واليبال ايران پوست انداخت
حدود 33 سال است كه مسابقات واليبال جام ملتهاي آسيا در اين قاره بين بازيكنان مرد برگزار ميشود و در طول اين مدت هرگز از منطقه غرب آسيا هيچ كشوري نتوانسته به فينال اين رقابتها راه پيدا كند. چرا كه همواره در طول دوران برگزاري اين مسابقات سه تيم شرق آسيايي چين، ژاپن و كرهجنوبي قهرماني و نايب قهرماني اين مسابقات را ميان خود دست به دست كردهاند و از اين حيث تيمملي ايران توانست با سنتشكني خودش را به فينال انحصاري شرق آسياييها راه بدهد.
حضور ما در فينال اين رقابتها براي خيليها از جمله خود من كه واليبال را به دقت دنبال ميكنم باور نكردني بود و فقط انتظار داشتم مقاومتي شايسته برابر حريفان قدر شرق آسيايي داشته باشيم. البته بايد گفت كه اين موفقيت حاصل برنامهريزی خوب فدراسيون جهت برپايي اردوهاي خوب اروپايي و انجام مسابقات تداركاتي با تيمهاي سرشناسي از جمله دو بازي تداركاتي با چين بود اما اينكه ما چطور كره را در دو بازي نزديك به هم شكست داديم هم حاصل همين هماهنگي و وحدت تاكتيكي بود.
البته بايد بگويم پيروزي ايران در انتخابي مسابقات جهاني از اين برد اخير ارزشمندتر بود. چون تيم كرهجنوبي در مصاف روز يكشنبه دو تن از بهترين نفراتش يعني پارك و مون را كه نميدانم به چه دليل، در اختيار نداشت. يكي ديگر از عوامل موفقيت تيمملي ايران حضور پائولو گاردنيري، آناليزور كاركشته واليبال در كادر فني ايران است كه نقش موثري در كسب نتايج اخير ايران داشته است.
نكته بااهميت ديگر در مورد تيمملي اين است كه نفرات حاضر در آن از ردههاي نوجوانان، جوانان تا بزرگسالان سلسله مراتب را بهخوبي طي كردهاند و حالا نفراتي همچون سعيد معروف و محمد موسوي عراقي ميتوانند با اين نوع عملكرد بهراحتي در هر تيمي در دنيا بازي كنند.
به ياد دارم 30 سال پيش «ميروسلاو اگن» كه حالا رئيس كميته مربيان واليبال دنياست وقتي در ايران حاضر شده بود به ما گفت كه ايرانيها با اين فيزيك و استعداد ميتوانند روزي جزو 10 تيم برتر جهان قرار بگيرند. هر چند اين حرف او مدتي با بيتوجهي مسئولان به واليبال عجيب و خيالي به نظر ميرسيد اما حالا با اندكي توجه ميبينيم كه چطور واليبال ما توانسته به فينال جام ملتهاي آسيا راه پيدا كند و اين حاصل كار پايهاي و مطلوب يزدانيخرم و پس از او داورزني است.
البته من با كسي تعارف ندارم و عيوب آقايان را هم مطرح ميكنم آنچنان كه داورزني هر چقدر كه در سازماندهي مسابقات ليگ ضعيف عمل ميكند اما به راستي در زمينه تدارك و آمادهسازي تيمملي خوب عمل ميكند.
حالا زمان آن است كه عدهاي از حاشيهنشينهای واليبال دست از حاشيهسازي و انتظار كوركورانه بردارند. آنهايي كه ميگفتند ايران با حسين معدني در AVC كاپ اتفاقي قهرمان شده و در انتخابي جهاني 2010 شانس آورده حالا چه دارند كه بگويند. قطعا يكدلي در واليبال بهترين حالت براي پيشرفت هر چه بيشتر اين رشته است. ما حالا بايد در جام قهرمانان قارهها حاضر شويم و چه بهتر كه داورزني تيمملي را با حضور عدهاي از جوانان راهي اين مسابقات كند.
