بنشينيم سال آينده را از دست مي‌دهيم. سازمان تربيت بدني و كميته ملي المپيك ما را باور كنند، بيشتر اوج خواهيم گرفت.