تمام مدارس کپري کشور جمع آوري شد
معاون عمراني آموزش و پرورش و رئيس سازمان نوسازي توسعه و تجهيز مدارس کشور گفت: در چهار سال گذشته اعتبارات توسعه و تجهيز مدارس از100 ميليارد ريال به350 ميليارد ريال رسيده است.
به گزارش ايسنا، دکتر مرتضي رئيسي در نشست مسئولان آموزش و پرورش و نوسازي مدارس استان کهگيلويه و بويراحمد افزود: خيران مدرسه ساز نيز تاکنون دو هزار ميليارد تومان براي ساخت و ساز مدارس در کشور تعهد کردهاند.
معاون عمراني آموزش و پرورش درباره مدارس کپري گفت: تمام مدارس کپري کشور جمعآوري و دانش آموزان در مدارس ثابت در فضاهاي آموزشي و يا عشايري تحصيل ميکنند.
وي افزود: آخرين مدارس کپري شامل هزار و 200 مدرسه در سيستان و بلوچستان بود که با اعتبارات ويژه اين مدارس جمع آوري شدند. وي اظهار کرد: امکان دارد هنگام جابهجايي يک مدرسه يا مهاجرتها از اين گونه کلاسها تشکيل شود، ولي مدارسي به عنوان کپري کامل در کشور وجود ندارد.
طرح جمع آوری مدارس کپری از طرح های طلایی دوران مدیریت آقای بوربور بود که بدون هیچ توجیه فنی و امکان سنجی تعریف شد و به عنوان طرح ملی به استان ها ابلاغ شد. و پیمانکاران مشغول به کار هر یک به تناسب توانایی به ساخت تعدادی از این مدارس مجبور شدند. از حدود 700 طرح شناخته شده حدود 300 عدد از انها به قرارداد رسید که نیمی از انها هنوز هم تحویل نشده. پیمانکاران در گیر این پروژ]ه به دلیل ضعف و عدم توانای ادارات کل 4 استانی که طرح در ان ها اجا شد در اجرای چنین پروژه عظیمی و به دلیل بعضا صعب العبور بودن مکان های مدارس همگی متضرر شدند. مدارس صرفا به جای مدارس کپری قبلی ساخته شد و هیچ بررسی صورت نگرفت که یک دهکده 50 نفری که به زودی منتقل میشود ایا نیاز به مدرسه دارد یا نه. به واقع دهکده 50 نفری نیاز به مدرسه دارد وقتی 500 متر ان طرف تر دهکده 50 نفری دیگری موجود است؟ یا بهتر بود قبلا در مکان یابی ها با مسولان محلی هماهنگی میشد تا امروز شاهد ساخته شدن مدرسه در جایی که دهکده منتقل شده است نباشیم.
این مداری تبدیل به آغل، انبار و بعضا فروشگاه دهخدای ده شده است.
و متاسفانه بسیاری از این مدارس معلم ندارند. این طرح فقط برای جذب بودجه ای که مجلس در اختیار سازمان قرار داد تعریف شد و برای اینکه سازمان نوسازی متهم به عدم توان جذب بودجه نشود در غالب این طرح ادارات کل استانی طرح های فاقد توجیه را اجرا کردند.
واقعیت اسن است که افزایش بودجه برخی دستگاه ها راهگشا که نیست باعث بروز چنین فاجعه ای می شود. توان اجرایی سازمان ها برای جذب این بودجه بی نظیر اختصاص داده شده بسیار اندک و مدیران آن ظرفیت اجرای پروژه ای با این حجم را ندارند.
امیدوارم روزی دستگاه های نظارتی بدون کمترین ملاحظه ای نسبت به بررسی این بودجه عظیم تخصیص داده شده و بی کفایتی مدیران در هزینه کردن آنها در غالب چنین طرح های بدون مطالعه ای و ستاندن داد پیمانکاران آسیب دیده اقدام نمایند.





