گزيده سرمقاله روزنامههاي صبح امروز
کد خبر: ۶۷۲۸۶
| | 3559 بازدید
اعتماد
«فضايل اخلاقي فراموش نشود» عنوان يادداشت روز روزنامه اعتماد به قلم محمد کاکاوند است كه در آن ميخوانيد:
شانزدهم شهريورماه (در شماره 2046) روزنامه، يادداشت دقيق و صريح و شجاعانه جناب آقاي احمد پورنجاتي را با عنوان «سخني صميمانه با دادستان جديد تهران» خواندم که در آن با ذکر مصاديقي که من از جزئيات آن اطلاعي ندارم از «رابطه آمر و مامور» و «حدود صلاحيت مامور» و «چگونگي کنترل مقام مافوق بر مادون» و «ضمانت اجراي آن کنترل» و «اصل بي طرفي و عدم تبعيض مقام قضايي بين اشخاص» با قلم شيواي خودشان به زباني ساده سخن گفته بودند نه به اين صراحت و با اين اصطلاحات مذکور. از منظر حقوقي هيچ اشکال و ايرادي بر آنچه ايشان گفتند نمي توان گرفت. آن نوشته سبب شد از جنبه ديگر در سطحي کلان تر به رابطه اعضاي ملت و جايگاه دولت در آن بنگرم.
رسالت
«ايران و فرانسه زمان ژنرال دوگل» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندري است كه در آن ميخوانيد:
چندي پيش با يکي از اساتيد دانشگاه تولوز فرانسه دردانشگاه امام صادق(ع) ملاقاتي داشتم. وي مي گفت ايران فعلي مانند فرانسه زمان ژنرال دوگل است که براي حفظ و توسعه منافع ملي خود تدابير استثنايي و منحصر به فردي اتحاذ مي کند. وي معتقد بود امروز دولتي در ايران در راس کار است که قادر است دست به اقدامات استثنايي و غير قابل پيش بيني بزند. برداشت اين روشنفکر فرانسوي اگر چه در جاي خود قابل تحليل و بررسي است اما مسبوق به پاسخ گويي به اين پرسش اساسي است که ممشاي سياست ورزي جمهوري اسلامي ايران و بنيان مرصوص حفظ و توسعه منافع ملي در عرصه هاي مختلف بين المللي بر چه شالوده اي شکل گرفته است؟ به بيان ديگر صورت بندي سياست خارجي نظام ايران پس از انقلاب اسلامي از چه نقشه راهي تبعيت مي کند؟
ابتكار:
«اصولگرايان و رازهايي که تاب مستوري ندارند» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم فضل الله ياري است كه در آن ميخوانيد:
اين روزها جبهه اصولگرايي شاهد افشاگري اعضاي شاخص اين گروه عليه همديگر است. محتواي اصلي اين افشاگري ها بيشتر حول اتفاقاتي است که در درون خود اصولگرايان و دور از چشم اغيار رخ داده است و طبق قرارهاي نانوشته بنا بر رسانه اي شدن آن ها نيزنبود. افشاي اين مطالب بيش از محتوي آن ارزش خبري پيدا مي کند.به چند نمونه توجه کنيد:
كيهان
«كوتاه نيامديم، كوتاه شدند!» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حسين شريعتمداري است كه در آن ميخوانيد:
1- «خب! آقايان شروع بفرمائيد!» اين اولين جمله اي بود كه دكتر جليلي دبير شوراي عالي امنيت ملي و مسئول تيم مذاكره كننده ايران اسلامي بعد از رسمي شدن نشست ژنو و پس از رد و بدل تعارفات ديپلماتيك خطاب به نمايندگان كشورهاي موسوم به 1+5 بر زبان آورد. نمايندگان هر يك از 6 كشور آمريكا، فرانسه، انگليس، آلمان، چين و روسيه، به طور جداگانه موضوع واحدي را پيش كشيدند؛ «جمهوري اسلامي ايران درباره پيشنهاد قبلي 1+5 با عنوان توقف در مقابل توقف -FREEZE- تاكنون چه اقدامي انجام داده و چه نظري دارد» ؟ بعد از پايان اظهارات نمايندگان 1+5، لبخندي بر لب دكتر جليلي مي نشيند، از آن لبخندها كه در عرف ديپلماتيك ترجمان تعريف شده اي دارد و سپس خطاب به نمايندگان 6 كشور طرف مذاكره مي گويد؛ «همه شما آقايان تازه كار هستيد بنابراين، ايرادي بر شما نيست كه از تاريخچه مذاكرات اطلاع چنداني نداشته باشيد و در حالي كه جمهوري اسلامي ايران بارها تأكيد ورزيده هرگز فرآيند غني سازي را متوقف نمي كند، امروز، از آن نقطه عبور شده آغاز كنيد» .
جمهوري اسلامي
«دهن كجي صهيونيستها به كميته حقيقت ياب» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن ميخوانيد:
تهاجم سنگين هوائي رژيم صهيونيستي به غزه چند ساختمان و تونل هاي انتقال غذا و مايحتاج مردم غزه را هدف قرار داده است . اين حملات موجب اختلال در امر كمك رساني به مردم فلسطين شده و در واقع حلقه محاصره اطراف غزه را تنگ تر ساخته است . ترديدي وجود ندارد كه دور جديد جنايات رژيم تل آويو با چراغ سبز حاميان غربي اين رژيم صورت گرفته است .
سرمايه
«فضاي ضدسرمايه گذاري در ايران» عنوان سرمقاله روزنامه سرمايه به قلم شاهين شايان آراني است كه در آن ميخوانيد:
سرمايه گذاران خارجي بسياري علاقه مند به سرمايه گذاري در صنعت مخابرات کشور هستند اما متاسفانه فضاي سرمايه گذاري در کشور مهيا نيست. مخابرات شرکتي است که پتانسيل هاي بالقوه بسياري دارد که با ورود تکنولوژي جديد و تغيير تفکر آن از دولتي به خصوصي، با بالفعل شدن پتانسيل ها، سودآوري آن افزايش مي يابد.
با واگذاري مخابرات به بخش خصوصي انتظار مي رفت مديريت خصوصي بر آن حاکم شود و سرمايه گذار خارجي نيز در آن حضور يابد اما با وجود تمايل سرمايه گذاران خارجي اين اتفاق رخ نداد چرا که فضاي سرمايه گذاري در کشور ما ضدسرمايه گذاري است و هر زمان سرمايه گذاري بزرگي از طرف بخش خصوصي در شرف انجام بود، يک سونامي منفي گريبان آن را گرفت.
دنياي اقتصاد
«آينده مذاكرات هستهاي» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمود صدري است كه در آن ميخوانيد:
فضاي پس از مذاكرات ژنو درباره برنامه هستهاي ايران دوگانه و آميختهاي از بيم و اميد است. در نخستين ساعات پس از اين مذاكرات كه پنجشنبه گذشته برگزار شد، مذاكرهكنندگان از پيشرفت سخن گفتند و حتي باراك اوباما، رييس جمهور آمريكا براي توصيف آن از لفظ بسيار خوش بينانه «سازنده» استفاده كرد.
محور خوشبيني اين بود كه ايران در گفتوگو با نمايندگان گروه 1+5 پذيرفته است، بخشي از فرآيند غنيسازي اورانيوم را در خاك روسيه و تحت نظارت فرانسه انجام دهد. علت شادماني غرب از چنين توافقي، اين است كه نگراني آنها از انحراف احتمالي در برنامه هستهاي ايران و گرايش آن به سوي هدفهاي نظامي (كه ادعاي هميشگي غرب است) برطرف ميشود؛ اما هنوز ساعتي از اعلام اين خبر نگذشته بود كه يك مقام ايراني در گفتوگو با شبكه پرس تيوي، چنين توافقي را تكذيب كرد.
مردم سالاري
«حفظ کرامت انسان اصلي ترين هدف حکومت علي (ع)» عنوان يادداشت روز روزنامه مردم سالاري به قلم فروزان آصف نخعي است كه در آن ميخوانيد:
تشبيه ميرحسين موسوي به رجوي از سوي محمد جواد لاريجاني و طرح موضوع حاشيه و متن توسط حداد عادل در ماجراي کهريزک و اصرار وي بر اين که «مردن سه نفر در کهريزک مساله اصلي نشود»، ميتواند براي هرکسي که اندک آگاهي نسبت به اسلام و قرآن دارد، درد آور باشد. البته دراين باره نمونههاي فراوان ديگري وجود دارد، ولي اين دونمونه از آنجا داراي اهميت هستند که گويندگان اين سخنان يکي تئوريسين بحث «ام القرا» و ديگري از نزديکان جدي مرحوم مطهري بوده است. يکي خود را تئوريسيني برجسته ميداند و ديگري نماينده تهران در مجلس شوراي اسلامي و عضو فراکسيون اصولگرايان است. اما بدون مداهنه بايد گفت آنچه از اين دو روايت به چشم نميخورد، عقلانيت اصولگرايي در حفظ کرامت انساني است.
«فضايل اخلاقي فراموش نشود» عنوان يادداشت روز روزنامه اعتماد به قلم محمد کاکاوند است كه در آن ميخوانيد:
شانزدهم شهريورماه (در شماره 2046) روزنامه، يادداشت دقيق و صريح و شجاعانه جناب آقاي احمد پورنجاتي را با عنوان «سخني صميمانه با دادستان جديد تهران» خواندم که در آن با ذکر مصاديقي که من از جزئيات آن اطلاعي ندارم از «رابطه آمر و مامور» و «حدود صلاحيت مامور» و «چگونگي کنترل مقام مافوق بر مادون» و «ضمانت اجراي آن کنترل» و «اصل بي طرفي و عدم تبعيض مقام قضايي بين اشخاص» با قلم شيواي خودشان به زباني ساده سخن گفته بودند نه به اين صراحت و با اين اصطلاحات مذکور. از منظر حقوقي هيچ اشکال و ايرادي بر آنچه ايشان گفتند نمي توان گرفت. آن نوشته سبب شد از جنبه ديگر در سطحي کلان تر به رابطه اعضاي ملت و جايگاه دولت در آن بنگرم.
رسالت
«ايران و فرانسه زمان ژنرال دوگل» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم صالح اسکندري است كه در آن ميخوانيد:
چندي پيش با يکي از اساتيد دانشگاه تولوز فرانسه دردانشگاه امام صادق(ع) ملاقاتي داشتم. وي مي گفت ايران فعلي مانند فرانسه زمان ژنرال دوگل است که براي حفظ و توسعه منافع ملي خود تدابير استثنايي و منحصر به فردي اتحاذ مي کند. وي معتقد بود امروز دولتي در ايران در راس کار است که قادر است دست به اقدامات استثنايي و غير قابل پيش بيني بزند. برداشت اين روشنفکر فرانسوي اگر چه در جاي خود قابل تحليل و بررسي است اما مسبوق به پاسخ گويي به اين پرسش اساسي است که ممشاي سياست ورزي جمهوري اسلامي ايران و بنيان مرصوص حفظ و توسعه منافع ملي در عرصه هاي مختلف بين المللي بر چه شالوده اي شکل گرفته است؟ به بيان ديگر صورت بندي سياست خارجي نظام ايران پس از انقلاب اسلامي از چه نقشه راهي تبعيت مي کند؟
ابتكار:
«اصولگرايان و رازهايي که تاب مستوري ندارند» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم فضل الله ياري است كه در آن ميخوانيد:
اين روزها جبهه اصولگرايي شاهد افشاگري اعضاي شاخص اين گروه عليه همديگر است. محتواي اصلي اين افشاگري ها بيشتر حول اتفاقاتي است که در درون خود اصولگرايان و دور از چشم اغيار رخ داده است و طبق قرارهاي نانوشته بنا بر رسانه اي شدن آن ها نيزنبود. افشاي اين مطالب بيش از محتوي آن ارزش خبري پيدا مي کند.به چند نمونه توجه کنيد:
كيهان
«كوتاه نيامديم، كوتاه شدند!» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حسين شريعتمداري است كه در آن ميخوانيد:
1- «خب! آقايان شروع بفرمائيد!» اين اولين جمله اي بود كه دكتر جليلي دبير شوراي عالي امنيت ملي و مسئول تيم مذاكره كننده ايران اسلامي بعد از رسمي شدن نشست ژنو و پس از رد و بدل تعارفات ديپلماتيك خطاب به نمايندگان كشورهاي موسوم به 1+5 بر زبان آورد. نمايندگان هر يك از 6 كشور آمريكا، فرانسه، انگليس، آلمان، چين و روسيه، به طور جداگانه موضوع واحدي را پيش كشيدند؛ «جمهوري اسلامي ايران درباره پيشنهاد قبلي 1+5 با عنوان توقف در مقابل توقف -FREEZE- تاكنون چه اقدامي انجام داده و چه نظري دارد» ؟ بعد از پايان اظهارات نمايندگان 1+5، لبخندي بر لب دكتر جليلي مي نشيند، از آن لبخندها كه در عرف ديپلماتيك ترجمان تعريف شده اي دارد و سپس خطاب به نمايندگان 6 كشور طرف مذاكره مي گويد؛ «همه شما آقايان تازه كار هستيد بنابراين، ايرادي بر شما نيست كه از تاريخچه مذاكرات اطلاع چنداني نداشته باشيد و در حالي كه جمهوري اسلامي ايران بارها تأكيد ورزيده هرگز فرآيند غني سازي را متوقف نمي كند، امروز، از آن نقطه عبور شده آغاز كنيد» .
جمهوري اسلامي
«دهن كجي صهيونيستها به كميته حقيقت ياب» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن ميخوانيد:
تهاجم سنگين هوائي رژيم صهيونيستي به غزه چند ساختمان و تونل هاي انتقال غذا و مايحتاج مردم غزه را هدف قرار داده است . اين حملات موجب اختلال در امر كمك رساني به مردم فلسطين شده و در واقع حلقه محاصره اطراف غزه را تنگ تر ساخته است . ترديدي وجود ندارد كه دور جديد جنايات رژيم تل آويو با چراغ سبز حاميان غربي اين رژيم صورت گرفته است .
سرمايه
«فضاي ضدسرمايه گذاري در ايران» عنوان سرمقاله روزنامه سرمايه به قلم شاهين شايان آراني است كه در آن ميخوانيد:
سرمايه گذاران خارجي بسياري علاقه مند به سرمايه گذاري در صنعت مخابرات کشور هستند اما متاسفانه فضاي سرمايه گذاري در کشور مهيا نيست. مخابرات شرکتي است که پتانسيل هاي بالقوه بسياري دارد که با ورود تکنولوژي جديد و تغيير تفکر آن از دولتي به خصوصي، با بالفعل شدن پتانسيل ها، سودآوري آن افزايش مي يابد.
با واگذاري مخابرات به بخش خصوصي انتظار مي رفت مديريت خصوصي بر آن حاکم شود و سرمايه گذار خارجي نيز در آن حضور يابد اما با وجود تمايل سرمايه گذاران خارجي اين اتفاق رخ نداد چرا که فضاي سرمايه گذاري در کشور ما ضدسرمايه گذاري است و هر زمان سرمايه گذاري بزرگي از طرف بخش خصوصي در شرف انجام بود، يک سونامي منفي گريبان آن را گرفت.
دنياي اقتصاد
«آينده مذاكرات هستهاي» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمود صدري است كه در آن ميخوانيد:
فضاي پس از مذاكرات ژنو درباره برنامه هستهاي ايران دوگانه و آميختهاي از بيم و اميد است. در نخستين ساعات پس از اين مذاكرات كه پنجشنبه گذشته برگزار شد، مذاكرهكنندگان از پيشرفت سخن گفتند و حتي باراك اوباما، رييس جمهور آمريكا براي توصيف آن از لفظ بسيار خوش بينانه «سازنده» استفاده كرد.
محور خوشبيني اين بود كه ايران در گفتوگو با نمايندگان گروه 1+5 پذيرفته است، بخشي از فرآيند غنيسازي اورانيوم را در خاك روسيه و تحت نظارت فرانسه انجام دهد. علت شادماني غرب از چنين توافقي، اين است كه نگراني آنها از انحراف احتمالي در برنامه هستهاي ايران و گرايش آن به سوي هدفهاي نظامي (كه ادعاي هميشگي غرب است) برطرف ميشود؛ اما هنوز ساعتي از اعلام اين خبر نگذشته بود كه يك مقام ايراني در گفتوگو با شبكه پرس تيوي، چنين توافقي را تكذيب كرد.
مردم سالاري
«حفظ کرامت انسان اصلي ترين هدف حکومت علي (ع)» عنوان يادداشت روز روزنامه مردم سالاري به قلم فروزان آصف نخعي است كه در آن ميخوانيد:
تشبيه ميرحسين موسوي به رجوي از سوي محمد جواد لاريجاني و طرح موضوع حاشيه و متن توسط حداد عادل در ماجراي کهريزک و اصرار وي بر اين که «مردن سه نفر در کهريزک مساله اصلي نشود»، ميتواند براي هرکسي که اندک آگاهي نسبت به اسلام و قرآن دارد، درد آور باشد. البته دراين باره نمونههاي فراوان ديگري وجود دارد، ولي اين دونمونه از آنجا داراي اهميت هستند که گويندگان اين سخنان يکي تئوريسين بحث «ام القرا» و ديگري از نزديکان جدي مرحوم مطهري بوده است. يکي خود را تئوريسيني برجسته ميداند و ديگري نماينده تهران در مجلس شوراي اسلامي و عضو فراکسيون اصولگرايان است. اما بدون مداهنه بايد گفت آنچه از اين دو روايت به چشم نميخورد، عقلانيت اصولگرايي در حفظ کرامت انساني است.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟