شکست استقلال يا طبيعت فوتبال
استقلالي ها شايد تاکنون شکست تيم شان مقابل استقلال اهواز را هنوز هضم نکرده باشند؛ اما حتي جستجو در زمينه پيدا کردن دلايل شکست نيز چيزي را عوض نمي کند و به آنها کمک چنداني نخواهد کرد. باخت استقلال با هر دليل فني که بوده باشد، برخاسته از طبيعت فوتبال است. اين تيم ده هفته را بدون شکست پشت سر گذاشت و اين خود يک رکورد مهم بود. استقلال بنابر طبع فوتبال بايد شکست مي خورد و اين اتفاق نه فقط گريزناپذير، بلکه حتي براي اين تيم لازم بود!
به نوشته قدس؛ شکست استقلال را بايد در همين چارچوب تجزيه و تحليل کرد. آنها وقتي دو گل به حريف زدند، خود را همان تيم شکست ناپذيري تصور کردند که تانک وار پيش مي تازد، غافل از اينکه همواره راههايي براي از کار انداختن يک تانک هم وجود دارد. استقلال اهواز اصولاً براي همين کار به تهران رفته بود. اهوازي ها که کوششهاي جدي و همبسته اي را براي خلاصي از پايين جدول آغاز کرده بودن، عزمشان جزم بود تا در تهران هم به هدف برسند. اين هدف آنقدر برايشان ارزش داشت که حتي قبل از زدن گل اول يا گل تساوي هم استقلال را در عرصه عمل مغلوب کرده بودند.
استقلال در اين بازي باخت، چون تصويري از شکست و راه هاي مبارزه با آن را در ذهن نداشت. پس بايد مي باخت، تا صابون چنين اتفاقي هم به تنش خورده باشد!
صمد مرفاوي براي گريز از شکست با به ميدان فرستادن کيانوش رحمتي، با اين هدف که قدرت دفاعي تيم خود را در مرکز ميدان افزايش دهد، آخرين حرکت را هم براي خروج از آچمز انجام داد، اما حتي اين هم راه رهايي از شکست براي تيمش نبود. هرگز يک بازيکن نمي تواند يک تيم را که در هيأت يک شکست خورده بازي مي کند، نجات دهد.
پس رحمتي هم چيزي را عوض نکرد. شايد گروهي بر اين عقيده باشند که حضور محمد محمدي درون دروازه استقلال و عدم هماهنگي فني و ذهني مدافعان استقلال با اين دروازه بان از مهم ترين دلايل شکست اين تيم باشد، اما نه محمدي بيشتر از بقيه در اين شکست مقصر بود و نه مدافعان دل نگران کيفيت کار دروازه بان تيمشان بودند.
محمدي آنقدر در تمرينات استقلال آماده نشان داده بود که از چند هفته قبل کانديداي حضور در ترکيب اصلي بود، اما اين اتفاق به اين دليل به تأخير مي افتاد که کادر فني استقلال مي خواست به طالب لو به عنوان دروازه بان اول اطمينان خاطر بدهد که جاي او در تيم متزلزل نيست.
بلکه فقط با هدف آماده نگه داشتن محمدي قصد ميدان دادن به او را دارند. مسأله اين بود که استقلال اهواز بيشتر از استقلال تهران خواهان پيروزي بود و به تبع بيشتر براي بردن مي کوشيد. همين و نه بيشتر.
پس شکست استقلال يک اتفاق طبيعي بود. در جدول مسابقات تا آن روز سه خط تيره وجود داشت. يکي مربوط به آيتم شکست استقلال، يکي مربوط به بي تساوي بودن صبا و ديگري بابت پيروز نشدن ابومسلم. اين خطوط سرانجام بايد پاک مي شد و شايد مهم ترين آن در اين مسابقه از جدول رخت بست. کجا سابقه دارد که تا پايان فصل يک تورنمنت آن هم يک ليگ، در جدول مسابقات جاي خالي پايدار بماند.
