ابومسلم تشنه تعجيل و دقت

روز اول که خبر بازپس گيري ابومسلم از دار و دسته بني اسد در شهر پيچيد نوري از اميد در دل هواداران سوسو زد. وقتي قرار شد استانداري گرداننده امور باشد اين سوسو به روشنايي خوشايندي تبديل شد. اما اکنون دوباره در بر همان پاشنه اول مي چرخد. بني اسد کنار گذاشته شده، اما ابومسلم همچنان در اتاقهاي استانداري و در جلسات آقايان حيران و سرگردان در حال جان دادن است.

به نوشته قدس؛ مي گويم جان مي دهد، چون باورم اين است با توجه به اين همه تعلل و تعدد در تصميم سازي و اجرا، اين بي نواي بي دايه (بخوانيد ابومسلم) از دست خواهد رفت. همين الان جدول را مرور کنيد تا به وخامت اوضاع اين سياه بخت سياه رخت پي ببريد. مي خواهم بگويم همين امروز هم براي نجات ابومسلم از کابوس سقوط دير است چه رسد به فردا و فرداهاي ديگر.

ابومسلم اکنون در نيمه بالاي جدول نيست که آقايان در اتاق هايشان جلسه را به جلسه بعدي بچسبانند و امروز را به فردا و ماه هاي ديگر. آدم از اين همه جلسه و تعلل از حيرت خشکش مي زند. در همدان ساعت 10 صبح مديرعامل و سرمربي را کنار مي گذارند و ساعت 6 بعد از ظهر مديرعامل و سرمربي جديد را معرفي مي کنند. که چه؟ که پاس از همين هفته يازدهم خودش را براي فرار از منطقه خطر تجهيز کند. که تيم بيش از اين در گرداب مشکلات فني دست و پا نزند که هوادار همداني بيش از اين خواب و خوراک برايش حرام نشود که تنها سهميه اين شهر حفظ شود. آن وقت در مشهد در شرايطي که ابومسلم به قعر جدول چسبيده و همه مي دانند چرا چسبيده يک ماه است جلسه به جلسه پيوند مي خورد و دردي دوا نمي شود.

در همين يک ماه حساب کنيد ابومسلم چند امتياز طلايي را به خاطر سؤ مديريت؛ ببخشيد نداشتن مديريت از دست داده است؟ بعد بياييد و ببينيد که به خاطر همين نبود مديريت چه اتفاقهاي نادر و مضحکي در اين باشگاه به وقوع پيوسته است؟ به نظر شما براي خاتمه دادن به اين افتضاحات نبايد ضربتي و چکشي عمل کرد؟ اينکه مي خواهيد براي حل ريشه اي مشکل وسواس به خرج دهيد، خوب است، اما اين وسواس به چه قيمتي؟ اما اين وسواس تا کي؟ تا زماني که ابومسلم 10 امتياز ديگر هم از دست دهد؟ که اگر از دست دهد وسواس و تعلل شما به انتخابي خوب هم منجر شود عين ناکارآمدي شماست.

پاسي ها دورخيزشان را براي پريدن از قعر جدول آغاز کرده اند. شکل بازي هاي فولاد بهتر از قبل شده و چند تيم نيمه پاييني جدول هم خيال پايين تر آمدن ندارند. در چنين شرايطي، اما ابومسلم هنوز منتظر به نتيجه رسيدن جلسات استانداري است. بعد از تعجيل در تصميم گيري براي استاندار، اما يک وظيفه مهم ديگر هم مي ماند و آن توجه دقيق به سوابق کساني است که اين روزها براي نجات ابومسلم نامزد شده اند.

تجربه در خراسان ثابت کرده «هيچ گربه اي محض رضاي خدا موش نمي گيرد». مي خواهم بگويم جناب استاندار کنجکاو باشيد کساني که امروز براي در اختيار گرفتن کودک سرراهي مشهد پا پيش گذاشتند در ذهن شان دنبال چه منفعت مادي و امتيازگيري هستند؟ بررسي کنيد که آقايان در ازاي دست کشيدن بر سر اين کودک بي نوا چه تسهيلات بانکي و چه مجوز ساخت و ساز و خريد و فروش مي خواهند.

مي بينيد که همين دار و دسته جناب بني اسد که با شعار کار فرهنگي پاي در ميدان گذاشتند بابت يک ريال هزينه کردنشان و واگذاري امتياز با يک ريال بيشتر چه غوغا و چه بساطي بپا کرده اند.
نمي گوييم حق شان نيست پولشان را نگيرند، اما از اين رفتار کاسب مابانه و سودجويانه تا آن شعارهاي فرهنگي فرسنگها فاصله است (نيست؟) جناب صلاحي مراقب شانه هايتان زيربار اين وظايف سنگين باشيد. تعجيل و دقت تنها چيزي است که اين روزها همه مردمان خطه خورشيد از شما انتظار دارند.