شماره يکی که تيمها در خواب ميبينند
آنچه از دروازه بان ها در ليگ برتر مي بينيم، نمايشي تماشايي نيست. هر هفته گل هايي را تماشا مي کنيم که محصول اشتباه دروازه بان هاست، نه مهارت مهاجمان.
به نوشته قدس؛ از تيم هايي مثل پاس همدان، ابومسلم، استقلال اهواز، شاهين، استيل آذين، ملوان، صبا، مس کرمان، پرسپوليس و ذوب آهن نام ببريم يا اينکه رديف کردن تيمهايي که مشکل دروازه باني دارند را رها کنيم و بنويسيم که فقط استقلال، پيکان، مقاومت و سپاهان دغدغه اي ندارند!
مربيان ليگ برتر، از دروازه بانهاي خود گله دارند. تيم هايي را مي شناسيم که دروازه بان هايش در اندازه ستاره هايش در ساير پست ها نيست و تيمي که دروازه بانش يکي از ستاره هايش نباشد، چگونه ممکن است که تيم موفقي باشد. پرسپوليس در اين فصل، نمونه بارز تيمي است که از دروازه بانش ضربه خورده است و نمونه باز ديگر استيل آذين است، تيمي که ستاره هاي درجه اولي را استخدام کرد و دروازه بانهاي درجه دوم و درجه سوم را ناچار به تيمش راه داد.
تيم ها ديگر تحمل دروازه بان هاي متوسط و ضعيف خود را ندارند و پايان تحمل تيم ها، سازمان ليگ را نيز به تغيير عقيده وادار کرده است.
از فصل بعد دوباره دروازه بانهاي خارجي به فوتبال ايران مي آيند و تيمها چه عطشي دارند براي جذب دروازه بانهاي خارجي!
اما آيا به اين زودي بايد تغيير عقيده مي داديم؟ آيا برگزاري چند هفته از ليگ برتر، بايد باعث تغيير عقيده مي شد؟ به اين سادگي؟
اين ممنوعيت حضور دروازه بانهاي خارجي البته اگر در ليگ يک نيز تصويب مي شد، اتفاقات بهتري رخ مي داد و از سطح پايين تري، سازندگي آغاز مي شد اما ممنوعيت از ليگ برتر شروع شد و اين نيز ايده بدي نبود.
تيم ها تحت فشار قرار گرفته اند. کيفيت کار تيم ها نزول يافته و دروازه بان ها در بسياري از تيمهاي ليگ برتري، ضعيف ترين و ناکارآمدترين ياران تيم خود هستند اما نبايد از اين ممنوعيت حضور خارجي ها، پشيمان شويم.
آيا فدراسيون فوتبال تصور مي کرد که يک شبه با ممنوعيت حضور خارجي ها، دروازه بان هاي پديده کشف مي شوند؟ فدراسيون حضور خارجي ها را ممنوع اعلام کرد که در طي چند سال، چند پديده در دروازه ها يافت شود.
يک شبه قرار نبود اتفاقي رخ دهد و اتفاقي هم رخ نداده است. قابل پيش بيني بود که با ممنوعيت حضور خارجي ها، با مشکلاتي مواجه مي شويم اما اين راهي بود که بايد انتخاب مي کرديم.
همين امروز اگر مهاجمان خارجي را از ليگ برتر اخراج کنيم، چه اتفاقي رخ مي دهد؟ آيا تيمها با بحران در خط حمله خود مواجه نمي شوند؟
درون دروازه ها با بحران مواجه شده ايم و اين بحران را از پيش تر انتظار مي کشيديم، اما اين بحران، مقدمه اي براي يافتن ستاره هاي جديد درون دروازه هاست.
فدراسيون بايد در اجراي ايده هاي خود، سخت گيرتر باشد و چنين سهل انگارانه تصميم نگيرد و تصميم خود را تغيير ندهد.
بحران دروازه ها در ليگ برتر مشهود است اما اگر مي خواهيم بحران دروازه باني از فوتبال ايران هميشگي نباشد، بايد راههاي ديگري براي فرار از اين بحران پيدا کنيم و تنها راه، لغو ممنوعيت حضور دروازه بانهاي خارجي نيست.
راه ديگر مبارزه با اين بحران است. استخدام مربيان ممتاز براي دروازه بانها و هزار تدبير ديگر.
آيا اينکه مربيان درجه اولي را براي ساختن اين دروازه بان ها و يافتن پديده ها استخدام کنيم، معقولانه تر از استخدام دروازه بان خارجي نيست.
اين چنين زودهنگام از اتخاذ يک تصميم پشيمان شدن، فوتبال ايراني را دور از قاطعيت و آينده نگري جلوه مي دهد. پس از هر تصميمي، مقاومت و پايمردي براي اجراي آن تصميم لازم است و فوتبال ايران هميشه از پايمردي غافل است و هر کاري را نيمه کاره رها مي کند.
